400 LXXII. ChrysoMelidae. — 3. Donacia. 



6 Hni'iscliiki .ivcral iliULieliil; bcstippcld en dicht rimpelig. Uiteinde der del;scliilden iets scliect 



n:iar binnun nfgeknot. Bovenzijde meestal grocnaclitig Qchrysochlürii\Vii<.ih.')of\^o\-<M\i.\<:ur\%, 

 zeldzamer koperrood, blauwgroen, blauw oC violet (ab. c. 'atitiwiiialis VVestb., in VVest- 

 l'alen), zell's zwart met geringen violetachtigcn weerschijn C^b. c. *,/;ft/>o/«.f Westli., in West- 

 falen). Onderzijde wit, zijdcachtig behaard. Ponten roodachtig; bovenzijde der dijen, deels ook 

 de schenen nietaalgroen o'l' violetachtig. Achterdijen in beide seksen niet twee tanden, zelden 

 ontbreekt bij het ? de voorste tand geheel (var. Phclla:t<lrU Sahlb., bij Arnhem) ol" doet 

 zich als een "klein puntje voor. Uij het $ bevinden zich op liet eerste sterniet twee Imltjes 

 en is het laatste sterniet ingedrukt. Lengte 7}— 9-1 mm. Gemeen op Sagittaria sagit- 

 tacldlia, simis ook op Nuphar, Potamogeton en Plialaris ar ini d 1 n n cea. In 

 den nnzo-iier zijn zij meer koperrood gekleurd C?dentipes F.) 2. dentata lloppe. 



Ilalsscliild in 't midden vrij ondicht bestippeld. Uiteinde der dekscliilden recht atVcknot. lioveii- 

 zijde iiietallisch-grocn, het midden van het halssihild en de dekscbildeii donkerder, brinn- 

 achtig-violet, violet of donkergroen met goudglanzigen zoom; de ab. c. *Snjfrin:ii Westh. 

 diep zwartblauw, gelieel dol', (hulerzijde wit, zijdeglanzig behaard. l)ooten roodaclitig, knius 

 der dijen violetaeluig. Acliterdijen hij" het $ met twee tandjes en eenige kleine, stomiic bultjes; 

 liet $' met een, soms onduidelijk, tandje, hetwelk hoogst zelden ontbreekt. Deze soortis 

 korter en meer gedrongen dan dentata en meer vetglanzig. Lengte 6A— 8i mm. Niet 

 zelden iii |uni op de drijvende bladen van Potamogeton natans; zij zou ook op Sagit- 

 taria voorkcmen. . " (bidens Oliv., cincta Germ.) ;,. versicolorea Brahni. 



7 Acliterdijen in beide seksen met twee tandjes. Tusschenruimten der dekschilden eeiiigszins 



dwarsi-impelig. Habitus van dentata, dncli smaller en vlakker. Bnvendcelen langs de zijden 

 »rocn of goudgroen, in 't midden inecr ko)icrklcurig ol'violet; zelden eenklcurig groen, goud- 

 nroeii, briiin-bronzig ofwel fraai blauw of violetachtig blauw (ab. c foc/«/;.t Weise). Bij het <? 

 rshetl'aatsie sterniet' onder de dekschilden verborgen, recht afgekiiot en breed gegroefd: bij 

 het 2 afaeroiid, elTen en iets onder de dekschilden inf-iekende. Lengte 7-9 mm. Niet zeld- 

 zaam, vooral in Juli en in het begin van Augustus op Sparganium sMiiplex en lïiito- 

 miis nmbellat'us; ook wel op" Sagi tta ri a en Nupbar. De ab. c. cndestis bij Rlioon 

 (Rotterdam), Tiel en Arnhem 5- sparganii Ahrens. 



Acliterdijen in beide seksen slechts met één tand, hoogstens daarachier nog fijn gekorven. 

 Tusschenruimten der dekschilden overal zeer dicht dwarsrimpelig 8 



11 Achterdijeii met een zeer klein (vergelijk hiermede D. brcvicornis Alir.), dikwerfpnduidelijk 

 tandje. Dekschilden. met meer ol'minder dai.lclijke indrukken langs den naad (impressa 



en margin ata) ^ 



Achterdijen met een duidelijkcn, meestal krachtigen, scherpen tand (zie D. brevicornis Ahr.) 10 



9 Derde sprietlid nagenoeg even lang als het 2e. Stiiipelrijen regelmatig, .scherp begrensd en tot 

 liet uiteinde duidelijk. Hals.scliild tamelijk lijn en dicht bestippeld, nagenoeg niet gerimpeld ; 

 met tandvormig uitstekende voorhocken. De eerste tusschenruimte op de dekschilden is 

 tamelijk breed en iets of wat iii de lengte gerimpeld; het uiteinde is eenigszins afgeknot, 

 met afgeronden buitenhoek. Bovenzijde bronskleurig met geringen koperkleurigen weerschijn, 

 hoogst zelden zwartachtig-koperkleurig of blauwgroen; ook zouden nog rood-koperkleurige 

 en bronsgroenc exemplaren voorkomen. Achterdijen met een zeer klein, maar duidelijk tandje. 

 Onderzijde dicht, goudkleurig, behaard. Deze soort gelijkt iets op D. thalassina, doch is 

 korter én glanziger, de stippelrijen der dekschilden zijn meer regelmatig en scherper begrensd. 

 Soms is het tandje aan de aciuerdijen rudimentair. .Sexueel verschil als bij thalassina. 

 Lengte 7—9 mm. Vrij zeldzaam; in Mei en Juni op Carex acuta en pahidosa, ook op 

 Scirpus lacustris; vooral in de kleistreken. 



(brevicornis Kunze, nee Ahrens) 10. impressa Payk. 



Derde sprietlid iets langer dan het 2e. Stippelrijen naar het uiteinde zeer fijn wordende, 

 llalsschild grof, doch niet dicht bestippeld, met gladde, rimpelig verheven tusschenruimten; 

 de voorhoeken niet tandvornig uitstekende. Uiteinde der dekschilden afgeknot, met duidelijk 

 aangeduide hoeken. Bovendeelen zeer veranderlijk in kleur, donker lironsklenrig met groen- 

 of geelachtigen weerschijn of licht kopcrkleurig-geel of koperrood, zelfs violet aangeloopen; 

 zelden eenkleurig, sterk koperrood tot jnirper (_uiiicolor Westh.), meestal met een gondgrocnen, 

 rood-, violet- of blauwachtig gckleurden laiigsband o]i de 8e en pe tusschenruimten, waarbij 

 zich soms nog voegt eene dergelijke gekleurde vlek aan de basis tnsschen den len en 2en 

 indruk (ab. c. rittata Panz.). l"vo|i, onderzijde en pooten witachtig of gcelgrauw zijdeglanzig 

 behaard. Pooten donker metaalkleurig. Bij het $ i.s het 5e sterniet afgeknot en diep ingedrukt, 

 bij het 5 spits uitgetrokken. Lengte 8J -Ti"mm. Zeer geineen op Sparganium- en Carex- 

 soorten, ook wel op Bntomus, Scirpus, Acorus en Nymphaea, van Mei tot Juli. 



(limbata F., lemnae F., lateralis Bon.) ö. marginata lloppe. 



