404 LXXII. Chrysomelidae. — 4. Plateumaris. 



de dekscliildcn, als: tlekscliilden groen en lialsschild blauw, deksdiilden koperkleurig en 

 lial.ssdiild groen, of deksdiilden koperrood en lialssdüld violet. Soms zijn de laatste spriet- 

 Icedjes aan de basis roodaditig. Pooten bronzig. 15ij het $ zijn de aditerdijen bijzonder sterk 

 ontwikkeld en niet een grooten, zeer spitsen tand bewapend; ook is het eerste sternietin't 

 midden van de basis breed ingedrukt, het 5e stcrniet iets afgeknot en ingedrukt. Lengte 

 7 — 9i inm. Gemeen op riet i. sericea L. 



S|>rieteii niet tot aan de licH't der dekschildcn reikend; liet 3e lid | korter dan liet 4c, bij 

 het 5 nagenoeg gelijk aan het 2e, het 4e ongeveer \\ maal zoo lang als het 2C. IlaUschild 

 nagenoeg vierkant, niet niet tandvorniig naar buiten uitstekende voorlioeken; duidelijk 

 rimpelig en bcstippeld, tamelijk glanzig. Lichaam korter en ]iloinper dan bij sericea. Dijen 

 iets krachtiger ontwilckeld. Bovenzijde van het lichaam cvenzoo verschillend gekleurd als 

 bij sericea; zwartachtig-violet, donker violet, kannijnrood, groen, blauwgroen, lichter of 

 donkerder bronskleurig. Schenen en tarscn aan de basis soms roodaditig, meestal de pooten 

 ccukleurig. Lengte 7 — 8i mm. In Mei op Eriophorum- en Ca re x-soorten, alsook op 

 Comarum palustre. In Noord-Brabant bij den Bosch, Breda en Gilze-Rijen, niet zeldzaam. 

 In Belgiü bij Leuven en Lasne .... (coinari Siiffr., protcus Kunze) 2. discolor Panz. 1) 



3 Voorlioeken van liet halsschild als zeer kleine, meer of minder spitse, tandvormige bultjes uit- 



stekende 4 



Voorlioeken van het halsschild, door eene vrij groote, platte, glanzige, bultige verhevenheid, 

 scheef afgestompt c; 



4 Halsschild ook aan de zijden lijn witachtig behaard; duidelijk hartvormig, naar achteren vrij 



sterk versmald; aan de zijden, vóór het midden, met duidelijke builen; bij het <? verspreid, 

 bij het S dicht, doch tamelijk tijii bestippcld. Deksdiilden tamelijk verlengd, aan bet uit- 

 einde elk afzonderlijk afgerond. Bovenzijde zwart, met violetachtigen, soms bovendien 

 met geringen groenachtigen weerschijn; halsschild meer groenachtig glanzig; soms niet blauw- 

 of vinletacluigcn weerschijn. Deksdiilden bij het 5 soms aan den zijrand bronskleurig 2). 

 Onderzijde grauw of iets geelachtig-zijdeglanzig behaard. Sprieten , pooten en de laatste 4 

 stcrniten rood, zelden zijn deze deeleii zwartachtig. Bij het $ is het ■.netasternuni en het 

 eerste sternict ingedrukt, het laatste sterniet is uitgcrand en de achterdijen sterk getand. 

 Lengte 8è-ii mm. In Mei en Juni gemeen op riet. Bij Austruweel in België een exemplaar 

 met zwarte pooten . . . . ' (nigra F.; 3. braccata Scop. 



Halsschild aan de zijden weinig of niet beliaard; naar achteren veel minder versmald, niet 

 duidelijk hartvormig, zoo lang als breed; dicht en matig sterk bestippeld en zeer lijn ge- 

 rimpeld. Deksdiilden naar verhouding korter en breeder dan bij braccata, elk aan het 

 uiteinde nagenoeg afzonderlijk algerond; bij het $ lijn lederaclitig gerimpeld, bij het J iets 

 grover en meer als dicht opeen staande dwarsstreepjes; ook zijn bij het $ de stippelrijen 

 minder grof dan bij het J. Het S is zwart en gelijkt daardoor op braccata, veelal langs 

 den naad der deksdiilden ot wel geheel vioictglanzig. Het J is bronskleurig. Bij de var. 

 variahilis Kunze is het ^ purperglanzig of met paaisblauwachtigc deksdiilden en grocnachtig 

 halsschild, groenachtig of, evenals het normale J, broiiskleuiig; het J is goiidgroen, helder 

 groen of violetachtig. Onderzijde dicht grauwglanzig behaard, aditerrand der sterniten of 

 wel de laatste 4 sterniten geheel (vooral bij het $~) roodachtig. Pooten roodachtig, vooral 

 de aditerdijen veelal meer of minder donker gevlekt; bij het <? met een grooten, driehoekigen 

 tand aan de aditerdijen; bij het $ zijn de dijen gedeeltelijk bronskleurig, tle achterdijen 

 slechts zwak ol onduidelijk getand. Zelden komen mannetjes niet zwart metaalkleurige en 

 wijfjes met geheel lichtroode dijen voor. Lengte 7 — 8.V mm. Gemeen in de grensprovinciën, 

 van Mei — juli, op Ca re \-soorien , ook op Caltha, Glyceria en Scirpus. De var. 

 yariahilis Kunze bij Apeldoorn, Meerssen , Kerkradc en Bunde nabij Maastricht; een belgiscli 

 esemplaar van deze var. is slechts 6 mm. lang . . . (discolor Hoppe) 4. consimilis Sclirk. 



5 Sprieten vrij kort; geheel roestkleurig, of wel zijn de leedjes aan het uiteinde iets donkerder. Hals- 



schild naar achteren versmald; de voorlioeken stomp, scheef afgesneden en bultig opgeridit, 

 de zijbnltjes nog minder aangeduid dan bij rustica; vrij dicht, soms wat meer vers|)reid, 

 bestippeld en met tiiterst lijne stippeltjes in de tussclienrnimten. Pooten licht roodgeel, de 

 krachtig ontwikkelde dijen soms op de bovenzijde, in 't midden, iets berookt. Achterdijen 

 zeer breed, sameiigedrukt en met een grooten, driehoekigen tand bewapend; bij het S is 

 deze tand klein, doch lamelijk spits. Onderzijde donker gekleurd; de buik, belialve het eerste 

 sterniet, rood. liet $ is zwart, met duidelijken purperachtigen weerschijn ; soms is het, dikwerf 

 alleen op het halsschild, 'donkerblauw, •blauwgroen of «groen. Het $ is bruinachtig, zeld- 

 zamer •groenaclitig-bronskleurig, bij uitzondering •zu-arthlauw of *zwartgroeii. In het alge- 

 meen is deze soort slanker dan rustica. Bij eene var. */)rt//;/)f,v Kunze zouden de deksdiilden 



I) Ik vcniiüed dat Doilacia viuhiti-n (iylli. lj.-s,lirevi-ii is ü|i hel viulelklcuiiKP mannetje van dis.ulur Pa 



serteeu L. , daar de deksdiilden als nauwelijks yerinijield en f;lan/.i{jer opnepeven wurden. 

 i) Bij een esemplaar uit den Haaj; iijn de deks.liilden niet f.ur<i uilfeklenrd en j^riiutendeels, vuural lanas de 



