LXXII. ClIRYSOMK.LIDAK. — 6. LliMA. — 7. CrIOCERIS. 407 



De insiiocnng vnn het lialsscliiKI is iii 'i inicldcn cvcii diclit bcstippcKI als aan de meer 

 vlakke zijden, waar de lie.siippelin^ iecs meer naar voren gcriclit is. llalsscliüd inssclien 

 de grovere liesiippelin" nog bovendien zeer lijn liestipncld, over liet midden met drie meer 

 of minder duidelijke stippelrijen. Alle stippelrijen der dekschilden op gelijken al'stand van 

 elkaar ....."...." 4 



4 Dekscliilden met tamelijk lijiic stippelrijen. Deze soort gelijkt op cyanclla, doch onder- 



scheidt zich door liet zeer korte voorhoofd, wier groeven tusschcn de oogcn niet liocUig 

 samenkomen, doch cciie naar voren convexe dwarslijn vormen. Halsscliild zeer dicht en lijn, 

 doch duidelijk, achter de voorhoeken krachtiger en meer verspreid hestippeld. Lichaam groen- 

 achtig-blanw", soms grocnaclitig-zwart, of diep zwart, met grocnaclitigen zijrand. Lengte 4- 4! mm. 

 Verbreid in gras, doch over liet algemeen zeldzaam . . (Ericiisnnii Weise) 3. Weisei Seidl. 

 Dekscliilden met even grove stippelrijen als bij cyane 11a. I.icliaam veel slanker, met den habitus 

 van mclanopa. Halsscliild, behalve de grove stippels nog uiterst tijn bcstippeld, wat slechts 

 bij zeer sterke vergrooting zicluliaar is. ko|i als bij Weisei, doUi iets meer verspreid en 

 dieper bcstippeld. lïovcnzijde van het lichaam fraai lilauw; lialsschild donkerder, bijna zwart; 

 kop gewoonlijk groenaclitig ; hoogst zelden vcrtoonen de dekscbilden een groen- ot zwart- 

 achtigcn weers'chijn. Lengte 3:|— 4^ min. Op Nas t u r t i u m-soorten. Verbreid doch over het 

 ab'cineen zeldzaam (scptcntrionis Weise) 4. Erichsonii Sullr. 



5 Halsscliild, evenals het overige licliaam , groenachtig-blauw , groenachtig, soms iets bronzig; aan 



de zijden tijii en zeer dicht bcstippeld. De zijden van de borst dicht , wiiachtig behaard. Lichaam 

 kort,' met den habitus van cyanclla. Sprieten geheel zwartachtig. Pooten geelrood, tarsen 

 gedeeltelijk donkerder. Lengte 3è — 3^ niin. Op droge grasplaatsen. Niet inlandsch. Zij zou 



in de Rijnprov. voorkomen ... 1 (flavipes Suffr.) 



Halsschild rood, aan de zijden nagenoeg glad, slechts mee enkele grove sti|)pels bezet. De 

 zijden van de borst bijna zonder beharing. Dekscliilden gestrekt, blauw 6 



6 .Sprieten vrij lang; het 2e lid even lang als breed, het 3e en 4e nagenoeg-, het 5c meer dan 



dubbel zoo lang als breed; elk der leedjes aan de basis smal en naar den top geleicielijk 

 verbreed. Halsschild aan voor- en achterrand meestal smal zwart omzoomd. Dekscbilden 

 fraai-blauw, soms zwartblauw of groenachtig, zelden zwartachtig (ab. c *atritta Waltl, uigncans 

 SuUV., in lielgië bij Luik en Stri'e). Rop en onderzijde zwartblauw. Sprieten en tarsen zwart- 

 achtig. l'ooten geelrood. liij het f zijn de tusschenrnimtcu op de dekschildcii smaller en 

 veelal iets verheven, bij liet" ï vlakker. Lengte 35—5 mm. Gemeen in grasvelden; zij schijnt 

 zicli o. a. uit Rubus te ontwikkelen. Overwintert, evenals eyanella, in oud stron en riet. 



5. nielanopa L. 1} 



Sprieten naar verhouding kort en dik; het 2e lid duidelijk brccder dan lang, het 3e en 4e 

 w^einig-, het 5e de helft langer dan breed; elk der leedjes van af liet 3e, aan de basis meer 

 plotseling verbreed en daardoor krachtiger ontwikkeld dan bij m e la n o p a. Dekscbilden 

 even breed, doch k(M-ter dan bij mclanopa; met grovere en tiicperc stippelrijen, scherper 

 begrensde en iets verhevene tusschenruimten. Overigens als melanopa. Lengte 4 mm. Zeer 

 zeldzaam, wellicht slechts een afwijkende vorm van het mannetje van melanopa. Eenmaal 

 bij Huutliem (I.imb.), Juli. Ook bij EUicrfeld . . . (cyanipemiis Dl'ts.) 6. rufocyanea Suflr. 



7. Crioceris GeolTroy. 



(L e m a F.) 



Bi/ ,^'^i'!!its is van Lcma vooral onderscheiden door de .i^^eheele vrije, divcrgcerende 

 tarsklainven. Ook is het schildje meer driehoeki,^ en aan den top niet zoo breed afgeknot. 

 De soorten zijn ccnkleurig rood of fraai gevlekt. — Neemt men deze kevers in de hand, 

 dan brengen zij een tjirpend geluid voort , veroorzaakt doordat zij in het midden van 

 den voorrand van het laatste tergiet , eene fijne , dwarsgeribde lijst bezitten, welke tegen 

 de onderzijde der dekscliilden wordt aangewreven en waartoe voor het uiteinde aan den 

 naad een uiterst dicht en fijn geribbeld of gerimpeld gedeelte aanwezig is. Dit geluid 

 is het krachtigst bij C- lilii Scop. en ^-punctata Scop. , waar het stridiilatie-orgaan 

 het meest ontwikkeld is. 



De soorten van dit genus leven, gezellig bijeen, op Lil iac eecn en Asparag in eeé n 

 en richten, evenals hare larven, groote schade aan, door het afvrctcn der bladen en 

 jonge scheuten. — De ontwikkeling van C. lilii is door Blankaarl, Rcaumur en Swam- 



1) Vulgeil» .Süj'J ib dfie auoil in Huiijiartje iet-r scliinltlijk ;iLiti allinlt-i graaiisüultell. 



