4o8 LXXII. Chrysomelidae. — 7. Crioceris. 



vierdam , de larve van \2-p it ti c l a l a door Frisch , Kaltcnbach en Xai/ibcii ; de larve 

 en pop van aspa r a^i^'-i zijn door Friseh , Rösel en Letzner besehrevcn. 

 Van de IJ, Eiiropeesche soorten konten 4 /// Nederland voor. 



1 Ilalsschild in het midckii diep ingesiiocrti; iiagenoes; onbestippeld, met ecne stippclrij over 



het midden; de voornnid Inikig opgericln. Kop van aciiteren niet een ingesnoerd halsgc- 

 declte. Mctathorax aan de onderzijde geheel onhcliaard, of sleehts de cpinieren met en];elc 

 Icleine, verspreide liaartjes en met eenise verspreide stippels. Ilalsschild en dekschilden 

 Fraai lakrood, na den dood verkleurd en dan bruinrood ol' geelrood. 0|i Liliaceeen . . 1 



Ilalsschild hetzij voor de hasis duidelijk, doch niet diep, of bijna in het geheel niet ingesnoerd ; 

 de insnocring door eene verdiepte lijn duiiielijk aangeduid; de voorraud niet oF slechts zeer 

 onduidelijk, btdtig opgericht; zeer lijn bcvtippeld. Ilalsgedcclie van den kop niet ingesnoerd. 

 MetathoraK aan de onderzijde dicht bestippeld, de episterucn bovendien duidelijk behaard. 

 Dekschilden zwart gevlekt. Op As pa ragi n ce e u ,5 



2 Ilalsschild in den regel zoo lang als breed, evenals de dekschilden fraai lakrood gekleurd, 



doch na den dood geelrood. Kop, sprieten, onderzijde en pooten zwart. De penis is even 

 lang als bij merdigera, doch nauwelijks half zoo breed en eindigt in een zeer konen, 

 driehoekigen , weinig scher|ien top. Lengte (>\ — K mm. Het „ Lelietorretje '. Gemeen op lelie- 

 soorten, vooral op de gekweekte L i 1 i u m candiduni; Mei en Juni. Het J legt de eieren 

 bij hoo]ijes van acht tot tien op de bladen. De larven knnpen na 14 dagen tut, blijven 

 eerst bij elkaar, doch verspreiden zich later; zij zijn kort, dik en vleezig, bruinrood, met 

 een harden kop en drie paar borstpootcn; zij zijn geheel bedekt met hare tlitwerp^elen , 

 waardoitr zij tegen hare \njandcn beschut zijn; zij vreten het bladparencliym ; in ïiini kruipen 

 zij in den grond eu verpoppen binnen eironde zandkogeltjes . . (merdigera F.) i. lilli Scop. 



Halsschild iets breeder dan lang. De gcheele bovenzijde van het lichaani . de pooten, behalve 

 de zwarte dijbasis, de knieën en de tarscn , alsook het intcinde van de, overigens geheel 

 zwarte, onderzijde, lakrood, iets donkerder dan bij lilii en na den dood hriiinrood. 

 Sprieten zwart, het 5e tot 7e lid aan het uiteinde veelal ccn weinig rood. Bij ab. e. *)'«//'/)« 

 Hcrbst zijn enkele wortclleedjes geheel, of slechts aan de onderzijde, of alleen het ie lid rood. 

 Bij ab. c. 'Siifriani Schmidt zijn de sprieten rood, de eerste twee lecdjes aan de onder- 

 zijde zwart; zelden de s;irieten nagenoeg geheel rood. Ook zouden klenr-aberraties bekend zijn 

 met geheel roodc taisen, of bij welke de gcheele voorzijde van den kop, of zelfs de geheele 

 kop, meestal behalve de roodc voorhoofdsbuilen, zwart is. Nog komen exemplaren met 

 zwarte bovenlip voor. Bij ab. c. *colhreis Lac. is de kop en de achterhelft van het hals- 

 schild zwart en zijn de voorhoofdsbuilen rood. De penis is opvalleud dik en in een langen, 

 scherp toegespitsten tO|) uitgetrukken. Lengte 6\ — 8 mm. Zeldzamer dan lilii. Op Con- 

 va 1 la ria-soorten en naar het schijnt ook op AUium cepa. Ztitphen, Assen, I5teda, 

 Vorden, Hilvcrsinn en in de omstreken van ^Llastricht . . . (brunnea l'.) 1. merdigera L. 



3 Ilalsschild voor de basis duidelijk, doch niet diep ingesnoerd, de insnoering door eene ver- 



diepte lijn duidelijk aangeduid; ougevlckt, zeer lijn besti|ipeld. Bovenzijde van het lichaam, 

 het achterlijf, behalve veelal het midden van het eerste sterniet , en de pooten oranjerood; 

 kop en halsschild meer roodachtig; dekschilden elk met 6 zwarte sti|ivlekken. Sprieten, keel, 

 schildje, borst, de knieën, het uiteinde der schenen en de tarsen zwart. Soms is heteindlid 

 der sprieten roodhrin'n. Ook kininen een of meer zwarte stippen op de dekschilden ontbreken i). 

 Lengte 5-6^ mm. Op vele plaatsen gemeen op Asparagns officinalis. 



3. duodecimpunctata L. ■!). 



Ilalsschild naar voren en naar achteren evenzeer, doch slechts weinig versmald ; duidelijk, doch 

 verspreid bestippeld; rood, met twee zwartgroene middenvlekkcn en eene kleinere in 't 

 midden aan de basis. Dekschilden zwartgroen of zwartblauw, het uiteinde en de zijrand 

 (jraniekleurig omzoomd, bovendieu drie daarmede samenhangende, min of meer vierhoekige, 

 witachtig-gete vlekken. Overigens zwartaclnig- ol groeuachtig-blauw; sprieten zwart, de eerste 

 4 leedjes blauwachtig. Pooten, behalve de roode basis der schenen, groenaclitig-zwart. Soms 

 vloeien de vlekken op het halsschild ineen en vormen eene dwarsvick of V-vormige tiginir, 

 of zoodanig dat slechts de randen rood blijven (ab. c. 'campcstris F.), ook kan het hals- 

 schild eenkleurig rood zijn of van twee kleine, zwarte stippels voorzien. Bij eene ab. c. 

 *campesl>is L. zou bovendien de dijbasis veelal tot over de helft en de schenen, behalve 

 de toprand, rood zijn. Nog kinnen kleur-aberraties voor, bij welke, hetzij alleen de beide 

 achterste witgele vlekken op elk iler dekschilden met elkaar versmolten zijn en een of twee 

 kleine donkere stipjes insUnten, of wel alle witgele vlekken onderling en met den randzoom 

 samenvloeien eu er van de donkere teekening slechts een schouder-, een topvlekjc eu een 



1| lil /.iiid-DiiMsclilaii.l kiiMil .■..„,. \M- ih«l,;„xl„im„ S.iirr V(„ji-, Ihj «clkr iW |.(,m|,.„ ,.„ ,1,. uii.lcr/ij.li' ltIktI isvLirl 



d,f zwarte sUppeii ij]i Jf ilfkMliiliifii \i'i'l ^luijlei' /.i(ri- 

 -) Het vuurkuineti van C. l 'j-p ii il i' I a t a Sc.-i. en 5-|iunclala Seuii. iil una gebieii aelil ik zeer UvijrekielilJ^- 



