LXXII. Chrysomelidae. -- 8. Clytka. 4I' 



6 Vourc(ix;ic door ccnc smalle viicirtzccting v;iii licl proMcnumi ciiiiiiulijk j;cschc'ulcn. Sprica-n 



van al' liet 4c lid gezaagd. Dekscliildcn rood of geelrood, met ceiie zwarte sclimidervlck eii 

 een ol' twee zwarte vlekken ül" een dwarsliand aehter het midden. I'ooten in beide seksen 



gelijk (snl)-gen. Cl y tra i. sp.) 7 



Voorcoxac tegen elkaar aanstaande " 



7 Halsschild sterk glanzig, slechts niterst lijn en bijna niet bestipiield; aan de zijden met een 



zeer smallen, niet rimpcligen, gcgroel'dcn randzoom. De achterste vlek (i|> de deksclnlden breed 

 en veelal tot nabij den naad reikend, hij ah. c. *f«H«c.iv/ Frieken daarmede incengevloeid. Nog 

 zon eene ah. c. *antist}ta Weise hekend zijn, hij welke de achterste vlek ontbreekt. Geen rood 

 vlekje achter het oog. Laatste stcrniet hij liet i met een onbeliaarden, zeer_ diepen, hoel- 

 Üzervormigen indruk, welks achterrand in 't midden hoogsgewijs uitgesneden is; hij liet J is 

 de indrnk ^smaller en minder diep, niet hoelijzervormig. Lengte 8-10 mm. Langs oevers 0|i 

 wih'en. Utrecht, Arnhem cii Oirschot. In de Rijn|irov. bij Aken en Diisseldort. De larve bij 



1'ürmica sangninea 3. laeviuscula Ratzeb. 



Halsschild weinig glanzig, dnidelijk bestippeld, aan de zijden met een ondiepen, breeden, 

 rimpeligen randzoom. De achterste vlek up de dekschilden bestaat meestal iiit twee samen- 

 hangende, zelden gesclieideii vlekjes; ook is deze dwarsvlek soms klein, hij nitZündcnng 

 kleiner dan de schondervlelc ol' ontbrcekr geheel (a''- i-'- 'dissimilis Weise}; ook zon de 

 schoudervlek knnnen ontbreken. Eindelijk zonden de heide dwarsvlckken tot een geraecn- 

 schappelijken, slechts aan den naad smal onderbroken, dwarsband knnnen vereenigd zijn. 

 Cewoonrijk met een rood vlekje achter het oog. Laaistc sterniet hij het g met een gladden, 

 niet zeer diepen indruk; hij het S met een klein vlak groelje. Ook is het ? gewoonlijk 

 krachtiaer bestippeld en zijn de'zijden van het lialsscliild minder breed al'gezct. Lengte 7J--10 mtii. 

 Niet zeldzaam in de diUivialc" streken, op jonge eiken en herken. De ab. c. Jissimilis 111 

 !5elgië (Fond d'Osche, prov. Lnik). De larven en poppen in de nesten van Formica rnla 

 en praten sis, zeldzamer hij F. sanguinea. . (qiiadrisignata Miirk.) 4. quadripunctata I-. 



8 Dekschilden roodgeel, gewoonlijk met twee blauwaclitig-zwartc vlekken ol' handen, de een 



aan de basis ol' schouder, de ander achter het midden. Halsschild rood. Tarsen smal, de 

 lobben van het 3e lid slank en tamelijk spits. Kop bij het 3 grooter en breeder dan hij 

 het 5. Voorkakeii bij het <? dicht voor de basis sterk gekromd en aan den top 3-tandig. 

 Bij het ï is liet laats'te sterniet dieper gegroeid dan bij het $ (Snb-gen. C op t oce p li al a 

 Redt.). Eene in kleur zeer veranderlijke soort, liovenlip rood. Pooten geheel blauwachtig- 

 zwart, doch veelal de schenen rood; of ook de dijen aan het uiteinde meer ol minder 

 uitgebreid roodachtig; ook knnnen alleen de knieën der middel- en achtcrpooten rood zijn. 

 lÜj ah. c. fanoralis Kr. zijn de pooten, behalve de taiseii, geheel roodgeel. Dekschilden elk 

 met twee blauwaclnig-zwarte dwarsbanden De teekening der dekscliilden is zeer veranderlijk; 

 de achterbanden der beide dekschilden vormen hij ab. c. quadrimiicutata Lac. een doorloo- 

 penden dwarsband; zelden vloeit (meestal hij het ?) tle hasaalhand met den achterband aan tic 

 buitenzijde ineen, zoodat ten laatste van de grondklenr slechts eene gemeenschappelijke 

 ruitvlek" op liet midden van den naad, een smalle, vóór het midden eenigszins driehoekig 

 vcrhreede, randzoom en eene groote topvlek overblijven. Ook kunnen de banden klein zijn. 

 De voorste band kan zoodanig nitgerand zijn, dat zij als uit twee vlekken samengesteld 

 toeschijnt. Bij ah. c. /,;//rt.f Weise zijn de twee vlcUkcn bronzig-zwart, die aan den schouder 

 is langwerpig. Bij ab. c. iiiiu-iilicups Kr., welke overigens met ab. c. quadrimucr.lnta over- 

 eenstemt, vertoont de kop twee groote, eenigszins driehoekige, roodgele vlekken tusschen de 

 sprieten. Nog is eene kleur-aberratie bekend, bij welke de bovenlip zwart, doch van voren 

 roodachtig gezoomd is. — De var. scopol'nia L. is gewoonlijk iets grooter en iets langer dan 

 het type; de pooten zijn geheel bkunvzwart en de bovenlip zwart of iiekbruin. De dek- 

 schilden zijn iets duidelijker en wat meer in rijen bestippeld. De heide banden op elk der 

 dekschilden' hebben neigiiig om smaller en kleiner te worden, zich in enkele vlekken op te 

 lossen of te verdwijnen. De navolgende kleur-abcrraties zijn bekend; de achterste banden 

 der beide dekschilden zijn tot een gemeenscliappelijken dwarsband versmolten ; de hasaalhand kan 

 in twee vlekken verdeeld zijn, eene aan den schouder, eene andere nabij het schildje. De 

 schoudervlek kan ontbreken' en daarbij is de achterband smal of in twee vlekken gedeeld, 

 van welke eene (meestal de buitenste)" eveneens kan ontbreken. Bij ab. c. plrigiuceplialu V. 

 ontbreekt de achterband en is de voorste stipvormig. Nog kan de voorband ontbreken en 

 de achterste als eene kleine dwarsvlek nabij den naad overblijven en eindelijk kunnen de 

 dekschilden ecnklenrig zijn. Volgens IFcisc is deze variëteit eene goede soort, welke van 

 nnifasciata vooral onderscheiden is, doordat de buitenzijde der voorkaken, vooral hij 

 het S, naar het uiteinde geleidelijk en niet sterk versmald, bij n iii la s c ia t a daarentegen 

 aan de basis hooger opgericht, in het midden ploiseling en sterk vers iiald is en daarop tot 

 aan het uiteinde slechts weinig smaller wordt. Volgens Bedel is scopolhiit slechts eene 

 variëteit van u 11 i fascia ta, zoo ook rubicunda Laich. (^tetradyma Kiist.), wat m. i. niet 

 onwaarschijnlijk is, daar de variëteiten en kleuf-aherraties in elkaar overgaan en zij met 

 elkaar op dezelfde planten voorkomen. De var. rubicunda, welke evenals scopnlina. 



