4i8 LXXII. Chrysomelidae. — 9. Cryptocephalus. 



sdiilden met niet zeer grove .stippelrijen en lijn dwarsriinpelige, uiterst lijn bestippelde 

 tiisseiicnruinuen. 15ij liet g is de kop vóór de sprieten geheel liclugccl, zoo ook eene smalle 

 lijn n;in den voorrand van het halsschild ; laatste stemlet flauw ingedrid;t. Bij het veel 

 grootere en breedcrc 5 is de clvpeiis alleen aan de voorhoeken geel, zijn de slippclrijen op 

 de dekschilden fijner en minder diep en is liet laatste sterniet diep nitgehold. I.cngte 3 — 4 mm. 

 Op berken. Juni — Aug.; zij zou ook op L ysi m ach i a v u 1 garis voorkomen. Niet inlandsch. 

 In de Rijnprov. bij Cretcld (janiliinus Genn.) 



]6 Dekseiiilden in beide seksen donkerblauw of iets groenaclitig blauw; bij liooge uitzon- 

 dering bij bet S, betzij met eene geelbruine stip achter de schouderbuil, of met eene geel- 

 achtige dwarsvlek nabij het uiteinde, of wel beide vlekjes zijn tegelijk aanwezig . . . .17 



Dekschilden bij bet g zwartbhuiw, bij de ab. c. g tenniiinttis Germ. aan het uiteinde rood- of 

 geelachtig gevlekt; de kop vóc'ir de sprieten, behalve de mond en een smalle voorzooin aan 

 den clypeus, geel; sprieten zwart, de eerste 5 Icedjes aan de onderzijde roodbruin. Halsschild 

 zeer kort, naar voren sterk versmald; met een scheevcn indruk aan weerszijden van de basis; 

 matig dicht en niet grcd', aan de basis en naar de zijden gewoonlijk dicliter en grover 

 bestippcid. Dekschilden met zeer krachtige stippelrijcn en glanzige tusschcnruimten. Laatste 

 sterniet in "t midden breed en vlak ingedrid;t. liet J is breedcr, plomper en in den regel 

 fijner bestippeld dan het <?. ICop en halsschild groenachtig-blauw of zwartgroen, de kop 

 vóór de sprieten geel of het midden van den clypeus zwart. Dekscliilden zwartblaiiw, elk 

 met een meer of minder breeden, gelen langsbaud; meestal is deze langsband aan de binnen- 

 zijde voor het uiteinde intgerand, zoodat de zwartblauwe iiaadzoom zich voor liet uiteinde 

 in eene rondacbtige vlek verbreetl. Trochantcrs in beide seksen blauwzwart. Lengte 3|— 5 min. 

 Op berken en wifgen, ook wel op eiken; Mei, Juni. Verbreid in de diluviale streken, ook 

 ceuniaal bij Midiielburg; Mei tot Juli 12. marginatus F. 



i- Halsschild in beide seksen zeer lijn, bij bet $ zelfs uiterst lijn en weinig duidelijk bestippeld. 

 Dekschilden met tamelijk (ijne stippelrijcn, welke bij bet <^ iioogstens evcii sterk zijn als die bij 

 het J van parvulus. Trociianters zwart, zelden geelbruin (ab. c. //«ivVrt/'r/i Tlioms.). Deze 

 soort is grooter en onderscheidt zich van parvulus, vooral door het van voren breedere, 

 eenigszins lialf-kogelviM-mige lialsscbild en de iets lichtere, glanzig groenachtig-blauwe 

 kleur, hoogst zelden is deze zwartviolet. Bij hooge uitzcuidering vertoont het J eene geel- 

 bruine stip achter de schouderbuil of een geelachtig dwarsvlekje nabij het uiteinde, of beide 

 vlekjes zijn tegelijk aanwezig. Lengte 4 — 5J mm. Op berken en hazelaars. Winterswijk, 

 ]iuii. In tie Rijnprov. bij Aken en Crefeld . . . (Ilavilahris .SuU'r.) 10. coerulescens Salilb. 



Halsschild in beide seksen sterk en vooral aan de zijden meer of minder dicht bestippeld, 

 meestal met twee diepe, scheeve indrukken. Dekschilden, vooral bij het kleinere r?, met grove, 

 veelal vrij sterk verdiepte stippelrijen. Trociianters geelbruin. Donkerblauw, zelden licht- 

 blauw, groenaclitig of violet 1). Vooral van de naast verwante janthinus onderscheiden 

 dcior het niet gevlekte voorhoofd, den in beide seksen witgelen clyi'eus, het langs de zij- 

 randen meer breed afgezette, aan de zijden niet rimpelig bestippelde halsschild en de donker 

 gekleurde coxae. Bij groote exemplaren is het midden van het halsschild nagenoeg glad, 

 deze onderscheiden zicli echter van coerulescens door het naar voren meer versmalde 

 halsschild en den minder licht gekictirden sprietwortel. Lengte 3 — 4J mm. Op berken en eiken ; 

 Mei, |niii. Verbreid en niet zeldzaam in de diluviale streken en in Limburg. 



(nigrocoertileus Goeze, fiavilabris F., fnlcratus Germ.) 11. parvulus Miill. 



18 Scliencu lang en dun, zonder langsl;iel op de b litcnzijde ly 



Sclieneii kort en In'eed, op de buitenzijde met eene langskiel. Tarseu breed en dik (Sub-gen. 

 Disopus Stcph.). Deze soort, welke door de korte, dikke pooten zeer in 't oog vallend 

 is, is op de bovenzijde stroogeel; het midden van den kop, het halsschild en in den regel 

 ook de schouderbuil benevens eene langsstreep op de dekschilden meer roodbruin. Onder- 

 zijde geelachtig, met ineer of minder donkere vlekken. Geheel roodbrtiin gekleurde exem- 

 plaren met meer of minder zwartaclitige onderzijde vormen ab. c. *abiftis Suffr. Halsschild 

 diclit en lijn, de dekschilden krachtiger en meer verspreid bestippeld. Bij het g zijn de 

 schenen nog breeder dan bij het J en de vourtarsen nog meer verbreed. Lengte .^^ — 4è mm. 

 Niet zeldzaam in de lieidestreken, van Juli tot October, op Pinus sylvestris en Abies 

 exccisa (abietis Redt.) 27. pini L. 



19 Halsschild blauw, zwartblauw of groen, behalve soms aan de zijden en aan den voorrand 



meer of minder geel 20 



Hal.sschild zwart of geel, al ol' niet gevlekt 22 



1) Iii EiiRi'hiiKJ kiitut et-iic uil, e. hiiiluirnu- Sl.'|.l s viKjr, \V'lkf ü|) dv Ijuvi-ii/ijjf peljfel ï\v;irl Ml sleclits l:llli.■^ iJi- iLjiieii 



u|i ile umirr/ijih' lil;iiiw;ii'tMii4-violcl is 



