422 LXXII. Chrvsomklidae. — y. Cryptocephalus. 



Halsschild jjlanzig, gewoon bestippcld 31 



31 Halsscliikl duidelijk eii vi'ij dielu bcstippeld , de stip|)el.s l:iiigwcr|iig en diep. Dcl;schildeii mee 



krachtige stippelrijeii. Deze soon gelijkt zeer op soiiMiige kleiir-aherratics v:iii bi 1 in ea 1 11 s, 

 doch uiiderschcidt zich gemakkelijk door het gewoon bcstippcide halssehild. Ualsschild langer, 

 naar voren meer versmald. Kop bij het J, behalve de briane bovenlip, gciiecl zwart. Dek- 

 scliilden zwart; de epiplctiren, een smalle dwarsband aan de basis, een zoom langs de 

 zijden en aan den top en eene vlek nabij den naad geel. Soms breidt zieh de zwarte klctir 

 der deUscbilden meer en meer uit en worden de lichte vlekken steeds kleiner. Lengte 

 15 — 2-1 mm. Oj) ArteiTiisia carajicstris en Jasione montan^. Niet inlandscli. In 

 Westfalen (tcssellatus Germ.) (elegantnius Grav.) 



Halsschild zeer lijn of soms ondnidclijk bestippcid, de stippels rond en niet diep. Dekschilden 

 met tamelijk lijne stippcirijcn. Zwart, de sprietwortcl en de pooten roodgeelachtig. Kop 

 geel; bij het <? de schedel en eene korte middellijn op bet voorhoofd, bij het S bovendien 

 een dwarsstreepje boven den sprictwortel, welke met de middelüjn samenhangt, zwart. 

 Halsschild met een smallen zooin aan den voor- en een breederen langs den zijrand geel. 

 Dekschilden geel of roodgeel, met een, veelal nabij bet niteinde, soms ook achter het 

 schildje vcrbrccdcn, naadzoom en eene schoiidervlek zwart. Veelal is het lateindc van het 

 pygidiiim en dikwerf nog bovendien het prosterninn aan de zijden en tiisschen de coxae 

 roodgeel. Bij bet g is het eerste tarslid sterk verbreed; bet laatste sterniet bijna vlak, bij 

 het $ met eene ondiepe, vlakke langsgroef. - Bij sommige exemplaren verdwijnt de schouder- 

 vlek of er vertoont zich behalve deze nog een iriinder scherp begrensde vlek achter het 

 midden, welke zich met de scboudervlek tot een meer of minder breeden langsband ver- 

 eenigt (ab. c. anioemis Drap., vittnla SulTr.). Over het algemeen is de langsband bij bet J 

 slechts zelden aanwezig en dan smaller en minder scherp begrensd dan bij het $ i). Lengte 

 2 — 3 mm. Op Achilica millefolium en Thymus serpyllum, Juli. Zeer gemeen in 

 de omstreken van ^L^astricllt, ook enkele malen in de duinstreken. De ab. c. diiwcnas bij 

 den Haag ip, pygmaeus 1". 



32 Schildje geel, soms bruin of zwartachtig gerand. Dekschilden bleekgeel oiroodachtig-geel, zeer 



zelden over het midden een weinig berookt " ... 33 



Schildje zwart of bruinzwart, zelden in het midden iets lichter 36 



33 Middengroef van het voorhoofd zeer duidelijk en tot aan den clypeus doorloopcnd. Voor- 



sclienen duidelijk gekromd, voor het uiteinde verbreed en plotseling sterk naar binnen ge- 

 bogen, bij het <? n:et een tand aan de binnenzijde nabij het niteinde. Lichaam cylindervormig, 

 in klenr met pusilins overeenkomende. Roodachtig-geel; de onderzijde van den meso- 

 thorax, behalve de pleurae, de onderzijde van den metathorax en bet achterlijf zwart; de 

 achrerrand van het laatste sterniet en het pygiditun geelachtig. Halsschild zeer lijn, minder 

 duidelijk bestippcid dan bij ochiolcncus, aan weerszijden, achter het midden, met een 

 ondnidelijken dwarsindridc. Dekschilden met matig sterke stippelrijen, welke naar achteren 

 fijner worden; eenigszins vetglanzig. De lobben van het 3e tarslid langer en breeder dan 

 bij aanverwante soorten. Bij het g is het 3e lid der voortarsen verbreed. Bij donkere exem- 

 plaren zijn de naad en de schouderbuil zwart en vertoont zich bovendien niet zelden nog 

 ccn gemeenschappelijke, bruine veeg in de breedte achter bet midden, of een dergelijke 

 langsband, welke zich achter het midden met den naad vereenigt. Lengte 2i — 3 iinn. 0|) 

 Popnins nigra. Niet inlandscli 2). In Westfalen bij Dortuuind . . . . (populi SnO'r.) 



Middengroef van het voorhoofd van voren uitgewischt of geheel ontbrekend. Voorschenen 

 recht en in beide seksen gewoon 34 



34 De stippelrijeii o|) de dekscliildcii blijven tot aan het uiteinde duidelijk aaugcdtiid .... 35 

 De binnenste der lijne stippelrijen op de dekschilden verdwijnen geheel of nagenoeg geheel 



naar het uiteinde; de naadzoom en de schouderbuil zijn niet bruinachtig gekleurd. Onder- 

 zijde zwart, het gelieele pro- en mesosteriunn, benevens het uiteinde van de pleurae van 

 het mctastcrntini of daarvan de gelieele achterraiul, alsmede een zoom van het laatste 

 sterniet en het pygiditun geelachtig; veelal is de gelieele (uiderzijde bruin of roodgeel. Deze 

 soort is naverwant aan fulvtis, doch nog ondersclieidcn doordat de kop, met den mond 

 en den hals, geheel roodgeelachtig, het halsschild duidelijk korter, minder gewelfd en 

 van scherp aangeduide, rechte, iets uitstekende voorhoeken voorzien is. Dekschilden bij het 

 g meer dan driemaal, bij fnlviis nauwelijks 24 maal zoo lang als bet halsschild. De stippels 

 der rijen op de dekscbildcii zijn niet bruin. Het g is gcstrekter, het J breeder dan bij 



1) Bij de niet in ons jjebied aangetnilleii iili. c. öricntitlh Wt-ise, verbindt zicli dtvp iiiiiL^^iiaiid lufl di>ii naad \o 

 en soms nog bovendien achter tiet s.diildje. lleze pelijkl nu op eene zeer kleine C, \^ 1 1 a t o s. 



2) Deze soori , welke veelal mei lulvus verward werd, vermeide ik ten onreelne in mijne uNieuwe Naaiulijsh. 



