LXXII. CuRYSOMKLinAK. — Pachnki'horus. — 12. Adoxus. — 13. TiMARCiiA. 427 



ISovcii- en onderzijde met niet diclu staande, sni;ille, liniiiigrauwc, hier en daar niet meer 

 opeengeliooptc breedcre, witte, dnidelijl; gespleten scluibjes bezet ; de bovenzijde broiisklcDrig, 

 zeldzamer nietaalaehtig-groen cl' l;operlcleiiri!,', tamelijk glanzig. De pleurae van den nieta- 

 tliorax en de zijden van liet aeiiterlijt' dielit wit bescluibd. Zelden zijn alle scluibjes der 

 dekschilden witaclitig. Ilal.ssehild dieht bestippeld. Dekscliilden duidelijk breeder dan liet 

 lialsscliild , met uitpuilende sclioiiderbnilen en vrij kraclitige stippclrijcii ; de tusselieiiniiinten 

 diclu en lijn, onregelmatig bestippeld. Lengte 2j— 3:| mm. Tiisschen graswortels, langs zaïidige 

 oevers; April — Sept. Niet inlaiidsch. In België bij Ihiij, Strc'e, StocUel en Izel. Ook bij 

 Diisscldorf en Klbcrlcld (arenarins Panz.) (iiilosiis Rossi) 



Bovenzijde bij gave exemplaren zoo dielit met witaclitige en bniiiic scluibjes, eenigsziiis vlekkig, 

 bezet, dat de donkere brons-Uoperkleiir of groenaclitigc klem en bestippcling weinig duidelijk 

 in 't oog vallen; de onderzijde dicht witachtig bescluibd. Deze soort is meer gestrekt dan 

 piiosus, liet lialsscliild in 't oog vallend langer. Dekschilden met verdiepte stippclrijcn, de 

 afgekorte stipjiclrij aan den naatt is langer dan bij de vorige soort. De scluibjes zijn breeder, 

 eenigsziiis ovaal en veel minder diep gespleten. Lengte 2| — zi nini. Eveneens tusschen 

 grasworiels, langs zaïidigc oevers. Niet inlandsch. Wellicht ook in het omliggend gebied. 

 Belgis:he exemplaren uit de coll. ll'esmacl die ik zag waren pilosiis. (tessclatiis Diil'is.) 



12. Adoxus Kirby. 



(Bromiiis Redcb. , Enmolpiis Redtb.) 



Lichaam fijn behaard Kop in het halsschild tcni,i^,i^cirokken , met vertikaal staand 

 voorhoofd. Sprieten lan,i^er dan liet halve lichaam; de laatste 6 leedjes Jijn en dicht, 

 neerlissend behaard en iets verbreed , het eindlid met duidelijk af,i;csnoerd uiteinde , 

 waardoor als het ware een \2e lid aanwezi,i; is. Oogen ovaal , uitpuilend. Kaaktasters 

 met eivormig eindlid. Halsschild eenigszins kogelvormi^ gewelfd , duidelijk breeder dan 

 lang, met ongerande zijden. Schildje duidelijk, langwerpig, aan het uiteinde spits. Dek- 

 schilden bijna dubbel zoo breed als het halsschild en slechts weinig langer dan te zanten 

 breed, het pygidium onbedekt latend ; met sterk icitpuilende schouders ; vei'ivard bestippeld , 

 met de aanduiding '<an brcede strepen , loaarin grootere stippels staan ; cpiplcuren tot 

 aan het uiteinde smal. Voorcoxac even ver van elkaar afstaande als de middelco.xae. 

 Dijen iets verdikt. Het korfje der middelschencn staat aan het uiteinde. Klauwen nabij 

 den wortel gespleten , het binnenste gedeelte minder spits en korter dan het buitenste. 



De eenige Europcesche soort , welke ook in Nederland voorkomt , leeft in vochtige 

 bosschen op Epilobium angustifolium, doch het ras vitis E. in zuidelijker 

 streken op den wijnstok, 7vaar zij de bladen af knaagt en doorvreet en soms schade- 

 lijk is door het afvreten der jonge scheuten. Over de larve van dezen vorm , welke 

 schadelijk is aan de iciortels van den wijnstok , geven Hoi'vath en Lichtenstein uitvoe- 

 rige berichten ; ook werd de ontwikkeling en levenswijze beschreven door Vah'ry Mayet 

 en Edm. .indré. 



Lichaam geheel zwart, weinig glanzig, kort en lijn witachtig behaard. De eerste 4 sprietleedjes 

 rood. Het ras vitis F. heeft roodbruine dekschilden, roodachtige schenen; cciie dichtere, 

 langere, geelachtige beharing en meestal lijner bestippelde dekschilden. Tusschen het geheel 

 zwarte type en het ras vitis staat de ab. c. *cpHjhii Weise (op Epilobium), welke als 

 yilis gekleurd is en even als deze met zeer lijnc bestippeling, doch niet witaclitige beha- 

 ring. Ook zijn zwarte exemplaren met roodachtige schenen en gele beharing bekend fab. c. 

 ••//Vi.td'/ Ilcyd., op E|)ilobinm). Lengte 5 — 55 mm. Zij knaagt aan de bladen van Epi- 

 lobium. Over het algemeen weinig in Nederland aangetroffen; Assen, Naarden, Brummen , 

 Arnhem, Utrecht, Zeist, Breda en Heerlen (Limburg); Mei — juli. De ab. c. ^/k'/o/-;/ in België 

 bij Ilockai. Ook zou het ras vitis door Wcsmacl in België aangetrollen ziju. Volgens 

 sommige schrijvers zonden alle exemplaren wijfjes zijn, terwijl het ^ niet te vinden is. 



1. obscurus L. 



VIL Tribus C n 11 y s o m e L 1 n- i. 



13. Tiniarclia Stephens. 



Lichaam hoog gewelfd, hard ; ongevleugeld. Sprieten dik , draad- of snoervormig. 

 Bovenlip diep uitgcrand. Voorkaken tamelijk klein , kort en breed , naar het uiteinde 



