LXXII. Chrysomelidae. — 13. Timarcha. — 14. Chrysomela. 429 



scliijn; liet J weinig glanzig, liet J duf. Oiulcrzijdc bhuiw of viiilct, glanzig. Sprieten zeer 

 dik. Hal.sschild dicht cii lijn, de vcrkiccidc dekscliildcn minder diclit bestippeld. De 

 stippels der dekscliilden zijn vooral hij liet ^, veelal neisgewijze door lijne streepjes ver- 

 bonden en zijn de tiissclienriiiniteii nog iets lijncr bestippeld. Het klaiiwlid op de onderzijde 

 met eenigsziiis liggende, stijve, zwarte borstelbaren bezet. I'ygidinm aan liet niceindc niet 

 duidelijk gerand (^Timarcha i, sp.). Het vooral in de dekscliilden brecdere J is lijncr 

 bestippeld; ook is liicr de gele viltzool van liet ie tarslid nagenoeg over de gelieele lengte 

 ol' voor een groot deel van eene gladde niiddellijn voorzien; ook vertooncn de volgende 

 twee leedjes soms bet begin van eciie gladde iniddellijn (Fig. io8 10. Lengte i;, — 18 min. 

 Verbreid in de grei'sprovinciün, op Ga 1 i u m-soorten; gemeen in Znid-Liiiibiirg. 



I. lenebricosa F. 



Halsscliild in bet midden liet breedst; naar voren weinig meer dan naar achteren, slechts weinig 

 versmald; niet zwak al'gcronde zijden, ongeveer dnbbel zoo lang als breed. l5ovenzijdc 

 zwart, in den regel met violetten, blanw- olgroenachtigen, zeldzamer bronzigen (ab. c. acrtv; 

 Fairm.) weerschijn, weinig glanzig; de onderzijde en de pooten l'raai violet of groen. Ilals- 

 schild dicht en diep-, de verkleefde dekschilden iets meer verspreid, doch grover bestip- 

 peld en in de tnsscbenriiinuen lijiier bestippeld. De stippels der dekschilden hangen meestal 

 hier en daar rimpelig aaneen, bij ah. c. yiigosa Dfts. zijn de dekschilden zelfs dicht en 

 diep, darmachtig gerimpeld. Het klanwlid 0]i de onderzijde met meer schuin opgerichte, 

 stijve, zwarte borstelliarcn bezet. Pygidinm aan het uiteinde duidelijk gerand (Tiniar- 

 cliostoma Motscb). Deze soort is overigens zeer veranderlijk in vorm en kleur, het 

 halsscliild is dan eens even breed, dan eens in 'c oog vallend smaller dan de dekschilden. 

 De viltzool der tarseii van het J is van eene breede, gladde iniddellijn voorzien. Lengte 

 8 — 12 mm. Niet zeldzaam in de greiisprovinciën, op Galinni veruiii; ook eenmaal bij 

 den Haag (violaceonigra Weisc, goettingcnsis Bedel) 2. coriaria Laicli. 



14. Chrysomela L. 



Lichaam gnvelfd ; breed-eivormig, eivormig, soms eenigsziiis kogelvormig of meer 

 langwerpig mei nagenoeg parallele zijden; vrij hard; meestal gevleugeld , zeldzamer 7net 

 korte vleugelstompjes of geheel ongevleugeld f). Kop tot aan de oogen in het halsschild 

 teruggetrokken. Sprieten tamelijk slank , zelden nagenoeg draadvormig ; de laatste 6 

 leedjes geleidelijk iets verdikt en gecomprimeerd. Bovenlip vrij groot , af geknot of uitge- 

 rand. Voor ka ken kort, eenigszins hoekig geboge?i , naar het uiteinde ïveinig versmald en 

 aldaar toegespitst of in verscJieidene scherpe tandjes uitgetrokken Kaaktasters ^-ledig , 

 het eindlid gewoonlijk meer of minder verdikt en afgeknot. Li piasters t,- ledig. Kin i>rij 

 groot , breed. Oogen smal , meer dan dubbel zoo lang als breed , weinig geivelfd ; de 

 laugsdoorsnede nagenoeg in vertikale richting, Halsschild in den regel dubbel zoo breed 

 als Zang; nagenoeg zoo breed als, of slechts 7tieinig smaller don de basis der dekschilden : 

 van voren diep uitgerand , aan weerszijden va>i de basis geleidelijk uitgebogen ; hetzij 

 aan de basis, hetzij in het midden het breedst; met afgeronde of nagenoeg parallele , 

 soms naar voren sterk co?ivergeerende zijden , welke over de geheele letigte of slechts 

 voor een deel bultig verdikt zij?i en van de schijf door een bestippelden langsindruk of 

 een scherp aangeduiden , plooivormigen indruk gescheiden zijn ; de voor- en zijrand 

 vertoont meestal eene scherpe r andlijn, de basis is meestal ongerand en slechts bij uit- 

 zondering gerand. Schildje meer of minder duidelijk driehoekig. Dekschilden langer of 

 korter eirond of langwerpig , soms nagenoeg kogelvormig ; aan het uiteinde te zamen 

 meer of minder breed afgerond, de naadhoek vrij scherp, doch zonder kleinen tand 

 zooals bij Timarcha; zij zijn langs den naad stevig aaneengesloten , doordat de 

 onderste naadrand van het rechter dekschild in eene diepe randsleuf van het linker 

 dekschild ingrijpt, zeer zelden zijn zij verkleefd ; zij zijn hetzij geheel verward bestip- 

 peld of zij vertoonen veelmeer eene of meer regelmatige stippelrijen langs den zijrand ; 

 ook wel met de aanduiding van verscheidene onduidelijke stippelrijen,of wel zijn <) regel- 

 matige stippelrijen en eene afgekorte aan het schildje voorhanden , 7C'elke even ver van 

 elkaar verwijderd of t'wee aan tivee bijeengeplaatst staan. De epipleuren, welke zich geheel 

 op de onderzijde bevinden, zijn aan de binnenzijde , naar het uiteinde, kort beicimperd. 



11 Ujj \\r /.uiJ-KuroprfïtIiH C. a l r a H.Tr. SrliilB'. 



