LXXII. Chrysomelidae. — 14. Chrysomela. 43 i 



Oct. 's Winters in ;i:ins]ioclscl. lic hirvcii vociicn zicli, volgens LUiddeberg, metVcronica 

 bcccaluin!;:i, zeldzamer met Mcntlm aq u a ti ca lmi Lyco p n s e iir o paeii s. 



2. staphylea I.. 



OmIcrzijJc van het licliaam zwart, lilaiiw, violet, groen, bronzig, geclUopcrklcnrig ollironzig- 

 pcUbrnin ."■■■' 



3 OcUscbildcn verward bestippeld, veelal met de llauwc aandiiittiiig van eeiiige stippelrijcn , ol 



met meer of minder dnidelijke, twee aan twee geplaatste, stippelrijcn i) 4 



DcUsebildcn met 9 regelmatige, nagenoeg op gelijken alVtand van elkaar staande, grove scinpel- 

 rijen; op de tussclienrnimtcn met enkele, verspreide, lijnc stipps^'tjes (Sub-gen. f a e n 1 os ti c ha 

 ^iotschO. Zwart; het halsschild bronzig-zwart, met diepe zijgroeven. Deksehilden roestUlenrig, 

 de naad en de binnenste randlijn der epipleiircn zwartachtig. Ue eerste sprietleedjcs gedeeltelijk 

 roestklenri". liij het <? de tarsen en bet kaaktasier-eindlid iets verbreed. Lengte 45— ö mm. 

 In dro.rc zandstrekcn, aan den voet van lage planten. Niet inlandsch. In geheel Duitscliland. 



'=' (1 nrida 1,.) 



4 Deksehilden met eene volkomen onbestippelde, breedc, gladde randstrook ; de zijranden en 



de epiplenren rood of door verklenring, na tkn dood, geel (Sub-gen. S t ie h o p ie ra Motseh.> 5 

 Deksehilden tot aan den zijrand bestippeld; veelal onmiddclijk langs den zijrand slechts zeer 

 lijn of bij uitzondering in het geheel niet bestippeld 7 



5 De roode zijband der deksehilden reikt aan de binnenzijde tot tnsscben de, op ongelijken af- 



stand van elkaar staande, grove, zwarte stii)|)els der voorlaatste rij door en is daardoor met recht 

 en scherp begrensd, docli (vooral van terzijde gezien) duidelijk gekarteld: de laatste stip|ielrij 

 staat dicht nabij de voorlaatste en bestaat iiit stippels, welke ook soms zwart en door oppervlakkige 

 rimpels met de stipnels der voorlaatste rij verbonden zijn; bovendien is de breede ruimte 

 tus'.'chen de laatste stippcirij en den zijrand gewelfd. Lichaam breed en plomp, donker violet 

 of blauw, de deksehilden zelden zwart". De eerste twee sprietleetljes aan de onderzijde rood- 

 achtig. De bultig verheven strook langs de zijden van het halsschild is breed en op de 

 binuLMizijdc zeer grof bestippeld; de schijf is duidelijk en lijn, bij ab. s. iucidicnllis Kilst, 

 bijna onhestippeld en sterker glanzig. Deksehilden zeer grof, doch niet dicht bestippeUl, van 

 voren en langs de zijden staan de stippels meer in rijen en hangen hier en daar, vooral bij 

 het S, meer of minder tot dwarsrimpcis samen. Het ï is kleiner, met meer parallele zijden 

 en glanziger, met breedcre tarsen en bultig verdikt laatste sterniet. Lengte 8J — 11 mm. 

 In zandigc streken, waar zij overdag onder steencn en planien verborgen zit en eerst tegen 

 den avond op grassen en' andere planten te vinden is. Niet inlandsch. In geheel Middel- 

 Europa (gypsophilae Kiist) 



De roode zijband der deksehilden is aan de binnenzijde scherp begrensd. Lichaam meer ovaal. 6 



6 De roode zijband der deksehilden is scherp begrensd en reikt in den regel niet verder dan tot aan 



de laatste" stippelrij; soms alleen van voren of ook van achteren, veel ininder over de 

 gehcele lengte tot .aan de voorlaatste stippelrij, zonder,z loals bij gy pso ph ilae, tusschen de 

 stippels der voorlaatste stippelrij door te gaan. De stippels der beide rijen zijn even grol. 

 Halsschild weinig glanzig, op de schijf duidelijk bestippeld. Deksehilden gewoonlijk zwart, 

 zelden met eenigen blauwaclitigen weerschijn; veel dicliier, doch even grof bestippeld als 

 bij gypsophilae. De zij groef aan weerszijden van liet halsschild is van aeliteren niet, zooals 

 bij gypsophilae, een'e gewone, diepe groef, doch is hier eene breedc, grof-rimpelig 

 bestippelde groef; deze grove bestippeling gaat op den eeiiigszins vlak gedrukten, bultigen rand- 

 zooin over. liij liet $ zijn de eerste 3 tarsleedjes verbreed. Lengte 7—9^01111. Op Li nar ia 

 vulgaris en tusschen gras op droge, vooral zandige plaatsen; voor- en najaar. Verbreid en 

 niet zeldzaam door het geheele land 5- sanguicolenta L. 



De roode zijhand der deksehilden is door de voorlaatste stippelrij scherp begrensd; deze is 

 gewoonlijk" grover dan de buitenste stippelrij , welke op den zijband staat. De stippels van de 

 buitenste rij zijn kleiner en niet zoo diep ingestoken als bij gypsophilae en sanguino- 

 lenta en daardoor schijnt de zijband vlakker. Halsschild sterk glanzig, op de schijf zeer lijn 

 en veelal onduidelijk bestippeld; de breede, gewelfde, o|) de binnenhelft grof-, op de luiiten- 

 helft fijner, doch sterker dan de schijf, bestippelde randzoom is door een gladden, van aciitcren 

 diep gegroefden, in 't midden vlakken en daarvó(')r weder diepen indruk gescheiden. Dek- 

 sehilden vrij dicht, doch iets minder grof bcsti|ipeld dan bij de vorige soorten. Deze 

 soort is kleiner en slanker dan sa n gu i n o I e n t us, zwartachtig-violet, zeldzamer meer 



Hier moei liijgi-vu.-E.i wordi-n C. nin.-ricniia I.. teiie in /.uij-huropa uj, Uosnia r in il » oll ii l n i, 1 1 > .•n I. j v ;i n d il I a 

 vera levi-n.li- soorl, wellie in IKKÜ s.iiadeiilli was in O lu 11 i d reihi-kassi.n ^an hel Kun^ /.o.ii. Dul. I.,iiuul«lia|) Ie 



's GravellliaRe. Dro' soort olldersilii-idt ziili moial d.joidal de i i :ie stii]|»-lii|ei. oji de ileUsilulden iiili met de he en Je 



vereeniKen. Ilüvenjijde slerli Rlan/.ig, melaiilkleinie, mei |,uqieiklenri)je laiiRslianden insselien ile \\\ laii Iwee pe|jlaalsle 



^li|||,ell■lJ,■n der detvliildeu S|irielrii, e|ii|,leuivii . grdeelle M.ii de lioisl en de |iuoten roudaelilii;. r.enfie .ij— S min. 



