LXXII. Chrysomfxidae. — 14. Chrysomela. 433 



■ dan eens wat meer in de overige bescipiieling vermengd staan; zij zijn alsdan liet dtiidelijUst 

 van terzijde gezien '^ 



Dekschildcn geheel verward bestippeld, veelal met den schijn van ecnige in rijen geplaatste 

 stippels, doch zonder twee aan twee staande stippelrijen ili 



12 r.ovenlip van voren nagenoeg recht algeknot. Epipleuren en de zijden der dekschildcn in den 



regel rood (Sub-gen. Clialcoidea Motsch.) '3 



Bovenlip diep uitgerand oF eenigszins tweelohbig. Epipleuren en de zijden der dekschildcn 

 met het overige gedeelte eenkleurig. De dubhelrijen der dekschildcn zijn gewoonlijk zeer 

 duidelijk . . ? .° '5 



13 De meer of minder ontwikkelde, grovere diibbcirijen der dekschildcn staan in de overige 



dichte, vrij grove bestippcling vermengd en vallen daardoor minder duidelijk in 't oog. 

 Bovenzijde' zwart, met blauwviolet- ol" blauwgroenacluigcn weerschijn (ab. c. ccjenilescens 

 Snil'r.) 1), het $ tamelijk glanzig, liet grootere, naar achteren gewoonlijk duidelijk verbrcede , 

 J dol'; onderzijde zwartblauw. De eerste twee sprictlecdjes aan de onderzijde en een, aan 

 de binnenzijde "niet scherp begrensde, zoom langs de zijden der dckscliildeu rood. Halsschild 

 van at" de "basis tot aan het midden nagenoeg met parallele zijden of slechts zeer weinig 

 versmald, daarvóór iets meer en afgerond versmald; de randstrook breed, doch slechts weinig 

 oewelfd, aan de binnenzijde door eene oppervlakkige, grof bestippelde langsgroef begrensd, 

 welke achter het midden in een diepen indruk overgaat; over de gchcele oppervlakte 

 overigens, behalve de uiterst lijnc chagrineering, vrij dicht, onregelmatig, lijn bcstippeld; bij 

 het S zijn de tusschenruimten der stippels en is eene middellijn een weinig verheven. Dek- 

 schilden eveneens zeer lijn gechagrincerd, bij het S veel duidelijker dan bij het $. Bij 

 sommige exemplaren is de roode randzoom der dekschildcn smal of ontbreekt geheel. Lengte 

 6—8 mm. In zandige streken 0|i Artemisia campcstris. Niet inlaudsch. In België bij 

 Maeseyck; in de Rijnprov. bij Diisseldorf, ook iu Westfalcn (carnifex F.) 



De dubbelrijcn der dekschilden meer of minder duidelijk uitkomende, de bcsti|ipeling der 

 tusschenruimten zeer fijn. Epipleuren en zijden der dekschilden altijd roodgeel 14 



14 De weinig verheven randzoom van het halsschild van achteren door een grof bestippelden, 



vlakken' indnd;, van voren slechts door grove stippels begrensd. De sti|)pelrijcn der dek- 

 schilden duidelijk en twee aan twee geplaatst, hier en daar een weinig onregelmatig. Bovenzijde 

 bruinachtig-bronskleurig, ook wel »zwartaclitig, de dekschildcn veelal iets groenachtig-brons- 

 klenrig; bij het <? de dekschilden glanzig, bij het S meer dof zijdeglanzig. Kop en halsschild 

 soms iets "donkerder, iets of wat donkergroenachtig-bronsklenrig. Onderzijde en pooten 

 groenachtig-blauwzwart. Bij sommige mannetjes (aLi-e'. 'cincU-lla Gylh.) zijn de dekschilden 

 geheel roodbruin, al of liiet met bronzigen weerschijn. Lichaam tamelijk smal, minder ge- 

 welfd dan carnifex; het <? is slanker en heeft sterk verbrcede voortarsen en gewelfd 

 laatste sterniet. Bij versch uitgekomen exemplaren zijn kop, halsschild en onderzijde rood- 

 achtig-pekbrnin; de sprieten, dekschildcn en pooien nagenoeg geelbruin. Lengte 5.1-7 mm. 

 In droge zandstreken, vooral nabij rivieren, juni — Oct., aan den voet van .\chillea, 

 Artemisia enz. In Zeeland bij VVi'ssekerke , in'aantal bij St. Pieter nabij Maastricht; ook 

 eenmaal eenige exemplaren onder aanspoelsel langs het strand bij Scheveniugen. In de Rijn- 

 prov. hij Diisseldorf. De ab. c. cinctella bij Izel in Belgisch Luxemburg . . S. marginata L. 



Halsschild zonder verheven randzoom en zonder indruk, slechts met eenige grove stippels 

 aan weerszijden op de plaats van den indruk; van voren diep uitgerand, op de voorhell't 

 in de bieedte neergedrukt, volkomen glad, op de acliterhelft uiterst lijn bcstippeld. De twee 

 aan twee geplaatste stippelrijen der dekschilden zijn tamelijk lijn en kinnen gewoonlijk 

 minder duidelijk tusschen de overige fijnere besti|ipcling uit. Bovenzijde zwart of bronzig- 

 zwart, doch veelmeer met donker violette, bhnwachtige of groenachtig-blaiiwe dekschilden 

 en bronzig-, violetachtig-, blauwachtig-zwart of grocnachtig-blauw halsschild (ab.c. Inmata 

 Herbsi)2). Bij het $ zijn de voortarsen iets verbreed en is het laatste sterniet iets bultig 

 opgericlu. Lengte 4- 6J mm. Op zandige plaatsen, langs oevers. Niet inlaudsch. In Oldenburg 

 op diluvialen zandgrond onder steenen; ook in Westfalcu .... (schach F.) (a na lis L.) 



15 De stippels der dubbelrijcn staan ver van elkaar en zijn slechts weinig in getal (ongeveer 



15 tot 20 in elke rij) '" 



De stippels der dubbelrijcn staan dicht opeen en zijn in groot aantal voorhanden (meer dan 

 30 in elke rij) '7 



16 Halsschild over de schijf nagenoeg glad, hier en daar bijna onmerkbaar lijn bcstippeld; de 



1) Exemplaren mei eenipszius brunzig-zwai-le gruiidkleiir komen in Ousl-Euru|j:i vuur. 



ï) Ouk /ijii in (lust- en /uiJ-F.nrupa fraai sru.-[[e .-n !;„udj;l;.ii/.iB.- .■vein|,Lin-ii liek.-ntl (ah. i'. ,.iv/<;mi SnlVr.). 



28 



