434 LXXII. Chrysomelidae. — 14. Chrysomela. 



raiulstrook is van voren vhk en gaat met een nauvvlijks merkbaren, tamelijk fijn bestippelden 

 indruk in de schijt" over; naar aciitercn daarentegen is zij meer gewelfd en door eene vrij 

 diepe langsgroel' begrensd. Dekschilden met g gepaard staande rijen van grove, ronde, 

 diepe sti|)pels, welke roodkiipcrkleurig omwald en op den bodem donker, veelal blauwachtig 

 zijn; de tusschenruinnen zijn zeer lijn hestippeld, de brcedere duidelijker dan de smallere, 

 en gewoonlijk zeer fijn rimpelig. Lichaam langwcr|ug, de bovenzijde bronskleurig, groen- 

 aclitig-bronskleurig of kn|icrkleurig-lirninaclitig; glanzig, veelal over de smallere tussclien- 

 ruimten iets roodkoperkleurig. Ook k(nnen ecnkleurig zwartblauwe ol' zwartviolette (ab. c. 

 ainbigiui Weise, bij St. Pieter) en geheel zwarte (^th.':. pririgna Weise, bij Breda) exem- 

 plaren voor. Onderzijde zwartblanw, borst en pooten soms groenachtig metallisch. Sprieten 

 pekzwart, de eerste leedjes aan de onderzijde roodbruinachtig. Het 5 is meer dol'zijdeglanzig. 

 Bij het (J zijn de tarsen mntig verbreed, het laatste sterniet is iets gewelfd en in 't midden 

 van den voor- en achterrand iets ingedrukt. De var. 'quadi-igemina Sulfr. (^gemella Rossi) 

 is gewoonlijk iets kleiner en smaller; het halsschild over de geheele oppervlakte fijn, 

 maar duidelijk hestippeld, de langsgroef nabij de achterhoeken brceder en dieper en naar 

 voren plotseling afgebroken, daarvóór met een hcstippelden, flauwen indruk; de kleur 

 der bovenzijde varieert van licht bronskleurig tot blauw, zwartblanw of violet (ab.c. 

 'hiitigcna VVeise). Lengte 5—6^ mm. In de heidestreken gemeen op Hypericum perfo- 

 ratum en q uad ran g u larc, Mei — Juli; zij overwintert. De var. quadrigemina , welke 

 meer in bergstreken voorkomt, zou bij Elberfeld en in Westfalen gevangen zijn. 



(fucata F.) 10. hyperici Forst. 



Halsschild over de geheele oppervlakte lijn bcstip|icld; de randsirook is weinig aangeduid, op 

 de biunenhcift dicht en vrij sterk hestippeld en van achteren door een ondiepeu, plooivor- 

 migen iudrid; begrensd. Dekschilden met y gepaard staande rijen van kleinere, eenkleurige 

 stippels. Lichaam 'tamelijk breed en meer gewelfd dan bij hyperici, op de bovenzijde licht 

 blauw, soms met geringen groen- of violetachtigen weerschijn, vooral op de pooten en op 

 de onderzijde. Bij het $ is het laatste sterniet iets gewelfd en voor den achterrand in de 

 breedte ingedrukt. Lengte (, — è\ mm. Op Hypericum perforatuni. Mei, Jiuii. Niet 

 inlandsch. In de Rijnpr(W. bij Elberfeld. Ik zag exemplaren uit Bertrich. (didyniata Scriba) 



17 Bovenzijde duidelijk lederachtig gcchagrineerd, vooral bij het S, dat daardoor eenigszins dof 



zijdeglanzig is; donker blauwachtig-violet of violet, zelden iets roodkoperkleurig-violet of iets 

 blauwgroen, donkergroen of bijna Zvvart. Sprieten geheel zwart. Halsschild in vorm iets ver- 

 anderlijk, met duidelijke randstrook, welke aan de binnenzijde van voren door een krachtig 

 bestippelden, vlakken indruk, van achteren door eene diepe langsgroef begrensd wordt; de 

 schijf dicht en fijn hestippeld. Dekschilden met y krachtige, twee aan twee staande, stippel- 

 rijen, wier stippels zeer dicht opeen staan; de breedere tusschenruiroten zijn iets grover en 

 dichter hestippeld dan de smallere. Bij het $ zijn de tarsen vrij sterk verbreed en is het laatste 

 sterniet diep ingedrukt. Lengte d—il mm. Op II y p e r i c u ni-soorten , vooral op kalkhodem. 

 In aantal in de omstreken van Maastricht aangctrolTen , Mei — Juli; ook bij Roosteren, Juli. 

 In België bij Heure, in de Rijnprov. hij Aken en Düsseldorf. 



Clcpida Oliv.) ri. geminata Payk. 



Bovenzijde sterk glanzig, niet lederachtig gcchagrineerd i); roodkoperkleurig met meer of minder 

 gccikoperkleurigen weerschijn, de kop en veelal ook het halsjchild en het schildje meer 

 groenachtig. Onderzijde en punten blauw- of groenachtig-zwart. De eerste sprietleedjcs rood- 

 geel. Halsschild met diudelijke randstrook, welke aan de binnenzijde van voren krachtig 

 hestippeld, van achteren door een kort, diep langsgroefje begrensd wordt; de schijf overal 

 fijn en vrij dicht hestippeld. Dekschilden dichter en dieper hestippeld dan het halsschild; 

 met y, twee aan twee staande, uit grovere stippels bestaande rijen, welke niet zoo duidelijk 

 te midden van de overige bestippeling uitkomen als bij de aanverwante soorten. Bij het iets 

 slankere $ zijn de tarsen matig verbreed. Lengte 5'. —61 mm. Op Hypericum hirsutum 

 en per fora tnm, vooral in het najaar. Bergen-op-ZoGm, Vogelenzang, Loenen, Roosteren, 

 Roermond, Kcrkrade en in groot aantal bij St. Pieter nabij ^Iaastricht. 



(duplicata Zenker) 12. brunsvicensis Gravenh. 



18 Tasters en tarsen roestrood; zelden de tarsen op de bovenzijde meer of minder violet. 



Dekschilden aan het uiteinde nagenoeg zonder eenige aanduiding van een naadrand. Lichaam 

 breed en plomp, op de bovenzijde donker violet, zeldzamer bronzig-zvvart (jsh.c.Sturmii Westli.); 

 onderzijde en pooten fraai violet of blauw (Sub-gen. Colaphosoma Motscli.). Sprieten 

 bruin, met blauwachtigen weerschijn, de basis roestrood, soms de sprieten geheel roestrood. 

 Halsschild niet flauw afgeronde zijden, bij het J vóór het midden matig, bij het 3 sterk 

 afgerond-versmald , op de schijf dicht en fijn hestippeld; de randstrook onduidelijk aangeduid, 

 aan de binnenzijde op de achterhelft door een oppervlakkigen , doch dnidelijken langsindruk 

 begrensd, welke Imeer of minder dicht en sterk bestijipeld is. Dekschilden even dicht en 



1) Dour dcii ]iu(.Toskoü[j beiieii , is lioi; wfl ci'uitip i;friiiye ; diiifliui; v;iii fi-iit- InleracliUijc riiii|.t-liij;.' U- iH-spciireii. 



