LXXII. Chrysomelidak. — 14. Chrysomf.la. — 15. Gonioctena. 437 



Tarsen , naad der dckscliildeii en in den regel het lichaam gcliecl of grootendeels violetacluig- 

 l)lau\v; veelal met eenc groote , uitvloeiende vlek aan weerszijden op liet lialsscliiUI, eene 

 streep langs den naad en de Iniiteiiraiui der dckscliiKlen meer of minder duidelijk groenaelitig- 

 lilauw of groen; ook zijn exemplaren bekend, welke op de 'lovenzijde bijna geheel groen 

 zijn i). Halssuhild van af de achterhoeken naar voren geleidelijk versmald; over het midden 

 niet dicht en lijn, aan de randen dichter en sterker bestippeld; aan weerszijden op de plaats 

 van de begrenzing der hier niet aangeduide randstrook, zeer grof bestippeld. Dekschilden 

 ongeveer als bij menthastri bestippeld. Bij het g zijn de eerste 3 tarslcedjes en het 

 eindlid der tasters duidelijk breeder dan bij het J. Lengte 6\ — 8i mm. Zeer gemeen op 

 Mentha aquatica, langs beken in de omstreken van Maastricht , vooral in Juli. Ook enkele 

 malen in Gelderland, bij Brummen , Nijkerk, Apeldoorn, VVageningen en Dricl. 



(violacea Panz.) 18. coerulans Scriba. 



15. Gouiocteua Redtenb. 



(Phytodecta WciseJ 



Liihaam kor/er of langer eirond , soms eenigszins cyli7idcr7'Ormig; gevleugeld- 

 Sprieten kort , vati af het Ge lid geleidelijk naar liet uiteinde verdikt en veelal iets 

 gecomprimeerd. Kop gebogen, tot aan de ovale oogen in het halsschild teruggetrokken. 

 Bovenlip kort en breed, diep uitgerand. Voor kaken groot en stomp, voor de basis met 

 een groef je tot het gedeeltelijk inleggen van het verbreede , iets samengedrukte en breed 

 af geknotte eindlid der kaaktasters. Halsschild sterk verbreed , aan de basis zoo breed of 

 nagenoeg zoo breed als de dekschilden , van voren iets uitgerand. Dekschilden ?net 

 tamelijk parallele zijden of naar achteren iets verbreed , aan het uiteinde te zamen 

 afgerond ; de naadhoek scherp en 'oeelal in een kort tandje eindigend met duidelijke 

 stippelrijen en meer of minder breede tusschenruimten ; de epi pleuren volkomen onbewim- 

 perd. Gcu<richtsholten der voorpooten van achteren open, de voorcoxae daardoor tegen 

 het mesosternum aanliggend De achtercoxae verder van de middelcoxae verwijderd dan de 

 voorcoxae. Poolen betrekkelijk kort ; het korfje aan het uiteinde der schenen , ten minste 

 bij de achterschenen , naar buiten in een groeten , driehoekigen tand verbreed. Klamven 

 aan de basis getand 2). De kleur van het lichaam is nimmer metallisch , doch rood, 

 geel rood of bruingeel, een kleurig of zwart gevlekt, zelden geheel zivart. Het S is 

 kleiner en smaller dan het J , met meer parallele zijden ; breede tarsen , va?: welke het 

 ie lid in 't oogvallend verbreed is. 



De soorten leven vooral op Salix en P o pulus , enkelen op Sorbus aucuparia 

 of Sarotha?nnus vulgaris; de larven zitten aan de onderzijde der bladen, die zij 

 zeefachtig doorvreten. 



De larve van G. rufipes is door Chapuis, de larve en pop van v i m i na l is zijn 

 door Lctzncr en Cornelius; de larve van olivacea is door Chapuis en Lctzncr, alsook de 

 pop door Letzncr ; de larve van qu i nq uepunc tata door IVcise en vermoedelijk ook 

 door von Frauenfeld , alsmede nog de larve en de pop zijn vermoedelijk door Cornelius 

 beschreven. 



Van de 12 Europeesche soorten komen 6 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Stippclrijen der dekschilden lijn en regelmatig; de tusschenruinjtcn meer of minder dicht 



bestippeld (Sub-gen. Gonioctena i. sp.). Voorschenen, evenals de middel- en achter- 

 schenen, met een grooten, driehoekigen tand nabij het uiteinde (Fig. 108 UI) 2 



Stippelrijen der dekschilden grof, de middelsten naar het uiteinde verward ; de rnsschcnruimten 

 uiterst lijn en verspreid, nagenoeg niet bestippeld, of slechts met eene rij zeer ver uiteenstaande 

 stippels 5 



2 Pooten zwart, behalve soms de voorschenen, zeldzamer de middel- of ook de achterschenen. 



Sprieten naar het uiteinde zwart of gebruimd 3 



Pooten geheel rood. Sprieten naar het uiteinde iets gebruind. Deze soort komt in grootte, 

 habittis en kleur niet de ab. c. r/ec^m/SHHCiafs van v im i n a I is overeen, doch onderscheidt zich 



1) In den T.aucasus komen ook groulendcels guudfïruene exemplaren vuur. 



2) Bij hel \n Zuid Europa verlegenwourdigde Sub-ge»us Acanlliüdun AVeise ziju de klauwen uugetand. 



