43''^ LXXII. Chrysomelidae. — 15. Gonioctena. 



nog iloor den roodgelen clypeus en de roodgele monddcelcn, belialvc liet niteinde der voorkaken. 

 Halsscliild aan de zijden minder sterk afgerond, niet spitsere voorlioeUen; altijd met twee 

 zwarte basaalvlekUen, welke, langs de basis, door ecu smallen, soms voor bet scbildje iets 

 onderbroken, zoom verbonden zijn; soms vergrooten zieb deze vlekken en zijn door een 

 breeden basaalzoom verbonden , welke in 't midden een korten tak naar voren uitzendt. 

 Dekscbilden aan den naadhock nimmer zwart; liet scbildje en op elk der dckscliilden 5 (2, i, 2) 

 vlekken zwart, veelal is de 4e en de 5e vlek kleiner, ol' verdwijnt de eene ol' de andere, 

 of bij ab. c. sexpuiictala F. beiden tegelijk. Lengte 6 — 7 mm. Op jonge scbentcn van Poim- 

 lus tremnla en op wilgen, langs randen van bossebeii; Mei, Jnli. Meermalen in de om- 

 streken van Maastricbt en Kerkrade; ook bij Urunimen en Ruiirlo ... i. rufipes de Geer. 



3 Het loc sprietlid breedcr dan lang, bet 3e slecbts iets langer dan liet 5e 4 



liet loe sprietlid zoo lang als breed, bet 3e duidelijk langer dan liet 5e. Deze soort herinnert aan 

 viminalis, bet ^ echter is aanmerkelijk smaller en minder gewelfd. Kop zwart, het nit- 

 einde der bovenkaken gewoonlijk rood. Schenen meer uf minder licht gekicnrd, zeldzamer 

 zwartacbtig; bij ab. c. 'sutaiuis Wcstli. bijna altijd zwart, llalsscbild tweemaal zoo breed als lang, 

 bij bet S achter het midden, bij het g vóiir het midden het breedst; verspreid en naar de 

 zijden grof besti|ipeld; geheel zwart of met eene, naar voren verbrecde, breede roode zijvlek, 

 waarin zicb soms eene zwarte middenstip bevindt. Dekscbilden eenkleiirig rood ; niet tamelijk 

 lijne, naar de zijden iets krachtiger stippelrijen en veel lijner en minder dicht (soms onduidelijk) 

 bestippelde tiisscbenrniniten dan bij viminalis, welke bij het ^ hier en daar een weinig 

 rimpelig en matig glanzig, bij bet $ meer dicht gechagrineerd en matglanzig zijn; veelal 

 vertoonen zij elk i tot 5 zwarte vlekken, op welken laatsten vorm de vlekken soms zeer 

 groot zijn en gedeeltelijk of geheel ineenvloeien. Exemplaren met zwart halsschild en geheel 

 roode dekscbilden vormen ab. c. * Kriiatzü Westh. (in Westfalen), of met vrije of met 

 gedeeltelijk samenhangende, zwarte vlekken de ab. c. ' nigricollis Westh. (In België bij 

 Hermeton en .Stoimiont). Geheel zwarte exemplaren vormen ab. c. * saianas Westh. (in 

 Westfalen). Exemplaren met breed rood gerande zijden van bet halsschild en zwart gevlekte 

 dekscbilden vormen ab. c. dfcastigma Dfts. Bij bet J' is het laatste sterniet iets gewelfd en 

 iets uitgerand, bij bet J de acbterrand in het midden diep ingcdrnkt en tevens dnidelijk 

 uitgerand. Lengte 5J — 6., mm. In bergstreken op wilgen; vooral op Salix viminalis, 

 triand ra, fragilis en pnrpiirea. Eenmaal bij Biinde nabij Maastricht. In België bij 

 Hermeton. Ook bij Aken en Doriniund . (Linnacana Weise, nee Schrank). 3. triandrae Snfl'i. 



4 Alle tiisscbenrnimten der dekscbilden overal dicbt bcstippcld, de naadhock een weinig zwart 



iif bruin. Halsschild matig dicbt en lijn, langs de zijticn grof bestippeld; met vele uiterst 

 lijne, moeilijk zichtbare stippeltjes in de tusschenriiiniten. Bovenzijde, behalve de zwarte kop, 

 betzij cenkleurig rood (ab. c. *miiiiiia Weise), of bovendien bet scntelliim zwart (ab. c. * Grudlii 

 Heytl., fiilra c;r:idl), of met twee groote zwarte stippen aan den acbterrand van het bals- 

 schild, welke veelal tot eene basaalvlek ineenvloeien (ab. c. collitris Gradl), of deze reikt 

 tot aan den voortand; dekscbilden cenklenrig rood of elk met 2 tot 5 zwarte vlekken. 

 Door meerdere uitbreiding van de zwarte vlekken op het halsschild en de dekscbilden, krijgt 

 men ten slotte de geheel zwarte ab. c. caharata F. (bij Beeklunzen), bij welke nog maar 

 alleen de sprietwortcl en een zoom aan het laatste sterniet roodgeel blijven. Van de andere 

 kleur-aberraties zijn te vermelden: ab. c. * b'iculur Kr. met ecnkleiirig zwart halsschild en 

 roode dekscbilden; ab. c. basipinictala Panz. niet rood halsschild, waaro)i eene zwarte basaal- 

 vlek, benevens de dekscbilden elk met 3, of bij ab. c. 4-iinia/liifa Heyd. elk met 4 (i, 2, 

 3 en 5), of bij ab. c. ^-piinctata Heyd. eveneens met 4 (1, 2, 3, 4), of eindelijk bij 

 ab. c. \Q-pv.nctata L. elk met 5 zwarte vlekken. Bij nb, {:. Baaihii Panz. bet halsschild met 

 eene zwarte basaalvlek, welke zich soms tot aan den voorrand uitbreidt (als bij de typische 

 t r i a n d r a e) , de 5 zwarte vlekken op de dekscbilden hangen gedeeltelijk samen ; bij ab. c. ^ciiictti 

 Weise bet halsschild als bij liaiideri, de dekscbilden zwart, elk niet een randzuom welke op 

 de acbterbelft van den naad tot op de naadlijst zelf beperkt blijft, niod. Zeer zelden komen 

 exemplaren voor met geelroodc voor- of ook nog met gcelioode niiddelscbenen. Ook zouden 

 zich soms twee roodgele stijipen op het voorhoofd bevinden. Het J is naar achteren meestal 

 sterk verbreed, het ^ heeft meer parnllele zijilen. De voorbocken van het halsschild zijn 

 minder spits en aan den top breedcr afgerond dan bij rufipes. Lengte 5e — 7 mm. Op 

 wilgen, vooral op Salix cinerea en anrita. Mei tot Juli. Verbreid in de diliiviale streken, 

 doch zelden in aantal; gemeen in de omureken van Maastricbt 2. viminalis L. 



Alle tusschenruinuen der dekscbilden minder dicht bestippeld, de buitenste bij bet t? van voren 

 slechts met eene enkele stippelrij. Deze soort, welke in kleur herinnert aan de sb.c.bicolor 

 van viminalis, is veel kleiner, korter en minder gewelfd. Lichaam zwart, sterk 

 glanzig, met geheel roode of roodbruine dekscbilden. Sprieten, behalve de laatste 5 donkerder 

 leedjes, de schenen, de tarsen en een zoom aan het inteinde van bet laatste sterniet rood- 

 achtig-geelbrnin. Halsschild met weinig afgeronde zijden; op bet midden uiterst lijn en ver- 

 spreid, aan de zijden zeer grof bestippeld. Dekscbilden met vrij krachtige, regelmatige 



