LXXII. Chrysomelidae. — 15. Gonioctkna. 439 



stippclrijen, de 5e nabij de basis sterl; verdiept, de grootc schoiiderbuil daardoor scberp 

 iMtpiiilend. Soms zijn de voorliocUen van het balsschild rood gevlel<t; ook zijn soms de 

 dekschilden pckbruin of zwart, de sclionderbuil, de basis en de buitenrand soms iets licbter. 

 Lengte 4.5 — 6 mm. In bergstrcken op wilgen. Niet inlandsch. In de belgisebe prov. Luxem- 

 burg bij 'Orsinfaing (colk lie Mofarls'), ook in Westl'alcn en in de Rijnprov. 



(f la v icornis Suffr.) 



5 Voorsebenen met een zeer korten, stompen, de middel- en aLlitersclieucn met een grooten, 



spitsen tand nabij bet uiteinde (Sidvgeu. S p ar t io p li ila Motscli.> Licbaam kort-eivormig, 

 sterk gewelfd, tamelijk glanzig roodgeel of geelaclitig, het halsschild meer roodachtig; de 

 naad der dckscliildcn en grootendeels de onderzijde donker , veelal zwartaeluig. De navolgende 

 kleur-aberraties komen voor: eenklcurig geelbruin ol' gcchvitaLhtig (niet pas uit de pop 

 gekomen exemplaren), sleclus het nitehide der sprieten gebruind (^aU. c. flavicatis F.); of 

 geheel pekbruin ol roodgeel, met twee vlekken op den schedel en twee langsstrepen op elk 

 der dekschilden, de eene onder den schouder op de 7e tiisselienruimte, de andere achter bet 

 midden op de 5e, zwart; bij ab. c. litiirti F. vereenigen zich deze langsstrepen tot een zwarten 

 laugsband; soms vertoont het halsschild twee zwarte basaalvlekken of is bijna geheel zwartbruin. 

 Eindelijk is de geheele bovenzijde grootendeels zwart, behalve de sprietworrel , een deel der 

 schenen, de tarscn en gedeeltelijk de zijden (ab.c. iiigricans VVeise, bij Utrecht), of wel het 

 geheele lichaam, met de sprieten en de pootcn, geheel koolzwart (ab. c. ««//'r«;///i- VVeise, bij 

 Roosteren in Limburg). De gevlekte cu donkere excmiilnren zijn in den regel mannetjes, 

 de licht gekleurde wijfjes. Halsschild iu 't midden diclit en matig lijn, aan de zijden grof 

 bestippeld. Deks, bilden met grove, diepe stippelnjen , van welke de middelsten nabij het 

 inteinde verward dooreen staan. Bij het ^ is het laatste tasterlid nagenoeg dubbel zoo breed 

 als bij het 5, bijlvormig; ook zijn de tarsen merkbaar verbreed. Lengte 35- 4* mm. Zeer 

 gemeen op Sarothamnns vulgaris, doch niet in de dninstreken . . . 4. olivacea Forst. 



Voorschenen niet getand (Sub-gen. Goniomena Motseh.) 6 



6 De scherpkantige binnenrand van de epipleuren der dekschilden verdwijnt op de achterlielft. 



Lichaam tamelijk gestiekt, weinig gewelfd en van voren en van achteren iets neergedrukt. 

 De tand der middel- en acbtersclienen is minder ontwikkeld dan bij de soorten met getande 

 voorschenen. Halsschild verspreid en vooral aan de zijden zeer grof bestippeld. Dekschilden 

 met grove stippelrijcn, van welke de middelsten naar het uiteinde min of meer dooreen 

 verward raken; de tusschenruimten met eene rij zeer bjne, ver vaneen staande stippeltjes. 

 Onder- en bovenzijde eenkleurig stroogeel of roodachtig-geelbruin (ab. c. iinkolor Weise), 

 ol' de dekschilden met, gewoonlijk niet scherp begrensde, zwarte vlekken (bet type). Verder 

 kouien exemplaren voor met zwarte onderzijde, herzij met licht gekleurde of met zwarte 

 pooten. Tot die met lichtgekleurde ponten bchooren ab. c. iiigriventris Penecke met geheel 

 liclue bovenzijde; ah. c. fltivicollis Dfts. met een zwart vlekje aan weerszijden op het licht 

 gekleurde halsschild en zwart gevlekte dekschilden; ab. c. 'sorhi Weise met meer of minder 

 zwart halsschild en zwart gevlekte dekschilden. Tot de zwartpootige kleur-aberraties behoort 

 *liadi Penecke met zwart gevlekte dekschilden en geel of zwartachtig halsschild; •/«t/sHó/j^fra 

 Penecke met geheel zwarte dekschilden en eenkleurig roodgeel tot geelrood halsschild; bij 

 *obscura Grimm. is het lichaam, behalve de mond, de sprietwortel, het voorhoofd en veelal 

 de tarsen, zwart. Het $ heeft matig verbreede tarsen en gladde tusschenruimten der dekschil- 

 den, welke bij het $ uiterst lijn gechagrineerd zijn. Lengte 5 -(i\ mm. In vochtige bosscben, 

 op Sorbus aucu paria en 1' r u n u s padus, zeldzaam; Assen, Paterswolde, Delden en 

 Winterswijk, Zeer geuieen bij Hockai in België, in alle klenr-aberraties. 5. quinquepunctata F. 

 De scherpkantige binnenrand van de epipleuren der dekschilden loopt tot aan het inteinde door. 

 Lichaam korter, breeder en veel meer gewelfd. Zij is vooral onderscheiden door de kortere 

 sprieten, van welke het 10e lid opvallend korter is dan bij quinquepunctata; het hals- 

 schild is niet vótir het uiiddcn , maar nabij de achterhoeken het breedst; de zijden zijn 

 minder afgerond, bijna parallel. Dekschilden naar achteren iets meer verbreed en eenigszins 

 bultig gewelfd, met nog grovere stippelrijen; de naadhoek is scherper en gewoonlijk ineen 

 kort tandje uitgetrokken. Ook is de spoor aan de middel- en achtcrschenen gewoonlijk iets 

 langer en spitser dan bij quinquepunctata. (.'.tbcel licht roodbruin, de dekschilden iets 

 lichter: pas uitgekomen exemplaren zijn witacluig-geelbruin. Bij ab. c. 'ilccipiens Weise is de 

 onderzijde donker gekleiu'J, de dekschilden met eene gemeenschappelijke zwarte vlek, of 

 met vele zwarte vlekken. Hij ab. c. 'borcalis Weise heeft het halsschild twee zwarte stippen, 

 welke zich soms zoodanig uitbreiden, dat zij nagenoeg het geheele midden innemen; bovendien 

 vloeien enkele of alle vlekken der dekschilden ineen. Bij ab. c. *yroH/rt/ij' Oliv. is het geheele 

 lichaam zwart, behalve meer of minder de kop, de sprietwortel, de knieën en de tarsen i). 

 Lengte 5 — 6 min. Op Sorbus aucuparia. Eenmaal bij Houthem nabij Maastricht, Juni. 

 Ook bij Aken, Elberfeld en Oldenbnrg; in België bij Carlsbourg 6. pallida L. 



i) De genitemde drie kleui-Lil)err;Uie^ , \velke vuunil in liet liuuge Nuul'den van Kurojjj wuiliunieii . jcllijiieu in Middel-Eurolia 

 ieldzaam te ziju. 



