LXXII. Chrvsomelidae. — i6. 1'hyllodecta. — 17. Pkasocuris. 441 



Sprieten bij het ^ langer cl:in, bij liet 5 nagenoeg zoü lang als bet balve licbaam , alle leedjes 

 langer dan breed. Voorboot'd diep gegroefd, tnsscben de sprieten met twee duidelijke builen. 

 Deze soort, zoo ook atrovirens, onderscheiden zicb van vi te 1 1 i n ae door den hoog opgc- 

 richten en steil afvallenden voorrand van den sterk verdiepten clypcus, door het vóór het 

 midden sterker verbreede halsschild en door de zeer dicbt opeenstaande stippeN der, gewoon- 

 lijk regelmatige, eerste zes rijen op de dekseliildcn; ook onderscheidt zij zich door bet 

 groote, zeer brecde 3e tarslid, waardoor de eerste twee Icedjcs veel smaller schijnen dan 

 bij de aanverwante soorten. Lichaam tamelijk lang gestrekt, bet J meer ovaal en eenigszins 

 inet den liabitus van vitellinae overeenkomende; lichter of donkerder blauwgroen. Lengte 

 3* — 4'- niin. Uitsluitend op Populus tremula en al ba, verbreid en niet zeldzaam. 



t^cavifrons Thoms.) 4. laticollU SuU'r. 



4 Klauwen met een grootcn basaaltaiul. Clypeus niet ingedrukt, van achteren diep begrensd, 

 niet weinig gewelfde voorhool'dsbuilen. Lichaam langwerpig-eirond of eenigszins ovaal; op 

 de bovenzijde meestal gecikoperkleurig, sonis iets roodkoperkleurig, zeldzamer iets groen- 

 achtig of donker bronzig-groen, blauwachtig-groen, donker staalblauw of zwart (ab.c. '«/^^r/Vrt 

 Motscb.); veelal is bet halsschild iets donkerder gekleurd dan de dekschilden- Halsscliild 

 breed, van achteren met parallele zijden of voor de basis iets uitgebogen, van voren sterk 

 convergeerend. De sti|ipelrijen op de dekscbilden zijn hier en daar eenigszins bochtig. 

 Lengte 4 — 45 mm. Zeer gemeen op wilgen en populieren; soms schadelijk aan teenwilgen, 

 vooral aan Sa 1 i x v im i n al is 2. vitellinae L. 



Klauwen met een tamelijk kleinen tand, welke intusschen grooter is dan bij tibialis. 

 Clypeus kleiner dan bij vitellinae, duidelijk ingedrukt; de daarachter liggende voorboofds- 

 builen vlak, bijna niet gewelfd. Deze soort is de kleinste van bet genus, op de bovenzijde 

 doorgaans donkerder gekleurd dan bij vitellinae, zwartachtig-metaalgroen of zwartblauw, 

 zelden met koperkleurigen weerschijn. Halsschild zeer kort, naar aclueren iets meer versmald. 

 Dekschilden veel minder gewelfd, met iets sterkere stippelrijen; in de tusschenruimten nog 

 lijner bestippeld dan bij laticollis, op welke deze soort veel gelijkt. Lengte 3J — 4 mm. 

 Op Populus tremula, zeldzaam; Vorden en Oldenzaal, Juli tot Scpt. Ik zag een geheel 

 zwart exemplaar uit Botassart (België) (ex. coll. de Mofar(s') ... 3. atrovirens Cornelins. 



17 Prasocuris Latreille. 



(Helodes Payk.) 



Lic Imam laiig-gestrckt , eenigszins vlak gedrukt, op de onderzijde vrij dicht hc/iaani. 

 Kop vrij lang; clypeus groot, door eene zwak aangeduide , hoekige dwarslijn van het 

 voorhoofd afgescheiden. Sprieten met 5 grootere eindleedjes. Bove?ilip kort; voor kaken 

 met twee , breede , scherpe tanden ; het eindlid der kaaktasters smal en aan het uiteinde 

 toegespitst. Halsschild even lang of bijna even lang als breed , eenigszins vierkant ; de 

 zijden eji de achterrand , behalve soms voor het schildje., duidelijk gerand; i<erspreid 

 bestippeld. Dekschilden met tamelijk parallele zijden , aan de schouders breeder dan het 

 halsschild aan de basis; met 9 regelmatige , meer of minder 7'er diepte, stippelrijen, wier 

 stippels even dicht aaneen staan , en met breede , tot aan het uiteinde doorloopende epi- 

 pleuren. Poolen krachtig ontniikkeld , de dijen de zijden der dekschilden ver overschrij- 

 dend , de smalle schenen zonder tandvormig uitsteeksel nabij het uiteinde. De eerste 3 

 tarsleedjes nagenoeg even breed, het y tiveelobbig ; klauwlid zeer krachtig ont7tnkkeld , 

 even lang als de voorafgaande leedjes te zamen ; klauwen gewoon. Gevleugeld. — De 

 soorten leven op waterplante?i en ontwikkelen zich in de stengels. — De larve en pop 

 der beide inlandsche soorten zijn door Cornelius en Lctzner beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten komen 2 /// Nederland voor. 



Bronzig zwartgroeu, het halsschild en de dekschilden breed geel gezoomd; over de 3e eu 4e 

 tusschenruimte met een gelen langsband, welke van achteren met den randzoom samenhangt. 

 Deze langsband kan zich zoodanig verbreeden, dat zij hetzij van voren of van achteren, 

 ol van voren en van achteren, of over de geheelc lengte, ook de 2e en 5e tusschenruimte, 

 bedekt; ook kan zij in het midden, van voren of van achteren smaller zijn. Bij ab c. "s'ii 

 Weise is zij in 't midden onderbroken of van achteren afgekort: bij ab. c. "ckutae W^cise 

 ontbreekt zij geheel eu zet zich gewoonlijk de gele randzoom aan het uiteinde iets over de 

 Se stippelrij voort Dijen en schenen gedeeltelijk geel. Het 7e sprietlid is aan eene zijde, 

 over het 8e lid, eenigszins uitgetrokken. Derde tarslid zoo breed als het 2e, met smalle, 

 eenigszins spitse lobben. Het kleinere $ heeft verbreede schenen en tarsen; het laatste 



