44''^ LXXn. Chrysomelidae, — 21. Melasoma. — 22. Colaphus. 



breed als lang, met matig diepe, naar voren zwak convergcerende langsindrukken. De/.e 

 soort is doorgaans iets kleiner en vooral smaller dan tremnlae; de kop, het lialsscliild en 

 de (n)derzijde zijn meer bronzig-groen gekleurd, zeldzamer iets blauwaclitig zooals bij 

 tremulae, bij uitzondering meer zwartaclitig; het lialsschild is over liet midden liiner 

 bcstippcld, de bultige zijden vlakker en naar voren minder verbreed. De dekscliilden zijn 

 minder diclu en minder diep bestippeld, glanziger en reeds daardoor in 't oog vallend. Met 

 $ is kleiner dan het S, met iets verdikte scliencn en tarsen en breed aCgeknot laatste 

 sterniet. Lengte 6J— 8'| inm. Op Salix piirpurca en amygdalina, vooral langs oevers 

 van rivieren en vaarten; niet zeldzaam in de duinstreek . ('tremulae SulTr.) 4. saliceti Weise. 



T llalsschild met ecne lijne, gegroeide middcllijn; over het midden verspreid en fijn bestippeld, aan 

 weerszijden in de lengte diep ingedrukt en zeer grol', rimpelig bestippeld. Dekschilden met 

 krachtige seliouderbuil , dicht bestippeld. Zwart niet bronzigen wcersthijn ot' zw.irtgroen; de 

 dekschilden geheel viületachtig, soms een weinig koperrood, bruinaclitig-bronzig, zeldzamer 

 blauwachtig en hier en daar violet nl' groen. Lengte 7| 95 mm. Zeer zeldzaam langs oevers; 

 op wilgen, vooral op Salix l'ragilis en triandra. Apeldoorn, Aug. iJ; Kcrkrade, Mei, 

 juni. In iielgië bij Lanaeken en Laroche. In de Rijnprov. liij Aken, Crclcld en Diisseldort'. 

 Ook in Westfalen 5. cuprea F. 



llalsschild zonder gegroefde middellijn, over het midden verspreid en zeer lijn, in de diepe 

 langsindrukken en op de zijden grot' bestijipeld. Dekschilden vrij dicht en tamelijk grof 

 bestippeld. Dcmkergroen inetaalkleurig, iets blauwachtig of zwart. De eerste rt sprietleedjes 

 grootendeels, de schenen, alsook de zijranden van het laatste sterniet meer of minder geel- 

 bruin; veelal zijn de schenen geheel donker gekleurd. Dekschilden roodacinig-geelbruin 

 gevlekt; de naad, eene groote schoudervlel; , een breede, ecnigszins golvende dwarsband 

 in het midden en eene hoefijzervormige vlek naar het uiteinde groen, groenachtig-blauw 

 of blauw, zeldzamer violetachtig-zwart; de beide laatstgenoemde donkere vlekken hangen 

 met den naad sair^en ; zeer zelden zijn de drie donkere vlekken zoodanig verdeeld, dat op elk 

 der dekschilden 6 gescheiden vlekken voorkomen. Bij ab. c. ciirvilinca de G. zijn de donkere 

 vlekken zoodanig versmolten, dat van de grondkleur nog alleen overblijven : eeiie langsstreep 

 en twee vlekjes nabij den naad, alsmede twee kleine vlekjes tegen de.i roodgelen zijrand; 

 ook kunnen van deze lichte vlekjes slechts stip|)en overlilijven en zijn bij ali. c. /'K/iJ-Art/CHj/i F. 

 de dekschilden eenkleurig blauw of iets groenachtig-blauw, welke laatste kleur-aberratie veel 

 overeenkomst heeft met aenea, doch al dadelijk door het aan weerszijden in de 

 lengte gegroefde halsschild is te onderscheiden 2). Bij het g is het afgeknottc laatste 

 sterniet aan liet uiteinde iets ingedrukt. Lengte 6—75 mm. Op wilgen, berken, elzen en 

 espen. Niet inlandsch. In fielgit; bij Tavier (coll. de Mufarts^; ook in Oldenbnrg en in 

 Westfalen " (I a p p o n i ca L.) 



22. Colaphus Redt. 



Lichaam eirond, hoog gewelfd , gevleugeld. Kop tamelijk breed, tot aan de ovale, 

 kleine oogen in het halsschild teruggetrokken. Sprieten bijna zoo lang als het halve 

 lichaa?n , de laatste 5 leedjes verdikt. Bovenlip groot , iets uitgerand. Bovenkaken 

 krachtig en lang, aan het uiteinde tweetandig. Halsschild meer dan dubbel zoo breed 

 als lang, de zijden en de achter rand sterk afgerond; met stompe achterhoeken , de 

 voor hoeken zonder haar stip ; de basis niet gerand. Schildje breed-driehoekig, met a/ge- 

 ronden top. Dekschilden slechts iceinig brcedcr dan het halsschild en iets langer dan 

 te zamen breed, elk aan den naadhock in eene breede, afgeronde spits uitgetrokken ; 

 verward, slechts hier en daar in rijen, dicht bestippeld; de epipleuren tamelijk breed, 

 van af de basis tot aan het uiteinde geleidelijk versmald. Schenen naar het uiteinde 

 verbreed en gegroefd. Tarsen kort en tamelijk breed ; het klauivlid lang , met iivee 

 groote, gewone klauwen. Prosternaal-voortzetting tusschen de vooreo.xae recht a (geknot. 

 Het 2 is veel breeder en minder glanzig dan het $. 



Van de 2 Europcesche soorten komt i /// Nederland voor. 



Bovenzijde metallisch groen, blauwachtig-groen of blauwachtig, zeldzamer violetachtig of iets pur- 

 perklcurig, de onderzijde iets doid;erder gekleurd. De eerste 6 sprietleedjes, behalve de boven- 

 zijde van het te (veelal ook het 5e en 6e lid meer bruinachtig") roodgeel; de schenen, behalve de 

 basis, en de tarsen licht roodgeel, het klauwlid |iekbruiu. De geheele oppervlakte is tusschen de 



1) Ik twijfel of de opgave juist is, dal deze suurl ouk bij den Haas '■" Aiiislwdaiii 7uii (levüiij! 

 i) lu Siherie kuiiil eene iiajiHlIOHg uiigevlekle. jjcelliruine kleui-abcrralie vuur. 



