LXXII. Chrysomelidae. — 25. Luperus. 45 i 



dicht bcstippeld; met duidelijke cp i pleur en , zonder indruk langs de zijden. Gew richt s- 

 hfllten der voorcoxae van achteren open , behalve bij het niet in ons gebied vcrle.i^en- 

 ■:ooordi,gde Sub-gen. Euluperus IFeise 1). Pooten tamelijk slank, de schenen zonder 

 kielvormig verheven langslijti aan de buitenzijde; aan het uiteinde met ecne fijne, korte, 

 moeielijk zichtbare eindspoor. Klauwlid der achtertarsen korter dan het \c lid. Klauwen 

 kort, aan de basis in een scherpen tand verbreed. Bij het S het laatste stemlet aan 

 den achterrand tweemaal diep ingesneden en de daardoor gevormde breede middenlob 

 altijd gegroefd; bij L. pinicola daarentegen is het laatste stemlet niet ingesneden, 

 doch 'steekt in 't midden iets lobvormig uit en vertoont voor den achterrand , in hel 

 midden , een klein gr oef je , dat aan weerszijden bultig verheven is. 



De in ons gebied voorkomende soorten 2) leven op heesters en boomen , als: Saro- 

 thamnus, Ge'nista, Pinus en op berken ; ook soms op elzen, iepen en wilgen. De 

 onttvikkeling schijnt nog niet bekend te zijn. 



Van de 37 Europeesche soorten komen 5 in Nederland voor. 



1 Het 3C sprictlid nagenoeg even lang als liec 2e. Halsschild van voren niet gerand. Dckschilden 



op de acliterlielft met enkele opstaande haartjes bezet (Snb-gen. Calomicrns Stepli.) ■ • ^ 

 Het 3e sprietlid veel langer dan liet 2C. Halsscliild ook van voren lijn gerand (Sub-gen. 

 Lnpcrus i. sp.) ^ 



2 Bovenzijde geel, de acIiterheU't van liet lialsschild meer ol' minder nitgebrcid-, de naad en de 



zijran'd der dekscbilden breed zwart. Onderzijde zwart, de eerste 3 of 4 sprietlecdjes, het 

 uiteinde der dijen, de sclicnen en tarsen der vooipootcn en veelal ook de middel- en achter- 

 schenen roodachtig-geclbrnin. Bij het $ zijn de sprieten niiin zoo lang als het lichaam, de 

 middenlob van het laatste stcrniet is vierhoekig en zwak gegroefd. Lengte 3—4 mm. Op 

 Sarothamnus vulgaris, Genista tinctoria en naar het schijnt ook op Calluna 

 vnlgaris. Meermalen bij Valkcnberg, Meersscn en Kcrkrade (Limburg); juli, Aug. Ook 

 eenmaal bij Goor 3). In Belgiij bij Spa en Carlsboiirg; ook bij Aken. 



(nigrofasciatus Weisc, nee Goeze) 1. circumfusus Mar^h. 



liovenzijde grootendeels zwart, de eerste 4 sprietlecdjes en de pooten roodgeel; de dijen 

 lietzij slechts aan de basis, of nagenoeg, tot op de knieën na, zwart. Halsschild geelrood; 

 veelal met eenige, meer of minder duidelijke, bruine vlekken, of met eene bruine dwarsvlek 

 V(iór het midden, of wel (ah. c. sUrestnl Weise) is het, op de randen na, geheel |iekzwart. 

 Bij het $ steekt het laatste sterniet in 't midden iets lobvormig uit en vertoont voor den 

 achterrand een klein dwarsgroefje door twee bultige verhevenheden begrensd. Lengte 

 2l— 4 mm. Op sommige plaatsen in de grensprovinciën gemeen op jonge dennenscheuten, 

 ol'a. bij Venio, Roermond, Winterswijk, L(jchcni, Oldenzaal en Enschedé; jinii, Juli. Zij 



schijnt ook bij Maastricht gevangen te zijn 2. pinicola DIts. 



:; Halsschild in beide seksen, evenals de geheele bovenzijde, zwart. De eerste 4 sprietlecdjes en 

 de pooten roodgeel; eene kleine, niet scherp begrensde, vlek op de onderzijde der voordijen 

 nabij de coxae, een ring aan de basis der middeldijen bruin of pekzwart en de basaalhelft 

 der achterdijen zwart. Soms zijn de schenen naar het uiteinde iets donkerder en komen 

 ook exemplaren voor, bij welke de lijne randlijst aan de basis geel is. Kop, met de groote 

 oogen, hij het $ iets breedcr dan het halsschild. Dekschilden overal lijn en matig dicht be- 

 stippeld. "Het $ is slanker dan het 5, de sprieten zijn langer dan het gelicelc lichaam, de 

 dckschilden met nagenoeg parallele zijden en op het laatste sterniet bcvuidt zich eene 

 tamelijk groote, diepe groef. Het ? is meer langwerpig-eirond, de sprieten zijn veel korter 

 dan het lichaam, de kop smaller dan het halsschild en de dekschilden naar achteren verbreed. 

 Lengte 4—5 mm. In de heidestreken zeer gemeen op berken, ook wel op elzen en wilgen. 



(rufipcs Gylh., betulinus Joann.) 3. longicornis F. 



Halsschild, ten minste hij het S, geel. Alle dijen op de basaalhelft of de voordijen slechts aan 



de basis zwart 4 



4 Halsschild bij het <? zwart of pekbruin , bij het % geelrood. Kop , met de oogen , bij het $ 

 zoo breed als het halsschild. Dekschilden zwart met uiterst geringen blauw- of groen- 

 achtigen weerschijn, duidelijk en gelijkmatig bestippeld. Het $ gelijkt op dat van longi- 

 cornis, doch is kleiner en veel slanker, met langere sprieten en nog krachtiger hestippelde 

 dekschilden. De eerste 3 sprietlecdjes aan de onderzijde roodgeel. De voorpooten zijn rood- 

 geel, de voordijen met donkerder basaalhelft, de achterpooten donker en slechts het uiteinde 



1) Opguvdi van L. (Euluperus) xanlliupu» hlls.. uil li.'l ..uili|;i;rud '{.Am-A li.rusii-ii c,ui:.iwi|lclil uji uiijuisl.- Jii.-ni 



2) De laecsle snuilcn van dil genus leven in lier^sti-eken. 



3) Hel voürkumeii bij den Haag li.unt mij eeni(^s/.ins t\vijrelaelili^ ^üu^. 



