454 LXXII. Chrysomelidae. — 28. Galeruca. 



voorafgaanden. Klauuicn in het midden scherp getand i). Gevleugeld , slechts een 

 paar soorten ongevlcjigcld. Bij het S het laatste sterniet van achteren hetzij af geknot of 

 flamv nitgerand, hetzij veelal dieper iiitgerand en met een diep groepje in 't midden 

 aan den achterrand. Bij het bevruchte wijfje neemt het achterlijf sterk in omvang toe 

 en steekt ver buiten de dekschilden uit. De soorten 2 ) leven op droge , zonnige plaatsen , 

 slechts 'weinigen op vochtige grasvelden ; op verschillende planten , dicht nabij den grond. 

 De larven treft men soms in groote massa's aan, zij leven o. a. op Taraxacum, 

 icelke plant veelal tot op den 'wortel af gegeten wordt ; andere soorten vreten aan de 

 bladen van Achillea m i 1 1 efo l i urn , Ce n tau r ea jacea , Artemisia campcs- 

 Iris, Cerastium ar ven se enz. Het verpoppen geschiedt in den grond 



De larve en pop van G. tanaceti zijn door Roscl en de Geer, de larve is nog 

 door Kaltenbach en Kittel ; de larve van rust ie a is door Kaltenbach , alsmede de 

 ontwikkeling door Vasvnry; de ontwikkeling van laticollis door Boheman beschreven. 



Van de 36 Europcesche soorten komen 2 /// N'ederland en 5 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Alle scliencii grof bestippeld, glanzig; met verspreide borstelliiaen of stekcN bezet. Sprieten 



diU, draadvormig. Gevleugeld (Sub-gen. Galcriica i. sp.) 2 



De middelsclicnen fijn en dicht bestippeld, dof, fijn en diclit bcliaard. Al of niet gevlengeld. 

 Doorgaans kleinere, roode soorten • rt 



2 De zijrand en de helft van den basaalrand der dekscliilden zeer sterk kantig opgericht. Onder- 



zijde donker behaard. Geheel diep zwart, iets glanzig, soins meer dof. Pas uitgekomen 

 exemplaren hebben vuilbrtiine dekscliilden. Kop en halsscliiUÏ uiterst kort en fijn, op de onderzijde 

 overal verspreid en nagenoeg neerliggend lijn behaard. Halsscliild met zeer weinig itebogen 

 basis, naar voren sterk versmald, met zeer kantig opgericluen zijrand. Dekschilden dicht 

 en grof bestippeld, veelal met de geringe sporen van langsribbcn; soms kunnen de eerste 

 bijkiniiende langsribben vrij duidelijk zijn. Lengte 6'- 10. Gemeen, vooral in den nazomcr 

 en herfst in zandige streken, op A ch i I lea, T a n ace 1 11 ni , Sen eci o , C e ra s ti uni en 

 andere planten ■ i. tanaceti L. 



Alleen de zijrand der dekschilden sterk kantig opgericht, hoogstens even om den sclioiiderhoek 

 doorloopende. Onderzijde met glanzige, witachtige liaartjes bezet 3 



3 Schenen naar het uiteinde sterk en (ilotseling verbreed, met sterk gebogen buitenrand ... 4 

 Schenen naar het uiteinde weinig en geleidelijk verbreed 5 



4 Dekschilden met krachtig ontwikkelde langsribben, welke allen of gedeeltelijk door bcstippelde 



tusschenruimten onderbroken zijn, zoodat van de langsribben en van de ecnigszins aange- 

 duide bijkomende ribben, gesvoonlijk slechts een aantal langwerpige, bultige, verhevenheden, 

 als in ketenrijen voorhanden zijn. Zwart, het halsscliild "en de dekschilden geelbruin; het 

 midden van het halsscliild en de onderbroken langsribben pekbruin. De vorm is veranderlijk, 

 men beeft n.l. , in beide seksen, zoowel meer gestrekte als zeer korte, naar achteren sterk 

 verbreede exemplaren, welke aan rustica herinneren. Halsscliild dubbel zoo breed als lang; 

 zelden aan de zijden gelijkmatig afgerond, of van af het midden nagenoeg rechtlijnig ver- 

 smald; in den regel zijn de zijden tot aan liet midden iets verbreed en uitgebogen, vóór 

 liet midden tamelijk rechtlijnig of iets uitgebogen-vcrsmald. Het eerste tarslid vertoont bij 

 het $ aan alle-, bij het <? veelal slechts aan de achtcrpooten eene gladde langslijn op dé 

 viltige zool. De buik is verschillend dicht in de breedte gestreept, glanzig of nagenoeg dof. 

 Lengte 6—8 mm. In zandige streken. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Düsseldorf, in 

 Wcstfalen en Hannover. Ik zag een belgisch excmpaar uit de col. Wcsm'acl, volgens het 

 etiket uit de duinstreck C' " ter ru'p ta Oliv.) 



Dekschilden met niet onderbroken, krachtig ontwikkelde langsribben; hetzij alleen de hoofd- 

 ribben of nog bovendien eenige bijkomende ribben. Halsscliild meer dan 'dubbel zoo breed 

 als lang. Zwart, de bovenzijde geelbruin, zcKIzanier bruin 3); de langsribben der dekschilden en 

 gewoonlijk ook het midden van liet halsscliild pekbruin of zwartachtig. Deze soort is zeer 

 verwant aan intcrrnpta en daarvan wellicht slechts een lokaal ras. Gewoonlijk is het 2C 

 sprietlid iets langer dan bij interrupta en is de bestippeling op de dekschilden minder 

 diep. Lengte 6 -9 mm. Op zonnige heuvels met vruchtbaren bodem, in liet eerste voorjaar 

 en in den herfst. Niet inlandsch. In Noord-Frankrijk bij Rijssel . . . (circumdata Dfts.) 



') Bij I li^iiv suüitfii uil /uiil-r.Uïlaml ^ijii ilc khiuweii iiicl y.-land. 



^) De iiieestp sourlen leven in liet gebied om de MiddeUnndsche zee. 



3) Iii Oostelijk Europa komen ook donkerbruine of zwarie exemplaren voor. 



