LXXII. Chrysomelidae. — 28. (Iai.f.ruca. — 29. Lochmaea. 455 



5 De zijrand v:ni liet lialsscliild is sclier|) en lioogkaiuig opgcriclit, daarlangs diep gegroeid; 



achter het midden met eene vrij dicjie iiitranding, daarvóór eerst eenigszins al'gerond-ver- 

 breed en dan sterk versmald en nitgcbogen, met selicrpe voorhockcn; zeldzamer zijn de zijden 

 zeer weinig boehtig. Dekscliilden niet dnidelijke langsrihben, de zijrand om de schouders 

 breed omgebogen en aldaar van boven dnidelijk zichtbaar. Deze soort is zeer veranderlijk 

 in vorm en klenr; hetzij breed en sterk gewell'd ol' meer gestrekt en minder gewelfd. Zwart, 

 de bovenzijde stroogcel, geelbruin, ol' donkerbruin, zeldzamer zwartbrnin ol' pekzwart 

 (ah. c. aiithraciim Weise), met ol' zonder lichtere randen van het lialsschild. De zeer donkere 

 exemplaren zijn doHer. Ook zijn bij sommige exemplaren de langsribben op de dekscliilden 

 donkerder gekleurd. De donkere exemplaren doen iets denken aan tanaceti, doch zijn bij 

 deze soort de voorhoeken van het halsschild niet scherp aangeduid en is de onderzijde niet 

 witachtig behaard. Lengte 7 — 11 mm. Op droge grasvelden aan verschillende lage planten, 

 ook meermalen tegen bouten schuttingen. Pekzwarte exemplaren meermalen langs de zeekust, 

 doch ook hij Arnhem en Maastricht . . . (pomonae VVeise, nee Scop.) 2. rustica Schallcr. 



De zijrand van het halsschild is bijna niet kantig opgericht en slechts zeer zwak uitgebogen 

 (>( bijna recht. Deze soort doet eenigszins denken aan eene zeer groote Loch maea capreae. 

 Zwart, halsschild en dekscliilden bruingeel ol' licht stroogeel , na den dood gewoonlijk 

 meer vuilbruin. Halsschild meer dan dubbel zoo breed als lang, van voren weinig smaller 

 dan van achteren; met stompe, iets afgeronde voorhoeken en afgeronde achterhoeken; de 

 indrukken gewoonlijk iets donkerder gekleurd. Dekscliilden onbchaard, dichter bestippeld 

 dan het halsschild, zonder langsribben of slechts met onduidelijke sporen ervan; de zijrand 

 smal afgezet en weinig kantig opgericht. Lengte 6— 8j mm. Op vochtige grasvelden, in Juli. 

 Niet inlandscli. Verbreid in Noortl-Duitschland. . . (fontinalis Boliem.) (1 a t ico 11 is'Sahlb.) 



6 Schenen naar het uiteinde sterk verbreed. Dekscliilden gewelfd, gewoonlijk met de aanduiding 



van langsribben. Acliterscbenen met eene eindspoor. Gevleugeld (Sub-gen. Emarbo pa Weise). 

 Zwart, de bovenzijde geheel rood, zelden de kop en het midden van het halsschild zwart- 

 achtig. Sprieten snoervormig, zwart, de eerste twee sprietleedjes en de basis der volgende 

 3 of 4, zelden ook het cindlid rood. Kop en halsschild vrij dicht en sterk-, de dekscliilden 

 veel lijner en dichter dan het halsschild, rimpelig bestippeld. Pooten vrij kort en krachtig 

 ontwikkeld. Lengte 4J — 6 mm. Niet inlandsch. Bij Aken (riifa Germ.) 



Schenen smal, naar het uiteinde een weinig verbreed. Dekscliilden vlak, geheel zonder langs- 

 ribben. Ongevleugeld. Eindsjioor der nüddelsclieneu uiterst klein en onduidelijk (Suh-gen. 

 llaptocelis Weise). Zwart, de bovenzijde, behalve de kop en bet schildje, rood ; onbehaard, 

 zeer lijn gechagrineerd. Kop en halsschild zeer grof en niet dicht, de dekscliilden veelfijner 

 en dicht bestippeld. Dekscliilden naar achteren verbreed en aan het uiteinde al'geknot, de 

 buiten- en binnenlioek afgerond. Lengte ;',^ — 5 mm. Niet inlandsch. Verbreid in Middel- 

 Europa (aptcra 15on., Iiaematidca Germ.) (m e la n occ p ha 1 a Ponza) 



20. Lochmaea Weise. 



Di/ ,i,r;/r/.\\ //c'/ïcM' den 07'ci\i;an^\' 7'ormt van G a l e r u c a tot Gal crue ella , onder- 

 scheidt zich van eerst,i;enoemd genus door de van achteren niet toesloten voorste coxaal- 

 hoiten , van Galerucella door de nagenoeg onhehaarde bovenzijde , ivaarop hoogstens 

 enkele, zeer korte, fijne haartjes in de stippels staan en door de eigenaardige se.xucele ken- 

 merken. Sprieten bij het $ slank , langer dan het halve lichaam , bij het ? korter en 

 iets dikker. TIalsschild aan de basis nabij de achterhoeken en voor het schildje iets 

 uitgerand, met eene middengrocf en aan 'weerszijden een breeden indruk. Schildje drie- 

 hoekig , }net afgeknotten top. Dekschilden naar achteren eenigszins verbreed, tamelijk 

 gewelfd ; verward en .g'rof bestippeld, met iets verheven naad en verdikten ., af gezetten 

 zijrand, zonder langsribben ; met zeer duidelijke epipleuren. Pooten krachtiger ontwik- 

 keld dan bij Galerucella ; alle schenen fijn bestippeld, dof, dicht en fijn behaard. 

 Bij het i zijn de achterschenen iets gekromd en is het eerste tarslid verbreed ; ook 

 zijn de laatste twee sterniten anders gevormd dan bij het J ,• het 4e stemlet is eenigs- 

 zins 7i'i/d uitgebogen , met tamelijk steil afvallende zijden ; het ^e stemlet is in het 

 midden diep uitgehold, welke uitholling van voren eenigszins hoef jzervormig verbreed is. 



De soorten leven vooral op wilgen of meidoorn , eene enkele op heidekruid. — De 

 vermoedelijke larve van L. crataegi is door Weise, de larve van capreae door 

 Ratzeburg beschreven. De larven van L. capreae doorvreten het bladparenchym van 

 berken en van Salix caprea eii worden daardoor schadelijk. 



De 3 Europeesche soorten komen ook in Nederland voor. 



