456 I.XXII. Chkysumelidae. — 29. Lochmaea. — 30. Galerucella. 



1 De zijden van het lialsschild meer afgerond. Deze soort is veel korter en meer gewelfd dan 



de beide anderen; de sprieten en tarsen zijn l;orter, liet scliildje geheel beliaard. bovenzijde 

 zeer grof en eenigszins inccnvloeicnd hestippeld. Onderzijde zwart, het laatste sternict 

 geheel of gedeeltelijk, benevens liet 4e cii veelal ook nog het 3e sternict in het midden 

 rood. Sprieten zwart, de eerste 6 leedjts aan de basis, bij liet $ meer intgebrcid dan bij 

 het <?, roodbruin; het 3c lid bij het $ iets langer dan, bij het $ dubbel zoo lang als het 2e. 

 Het (J is korter en meestal donkerder rood dan het J, de indrukken van het halssehild, liei 

 schildje, twee meer of minder ontwikkelde langsstrepen op de dekschilden en de |iooten zwart, 

 de schenen met roodachtige basis; ook is het eerste tarslid slechts matig verbreed. Rij bet 

 2 is de gehecle bovenzijde benevens de ]iooten rood. Bij het ^ is soms bet schildje rood 

 en her halssehild benevens de dekschilden eenkleurig rood, of wel de kop, het halssehild 

 behalve eene dwarsvlek aan weerszijden van de basis, en de pooten nagenoeg geheel zwart 

 (ab. c. *binotata Dfts.). Ook is soms bij het % het halssehild donker gevlekt en ook het 

 schildje donker {crataegt Dfts.), of wel vertooneii de dekschilden een of twee der zwarte 

 langsstrepen van het (?; hierbij kan ook nog het halssehild meer of minder donker gevlekt, 

 of het schildje donker zijn. Stroogelc of geelbruine exemplaren, welke aan ca prea e herin- 

 neren, vormen de ab. c. pallida Joann. Lengte 4^-5 mm. Verbreid, vooral in de lieidc- 

 streken, op bloeienden meidoorn; de larve leeft in het vriichtbeginsel. De ab. c. prillidn bij 

 Domburg en Valkenberg (sanguinea F.) t. crataegi Forst. 



De zijden van het halssehild in 't midden hoekig verbreed. Lichaam meer gestrekt en minder 

 gewelfd. Bij het ^ is het eerste tarslid meer verbreed 2 



2 Voorhoofd dicht rimpelig bcstippeld. Dekschilden grof en vrij dicbt bcstippcid. Zwart, het hals- 



sehild en de dekschilden stroogeel of vuil geclbrinn, bij levende exemplaren soms gedeeltelijk 

 helder roestrood. Ook ktinnen de dekschilden meer of minder zwartaclitig zijn, hetzij elk op 

 het midden, hetzij beiden met eene groote gemecnsclia|ipelijke vlek (ab. e. */Kf//:'f/,y(? Weise); 

 nog kunnen de sprieten, pooten en het midden van het halssehild zwart zijn. Ook komen 

 exemplaren voor, bij welke het voorste gedeelte en het midden van het halssehild nagenoeg 

 glad, of slechts met enkele stipjes bezet is; deze zijn dadelijk van suturalis te onder- 

 scheiden door de zwarte wangen. Sprieten bij het J even lang als, bij bet $ langer dan het 

 halve lichaam; de eerste 4 of 5 leedjes roodgeel, het ie op de bovenzijde zwartachtig, de 

 volgende niet zelden niet iets donkerder uiteinde. Halssehild matig dicht, krachtig en diep 

 bcstipiield, onelVen, de indrukken gewoonlijk bruin of zwartachtig. Het tiiteindc der 

 dijen, de schenen en de tarsen eenigszins bruingeel, veelal de tarsen en de binnenzijde der 

 schenen donker. Bij het f op het midden van het 2e tot 4e sterniet met lange, opgerichte 

 haartjes, welke op het 2C cii 3e sierniet meer bundels vorLuen; ook is het eerste tarslid in 't 

 oog vallend verbreed. Lengte 43—6 mm. Van Mei tot juli gemeen op wilgen, vooral op 

 Sali.x caprea 2. capreae L. 



Voorhoofd meer verspreid bestippeld. Dekschilden fijner en dichter bcstippeld. Deze soort 

 is zeer verwant aan capreae. Aan den kop is de clypeus geheel of slechts aan den voor- 

 raiid, benevens de zijden vóór de oogen, van af den sprietwortel naar buiten roodgeel. Het 

 halssehild is glanzigcr en vooral op de voorhelft meer verspreid bestippeld. De naad der 

 dekschilden is aan de binnenzijde gewoonlijk gebruind. De kleur is nagenoeg als hij ca p rcac, 

 doch zijn niet zelden het halssehild en de dekschilden, vooral bij het leven, eenigszins 

 roestkleurig ; deze kleur kan meer en meer door zw.nrt verdrongen worden, daar vooreerst 

 drie zwarte vlekken op het halssehild voorhanden kunnen zijn , of tot een dwarsband kunnen 

 zijn versmolten. Hij ab. c. "nlgrita VVeise is de schijf van het halssehild tot nabij de randen 

 en zijn de dekschilden geheel zwart. Gewoonlijk zijn alleen de uiteinden der dijen en de 

 basis der schenen of dezen geheel rocdachtig-geelbruin. Bij het ^ is het eerste tarslid, vooral 

 aan de achterpooten , sterk verbreed en zijn de haarbundels op het 2e en 3c sterniet vrij groot 

 en dicht. Lengte 5 — fï mm. In de lieidestreken gemeen op Ca 1 1 u n a v u I ga ris, langs denneii- 

 bosschen. Juni, Juli 3. suturalis Thoms. 



30. Galerucella Grotch. 



(Galeruca auct.) 



Lichaam langwerpi\^-ovaal of inccr gestrekt ; zeer kort en fijn , ncerli^^gcnd , dicht 

 behaard. Kop bijna of tot aan den achterrand der oogen in het halssehild terugge- 

 trokken ; tnsschen de oogen , boi'cn de sprieten , met tivee builen , ivelke door eene langs- 

 groef gescheiden zijn. Sprieten draadvormig , ongei'ecr zoo latig als , of iets langer dan 

 het halve lichaam ; het \e lid krachtig onticikkelil , ongeveer driemaal zoo lang als 

 breed, het ze kort, hei y ongeveer zoo lang als het ie. Voor kaken ^-tandig. 



