LXXII. ClIRysoMKI.lDAK. — 30. (lALKRlH-ELLA. — 3I. l'ODAC.KIC A. 459 



4 vlekken op liL-t lialssL-hiUI, ccii lan^shiiiid iiahij den zijnind der dek.scliildcii en eene korte 

 langsliin aan de basis nabij bet scbildje, liet nietasternmn en de buik, betzij gedccliclijk ol 

 op^ie't uiteinde na, /wart. Bij bet <? is bet laatste sterniet over liet midden breed en 

 diep ingedrukt en lang en dicbt bebaard, bij bet S smal, docb diep ingesneden. Lengte 

 jj — 7^- nnii. Op jonge Jepcn en op wilgen, lüj St. Picter en Mccrssen (Linilnirg), Augustus, 

 in de Rijnprov. bij Düsseldorf en Gulik. . (cr.itaegi Forster, lïacb) 4. xanthomelaena Sclirank. 

 Oogen klein. De naadboek der dekscbilden meer ol' minder duidelijk tandvormig uitgetrokken, 

 de epipleuren breed. Het 3c sprietlid duidelijk langer dan bet 4e. llalssebild met gladden, 

 bultig verbeven voorrand. Dekscbilden meer ot' minder groF en niet zeer dicbt bestippeld. 

 Hovenzijdc dicbt en fijn bebaard '' 



6 Sprieten, behalve de wortel, bet scbildje en de onderzijde zwart. Licliaam gestrekt .... 7 

 S|)ricten geel, in den regel niet cenigszins berookt, zelden meer zwartacbtig uiteinde. Scbildje 



geelbruin of berookt, zeldzamer zwartacbtig. De kleinste soort van bet genus, bet naast 

 verwant aan pnsilla, nagenoeg even smal, docb in 'c oogvallend korter en vooral onder- 

 scbeiden door bet bijna kale, sleclits zeer spaarzaam bebaarde balsschild en de liclite sprieten. 

 Geel of gcelbrnin, bet midden van elk der dekscbilden bij uitgekleurde exemplaren roodbruin ; 

 de scbedel, bet meso- en inetasternum, alsook de buik, bebalve bet uiteinde of bet gebeelc 

 laatste sterniet, zwart. Halsscliild grof bestippeld, met eene ondiejie niiddengrocf en aan 

 weerszijden een grooten iiidrid;. Dekscbilden dicbt en gewoonlijk iets lijner bestipp.cld dan 

 liet balsschild, zeer lijn bebaard, de tiitgetrokkcn naadhoek klein en niet altijd even duidelijk, 

 liij bet (? is bet laatste sterniet niet die|), drieboekig ingedndu, bij bet 2 in 't midden van 

 den acbterrand nauwelijks merkbaar uitgesneden. Rij enkele exemplaren zijn de middellijn van 

 bet balsschild en de schondcrbuil der dekscbilden donker; ook vertoonen de dekscliildcn bij 

 uitzondering een zwarten langsband. Lengte 3—4 mui. Gemeen in vochtig gras en langs 

 oevers op de bladen van Spir'aea ulmaria, Mei en Juni. (ininiina Weidenb.) 7. tenella L. 



7 Dekscbilden grof bestippeld. Het laatste sterniet liclit gekleurd. Bovenzijde roodacbtig-gcel of 



helder bruingeel, na den dood okergeel; de scbedel gebeel of slechts met eene vlek, eene 

 brecde middellijn op het balsschild, bet scbildje, een, van af den schouder, naar achteren 

 iets verbreede, "langsband op de dekscbilden, het meso- en inetasternum alsmede de buik, op 

 bet uiteinde na (vooral bij het J), of bet gebeele laatste sterniet zwart. Uij nog niet geheel 

 uitgekleurde exemplaren (ab. c. lythri Gylh.) vertoonen de dekscbilden bijna of in 't gebeel 

 geen lanusband, doch is gewoonlijk alleen de schondcrbuil zwartacbtig. Sprieten zwart, de 

 eerste leedjes roodachtig," de laatsteu veelal iiekbruin. llalssebild, op den glanzigen, bijna 

 niet bestippelden, biilci"gen voorrand na, tamelijk dof; dicht bestippeld en behaard , met 

 eene breede, afgekorte middengroef en aan weerszijden een grooten, vrij sterk verdiepten 

 indruk. Dekscbilden met nagenoeg parallcle zijden, de naadboek spits en vrij duidelijk; 

 dicbt en vrij grof bestippeld. Bij het <? is het laatste sterniet van eene diepe, driehoekige, 

 over bet midden naar voren reikende, groef voorzien, wier verheven zijranden bebaard 

 zijn; bij bet J is bet laatste sterniet diep drieboekig, niet geheel tot aan bet midden uit- 

 gesneden, de zijden van deze uitranding weinig of niet sterker bebaard dan de rest van bet 

 sterniet. Lengte 4-5 mm. Gemeen op Lytbrum salicaria en op vochtige weilanden. 



5. calmariensis L. 



Dekscbilden minder grof bestippeld. De laatste twee sterniten en de gebeele bovenzijde geel- 

 bruin; meestal de sclioiiderbuil, zeldzamer eeiic niet scherp begrensde langsvlek op de dek- 

 scbilden zwart. Deze soort is doorgaans iets kleiner dan calmariensis en in den regel 

 minder roodgeel, docb meer licbtbruin gekleurd. Halsschild zonder zwarte middellijn, of is 

 deze bij uitzondering of zijn bovendien de groeven iets donkerder. Ook is de beharing der 

 bovenzijde lijner en korter, die der onderzijde, vooral op den buik, dichter. Sprieten 

 dunner. De middengroef op het balsschild is smaller en oppervlakkiger, de zijgroeven zijn 

 dieper; de bestippeling der dekscbilden is dicht, docb in 't oog vallend lijner. Bij bet ^ 

 vertoont bet laatste sterniet een niet diepen, tot over bet midden, naar voren reikendcu 

 drieboekigen indruk, welks, iets verbeven, zijranden behaard zijn; bij bet 2 is dit sterniet 

 slecbts in 't midden van den acbterrand zwak uitgerand. Lengte 3.) — 45 mm. Langs oevers 

 van slootcu en vaarten, vooral op Stacbys palustris en Vero u i ca-soorten. Ook 

 's winters niet zeldzaam in verdorde rietstengels (tenella Joann.) 6. pusilla Dlts. 



IX. Tribus II a L T 1 c 1 N 1 i). 



31. Po(laj;rica Foudras. 



Lichaam korter of huiler eirond, ma/ii:; gncclfd. Kop met twee smalle, zcieinig 

 duidelijke voorhoof dsbiiilen. Het eiiullid der sprieten scherp toc,\'-espitst. Bovenlip van voren 



1) Onder den iki:iiii \.iii "Aard\luuieu" liekend. 



