460 I,XXII. Chrv.so.mkliuae. — 31. Podagrica. — 32. Crepidodera. 



u!/,!,'fraiiJ. Voorkakoi ^-taudiir. Halssililld tamelijk breed , doch sma/Ier da/i de dek- 

 seJiildeii te zaïneii , naar 'Hveii meer dan naar aclitercn versmald ; met een indruk aan 

 weerszijden aan den voorrand, aciiter de onxen , wat bij ^i;re)i ander Halticidcn- 

 xenus voorkomt; met scherp aangeduide hoeken, aan de zijden en aan de basis scherp en 

 duidelijk gerand ; aan weerszijden van de basis met eenc korte lan.t^^splooi , doch zonder 

 dwarsgroef aan de basis Dekschilden in of achter liet midden het breedst , met breede, 

 van af het midden geleidelijk versmalde epipleuren ; op de voor helft eenigszins in rijen 

 of dubbelrijen , op de achterhelft meer verward , tamelijk Jijn bcstippcld. Het mcsosternum 

 als cene vierhoekige plaat zichtbaar. Schenen naar het uiteinde geleidelijk verbreed 

 en aldaar scheef afgeknot , met eene duidelijke cindspoor; de torsen zijn onmiddelijk 

 aan het uiteinde ingeplant. Klauwen met een grooten tand aan de basis. Bij het S 

 is het eerste tarslid verbreed ; de achterrand van het laatste stemlet aan 7veerszijdcn 

 afgeknot en in 't midden in ecne korte , breede lob uitgetrokken , waarop in. den regel 

 een dicarsindruk. 



De soorten ran dit genus , -wier springvermogen weinig ontwikkeld is , leven , in 

 aantal bijeen, op de bladen van Malvaceecn, wier parcnehym zij geheel doorvreten. 

 De eieren worden onder aan den stengel gelegd ; de larven knagen , volgens Heeger , 

 door het bast- en houtgedeelte tot in het merg, wat zij doorvreten en ivaarin zij over- 

 winteren. Tegen het einde van Maart of in het begin van April kruipen zij in den 

 grond, om ie verpop pen. - De larve en de pop van P. fuscipes zijn door foudras, 

 de ontwikkeling van f u se i c o r n i s is door Heeger beschreven. 



Van de 9 Europcesche soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 De bestippcling der dekschilden vormt aan de basis ecnigc duidelijke liingsrijen 2 



De bestippcling der dekschilden vormt slechts zeer onduidelijke, dubbele stippelrijen. Hals.schild 

 dubbel zoo breed als lang, in of vóór het midden bet breedst; uiterst lijn en verspreid 

 bcsiippeld, aan weerszijden van de basis met een zeer kort, zwak langsstreepjc. Glanzig, 

 /wart; k()|i, halsschild en pooten rood, dekscliildeu donkerblauw. De in Zuid-Duitschland 

 en in gelieel Zuid-Eurii|ia voorkomende, opvallend groote var. "meridionalis VVeise heel't 

 iets diepere stippels o|i de meer Idauwgnicre, zeldzamer donker-violettc dekschilden. 

 Lengte 7,~^\ mm. Op vele plaatsen niet zeldzaam op Malvaceeën, vooral np stokrozen 

 (Alchaea roseaO in tuinen; zeer gemeen in de omstreken van Maastricht. 2. fuscicornis 1,. 



2 Halsschild naar achteren bijna niet versmald, zeer fiin en verspreid bestippeld, a:iu de zijden 



zwak algcrond; aan weerszijden van de basis met een vrij lang en diep langssircepje, het- 

 welk aan de binnenzijde het begin van een basaalindruk vei toont. Dekschilden inet lijiie, 

 vrij regelmatige, gewone stippelrijen. Pooten zwart, de knieën en tarsen soms pekbruin; 

 bij pas uitgekomen exemplaren de voorpooteu en de achterscheneu grootendecis roodbruin. 

 De kop, de eerste 4 oT 5 sprietleedjes en het halsschild rood. Dekschilden donkerblauw nl" 

 violet, zelden met groenachtigen weerschijn, bij ah. c. "mctallcsccus Weise bronzig-grocn, 

 veelal met duidelijken geelkoperkleurigen weerschijn. I'iij ab. c. 'Futidrasii Weise is het hals- 

 schild cenkleurig zwart. Lengte 3 — 4 mm. Zeldzaam np Malvaceeën, vooral in tuinen 

 en op droge heuvelachtige terreinen St. I'ietcr bij Maastricht, juli. In België bij lloiix, in 

 de Rijuprov. bij Aken en Creleld, n.ik in Westlalen . . . . '. . . . '. .1. fuscipes F. 

 Halsschild naar achteren duidelijk versmald, dicht en duidelijk bestippeld, aan de zijden meer 

 algerond Deze soort is gemiddeld kleiner eu v.ioral naar voren smaller dan Cuscipcs. De 

 stippels der laugsrijeu o|i de dekscliildeu zijn iets grover en staan dichter opeen ; ook zijn 

 de stippelrijen aan de basis meer ol' Ujiiuler duidelijk verdubbeld. C.lanzig, zwart; kop en 

 halsschild rood, de schedel donkerder; dekschilden donkerblauw, veelal met groen-, zeld- 

 zamer met violetachtigeu weerschijn, bij ab. c. rtfHi-.vccH.v Weise zwartgroen, geelkoperklenrig 

 glanzig. Pooten bruinrood, de achterdijen bruin tot zwart, met grocnacluigen weei schijn, 

 soms ook het n)idden der voordijen pekbruin. liij |ias uiigckomen exemplaren zijn de kop 

 en de pooten cenkleurig rood. Lengte 3 — :,J mm. In Middel- en Zuid-liuro|)a op Malva- 

 ceeën, vooral op Malva r o 1 11 n d'i t'o 1 i a. Niet iidamlsch. lüj Diisseldorl' . (nialvae Hlig.) 



32. Crepidodera Cheviolat. 



l^hhaam langer of korter eirond, wldzamer langwerpig ovaal of elliptisch , aan 

 het uiteinde eenigszins spits of ook wel afgerond. De voor hoof dsbuilen zijn , hetzij 



