LXXII. CuRYSoMKLinAE. — 32. Crf.pidodf.ra. 461 



ge7velfd en op het achtci\i:;edeelte niet ^i^^esc/ieiden , noc/i duidelijk />egre>isd ; of meer of 

 minder vlak, ran elkaar gescheiden en overal duidelijk oingrensd. Ilalsschild in den 

 regel duidelijk breeder dan lang, aan den acht er rand af geknot of zwak afgerond, aan 

 lucerszijdcn iets uitgebogen; de zijden eenigszins afgerond, scherp gerand , met een meer 

 of minder diepen, scherp aangeduiden basaalindruk, welke aan weerszijden door een diep, 

 breed langsstrcep/i begrensd is ; de zijrand-lijst verbreedt zich naar voren geleidelijk en 

 springt achter de voorhoeken hoekig naar buiten. Genoemde langsstreepjes kunnen den 

 scherpkantigcn achterrand doorsnijden of zich met de randlijn verbinden ; ook is soms 

 hei gedeelte tusschen de basaalrand-lijn en de dïoarsgroef bultig opgericht. Schildje 

 half -ovaal of breed- driehoekig. Dekschilden aan de basis gewoonlijk duidelijk breeder 

 dan de basis van het halsschild , het uiteinde van het achterlijf veelal een weinigje 

 onbedekt latend; volkomen onbehaard of hoogstens met uiterst fijne stof haartjes [C.nit i- 

 duld) bezet, mei regelmatige stippellijnen of stippelrijen , de stippels dicht nabij het 

 uiteinde verward ; met meer of minder duidelijke schouderbuil; de epipleuren zijn in den regel 

 onbehaard , zelden uiterst fijn en kort be^vimpcrd , en bereiken bijna of niet het uiteinde. 

 Het mesosternum is kort , van achteren sterk opgericht en met eene uitranding, waarin 

 het afgeronde vooreinde van het metasternuin grijpt. Schenen naar het uiteinde slechts 

 zwak, zeldzamer duidelijk verdikt ; aan het uiteinde scheef a f geknot , met eene korte, 

 fijne eindspoor. Achtertarsen aan het uiteinde der schenen ingeplant Klauwen aan 

 de basis tandvormig verbreed. Gevleugeld , zelden met rudimentaire vleugels ( C. r u fip e s). 

 Bij het i is het ie tarslid sterk verbreed; het laatste sterniet smal , sterk in de breedte 

 gewelfd of achter het midden in de breedte verdiept en veelal met eene fijne langsgroef, 

 de achterrand in 't midden in een grooter of kleiner lobje uitgetrokken ; bij het Sub-gen. 

 Chalcoides is bij het i het laatste sterniet aan het uiteinde af geknot en omgeslagen. 

 Bij het ï is het laatste sterniet afgerond ; bij sommige soorten zijn de dekschilden der 

 wijfjes iets minder glanzig, doordat zij uiterst fijn gechagrineerd zijn. 



De soorte?i van dit genus leven deels op 'wilgen en populieren , deels in grasvelden 

 op allerlei lage planten , als distels, Umbel lifer e n en P a p i l ionac eec n. De larven 

 schijnen , volgens 11 eise , te leven in plantemcortels en in de onderste stcngeldeelen. 

 U'etse geeft een kort bericht over de vermoedelijke larve van C. ferruginea. 



Van de 27 Europeesche soorten komen 8 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I De beide vonrlioofdslniilen zijn rondaclnig, gewelfd, van aciiteren niet gescheiden, iiocli sclierp 

 begrensd. Joch mei ell^nar en met de welving van den schedel samenvloeiend, hoogstens 

 door eene oppervlakUige dwarstijn van den schedel gescheiden. De basis van het halsschild 

 in 't midden zeer lijn of niet geiand, het tusschen den achterrand en den basaalindriil; 

 gelegen gedeelte vlak: liec diepe langsstreepje aan weerszijden van de basis doorsnijdt de 

 basaalrand-lijn (Siib-gen. Crepidodera i. sp.") 2 



De beide voorhoofdsbiiilen zijn smal en staan eenigszins scluiin in de breedte, zij zijn meer 

 of minder vlak, van elkaar gescheiden en overal duidelijk omgrensJ. De basis van he: hals- 

 schild is duidelijk gerand, het langsstreepje aan weerszijden verbhult zich met de basaal- 

 rand-lijn ^ 



De langsindruk aan weerszijden van de basis van het halsschild is naar buiten hoog' 



& ' 



naar 



binnen vlak begrensd. Rasis van het halsschild in 't midden lijn gerand. Eenkleurig geelbruine 

 of roestroode soorten ^, 



De langsiudridi aan weerszijden van de basis van het halsschild is naai- binnen nagenoeg even 

 hoog begrensd als naar buiten. Ko|) en halsschild rood; dekschilden zwartblauw of zwart- 

 groen, bij ab. c. acneipeiuüs Weise zwart met bronzigen_ weerschijn. Sprieten roodachtig- 

 geelliruin. Pooten rood met zwarte dijen. De voorhoofdskiel is sterk opgericht. Halsschild 

 sterk gewelfd, naar achteren duidelijk versmald, eenigszins hartvormig. Dekschilden lang- 

 vverpig-eirond, hoog gewelfd; van voren met grove stippcirijen , welke naar het uiteinde 

 zeer lijn worden. De tusschenruimten der stippcirijen zijn bij het ^ smal, tamelijk vlak, 

 bijna niet bestippeld; bij het J iets breeder, iets gewelfd en uiterst lijn gechagrineerd; de 

 buitenste vier tusschenruimten echter in beide seksen gewelfd. I5ij ab. c. infiiscipcs Foudr. 

 zijn de eindleedjes der sprieten en de schenen, vooral die der achtcrpooten, iets don- 

 kerder. Lengte 3 — 35 mm. In vochtige weiden nabij beekjes in bergstrcken, 0|) allerlei 

 planten; juli, Aug. Niet inlaudsch. In de Rijnprov. bij Aken. .... (femorata Gylh.) 



