462 LXXII. Chrvsomelidae. — 32. Crepidodera. 



3 Delvscliildtn hij liet 5 niet lijiic, nnregeliiiiitige dublielrijcii van stippels, aan liet iiiteiiuk geheel 



verward hesti|i|ield. Ilalsschild in 't midden zeer diiidelijl; bestippeld, niet dik gerande zijden, 

 de basaalindnik alleen van voren bestippeld. Glanzig, liclit roestruod. Het $ is in 't oog 

 vallend lang en smal, het lialsschild weinig breedcr dan lang en slechts iets smaller dan de 

 dekschilden; deze laatsten in den regel niet niet dtd)bclrijen, wier stippels grover zijn dan 

 bij het $; laatste sterniet met ecnc lijne middengroef, welke aan liet afgeknotte uiteinde in 

 een vrij grooten, diepen dwarsindrnk uitloopt. Het 5 is aanmerkelijk hreeder, het lialsschild 

 de helft brceder dan lang, duidelijk smaller dan de dekschilden ; de tnsschcnriiimtcn der stippel- 

 rijen op de dekschilden uiterst dicht en lijn gcchagrineerd. Sommige cNemplaren van deze 

 soort zijn hier en daar iets donkerder gekleurd. Lengte 3*— 45 mm. Geineen in grasvelden, 

 langs wegen en slonten, op C i rsi 11 ni-soorten en op U m bc 11 i teren , vooral op Pasti- 

 naca sativa (impressa Dfts., nee F.) i. transversa Mrsli. 



Dekschilden met vrij regelmatige, niet verdubbelde, grovere stippclrijcn, welke aan het uiteinde 

 geheel of grootendcels verdwijnen, lialsschild zeer lijn bestippeld, met lijn gerande zijden, 

 de geheele basaalindruk bestippeld. Overigens op t ran sv ersa gelijkend. Het J' is gewoonlijk 

 kleiner en iets meer gestrekt dan het J, de stippcirijen zijn gewoonlijk regelmatiger, daar 

 zij bij het 5 veelal door enkele bijkomende of niet in de rechte lijn staande stippels, 

 minder regelmatig zijn. Het laatste sterniet is bij hei $ duidelijk in de breedte ingedrukt. 

 Lengte 'ï\ — :-,\ iTim. Zeer geineen op droge grasplaatsen , op distels, brandnetels en vele 

 andere planten' (exoleta F.) 1. fèrruginca Scop. 



4 Het gedeelte tiisschen de ba-.aalraiid-lijn en de zeer diepe dwarsgroef aan de basis van het 



lialsschild is bultig verheven. Lichaam langwerpig-eiroiid, sterk gev/ell'd, glanzig, met rudi- 

 mentaire vleugels. De voorhoofdskiel is sterk opgericht. Sprieten dicht aaneensiaandc. Hals- 

 schild de helft breeder dan lang, naar achteren nagenoeg even sterk versmald als naar voren; 

 ook van voren gerand, glad of verspreid en imduidelijk bestippeld. Dekschilden aan de 

 basis slechts weiiilg breeder dan het lialsschild, met afgeronde schouders en krachtige stip- 

 pellijnen (Sub-gen. Derocrepis \Veise> Kop, sprieten, halsschild, prosternum en 

 |inoten rood, de onderzijde overigens zwart, het uiteinde van het achterlijf soms roodachtig. 

 Dekschilden donkerblauw, helder blauw of blauwachtig-groen, soms donker meLallisch-groen. 

 Ook zijn de sprieten soms naar het uiteinde ecnigszins gebruind; bij ab.c. *iibscura Weise 

 bovendien de schedel en liet lialsschild roodachtig pekbrnin, de achterdijen soms zwart. Bij 

 het $ is het eerste larslid, vooral aan de voorpooten, verbreed; het laatste sterniet, achter 

 liet midden, in de breedte verdiept en bovendien met eene zwakke middengroef, aan het 

 uiteinde in cenc vrij groote lob uitgetrokken, die aan weerszijden verdiept en in het midden 

 zwak gekield is. Lengte i\ — 3^ mm. In bosclnveiden op Vicia se pi urn en Lathyrus 

 vernus, ook op gr.assen nabij oevers en op esparcecte (Onobrychus sativa), Mei 

 tot luli; zij zou ook op de jonge bladen van erwten- en booiicnplanten voorkomen. In de 

 omstreken van Maastricht i). Zeer gemeen in België bij lleure; in de Rijnprov. bij Aken 



en Düsscldorf en in VVestfalen 3- rufipes F. 



Het gedeelte tusschcn de randlijn en de minder diepe dwarsgroef aan de basis van het lials- 

 schild is vlak. De voorhoofdskiel is tusschen de sprieten het breedst en het hoogst en 

 daardoor veelal iets langvverpig-ruiivormig. Halsschild naar voren sterker dan naar achteren 

 versmald, van voren niet gerand; de basaalindruk is hetzij recht en diep, of ondiep en iets 

 gebogen. Dekschilden tot aan het uiteinde niet regelmatige sti|)pellijnen of stippcirijen; de 

 tnsschcnruimten hetzij tiiterst lijn bestippeld, of bovendien (bij 11 i tl du la) met eene 

 onregelmatige, krachtige stippelrij. Het laatste sterniet bij het g afgeknot en omgeslagen 

 (Sub-gen. Chalcoides Foudras) 3 



5 Dekschilden met stippelrijen en in de tusschenruimteii met een even sterke, doch minder regel- 



matige stippelrij; alle stippelrijen zijn soms hier en daar en vooral langs den naad ecnigs- 

 zins "verward; met uiterst lijne stol haartjes bezet. Lichaam elliptisch, matig gewelfd, met 

 zeer weinig afgeronde zijden; fijner bestippeld en daardoor van de aanverwante soorten 

 onderscheiden. Uiteinde der dekschilden duidelijk uitgerand en daardoor de naadhoek eenigs- 

 zins tandvormig uitstekend. Glanzig; kop en halsschild goudgroen of helder goudkleurig- 

 koperrood; dekschilden donkerblauw, helder blauw of blauwgroen. Onderzijde zwart; de 

 pooten, behalve de donkere aciuerdijen, benevens de sprieten roodachtig-geelbruin ; deze laatsten 

 naar het uiteinde donkerder. Lengte 3—3* mm. Op Salix cinerea en Populus tre- 

 mula. Bij Gronsveld (Limburg), [inii. In België bij Angleur, in de Rijnprov. bij Aken en 



Crefeld ." . . .' 4' nitidula L. 



Dekschiiden met stip|iellijnen , de tusschenruimten uiterst lijn bestippeld 6 



rt Lichaam smal; slechts de cerMe 4 sprietleedjcs geel. Deze soort is het naast verwant aan 

 helxines, doch slanker en minder gewelfd. Onderzijde zwart, het sternum sterk-, het 



1) H,'l \:iijn,'ii v;iii .■■■Il .A,'!!.!,!;,:!!- I.i| l.nnsj, ii luiiil niij iNvyMi.cliU^' n.ur. 



