472 LXXII. CHRYSO^rELIDAE. — 38. PSYLLIODES. 



vormig, naar voren un naar achteren versmald; lionker lironsUleiirig, gewuonlijk iets uf wat 

 grocnachtig, zelden niet zeer geringen bhinwacluigen weerschijn. Sprietwortel en pootcn , 

 behalve de zwarte achterdijen, rüestrood; de voordijen veelal iets gebruind. Ko|) zwak-, het 

 halsscliild zeer sterk bestippeld. De voorhuuf'dsbiiilen ondnidelijk, door eene groet' gcsclieidcn. 

 Dekschilden met meer of minder duidelijke schonderbuil; bij het ^ met vrij sterke, bij het 

 5 met iijne, niet zeer scherp aangeduide stipjiellijnen , welke naar het uiteinde iets zwakker 

 worden; de tnsschcnruimten ecnigsziiis rimpelig en zeer lijn bestippeld. Lengte 2-22 mm. 

 Verbreid en gemeen, vooral op Spergula arvensis; vooral op droge, grazige plaatsen 

 langs boscliranden ' (spergulae Gylii.) 12. cucullata lUig. 



2 Aciitersclienen slank, nagenoeg recht, voor het uiteinde Icpelvorniig uitgehold; de buitenste en 



de afgekorte binnenste randlijst dicht en regelmatig kamvormig getand. Achterdijen slechts 

 matig verbreed 3 



Acbterscbeuen kort, de acluerrand sterk gebogen, voor het uiteinde meestal gegroefd en met 

 weinig, ongelijkmatig en kort- of in "t geheel niet getande zijden. Aclucrdijen kort en zeer 

 breed ' " jg 



3 De buitenste randlijst der aciuerscliencn regelmatig met 4 tot 6 kleine, spitse, even grootc-, 



de binnenste randlijst met twee kleine, spitse tandjes bezet. Het eersie lid der achtertarsen 

 vrij dicht nabij het uiteinde (ongeveer op 1 van de lengtej der schenen ingeplant. De rand- 

 zoom der oogen verbreedt zich tusschen de ooggroef en liet groefjc waarin de spriet ingeplant 

 staat tot een driehoekig, iets gewelfd, glad vlali"; de voorboofdslijneu onduidelijk. Rronzig, 

 eenigszins geelkoperkleurig, sterk glanzig. Sprieten en pootcn pekbruin, de sprietwortel alsook 

 de knieën, schenen en tarsen roestrood. Halsscliild aan de basis ongeveer de helft lireeder 

 dan lang, met afgeronde zijden; dicht en iets rimpelig bestippeld, niet lijn gechagrineerde 

 tussclienruimten. Dekschilden met vrij sterke, doch niet verdiepte stippelrijen, welke naar het 

 uiteinde aanmerkelijk zwakker worden; de ttisschenruimten zeer lijn maar diiidelijk bestippeld. 

 Lengte 2I— 25 mm. In het voorjaar en in den nazomer op koolvelden en in groententuinen. 

 Niet inlandscli. In geheel Middel-Ein-ojia (cupreata Dfts.) 



De buitenste randlijst der achterscheneu niet regelmatig met kleine, sjiitse, even groote tandjes 

 bezet, doch meer onregelmatig en gedeeltelijk (uuluidelijk, stomp getand. De raudzoom der 

 oogen gewoon , 



4 De voorhoofdslijnen tusschen de oogen scherp en diep X-vormig ingegraven, de voorboofds- 



biiileu driehoekig, duidelijk begrensd. Voorhoofd tot aan den schedel gecliagrineerd, onbe- 

 stippeld. Langwerpig-eirond ; licht bronzig met geelkoperglans, ook wel lichter of donkerder 

 bronsgroen; de dekschilden naar liet uiteinde meer of minder duidelijk geel- of roodbruin- 

 acbtig doorschijnend, bij ab. c.///(7Vo;7;;,t Steph. eeukleurig. Sprieten" en pootcn roestrood, 

 de laatste 5 verbreede sprietlcedjes iets gebruind; achterdijen pekbruin. Soms zijn de sprieten 

 naar het uiteinde en de dijen der voor- en middclpooten pekbruin, soms ook de schenen 

 iets donkerder. Halsscliild aan de basis iets breedcr dan lang, dindclijk gecbagrincerd, krachtig 

 en dicht bestip|ield. Dekschilden met vrij sterke, diepe stippellijnen; in de tussclienruimten 

 duidelijk bestip|)eid. Lengte 2^—25 mm." Op liop en hennep, in" Dtntschland soms schadelijk. 

 Bommelerwaard, (louda, Rotterdam en in de omstreken van ^L^astricllt; Mei tot Aug. Ook 



in Helgie (apicalis Stcpli ) 1. nttenuata Koch. 



De voorhoofdslijnen tusschen de oogen en de voorhoofdsbuilen onduidelijk of ontbrekend . . 5 



5 De zijden van het halsscliild tot naar voren gelijkmatig gebogen. Kop roestrood, naar achteren 



geleidelijk donkerder gekleurd, zoodat de schedel gewoonlijk donkerbruin is met groen- 

 acbtigeu weerscliijn Sprieten slank, gebruind of pekzwart, met gcelrooden wortel. Halsscliild 

 klein, aan de basis breeder dan lang, naar voren samengedridit en versmald, dicht en lijn 

 bestippeld. Dekschilden ongeveer op het eerste derde gedeelte het breedst, naar het uiteinde 

 versmald; met tijiie stippelrijen en breede, vlakke, duidelijk en dicht bestippelde tusschen- 

 niimtcn. Pro- en mcsosternuni in liet midden roodbruin, bet overige gedeelte van de onder- 

 zijde zwart; pooten geelrood, de aciiterdijen brouzig-zvvart, de voor- en middeldijeu 

 soms iets gebruind, bij ab. c. "crylliruccfiluila L. (in Wcstfalen en op Burkiun) de pooten 

 pekbruin, met roodachtige knieën en tarsen. Het eerste tarslid is op het \ gedeelte van de 

 lengte der scheen ingeplant. Het <? is slanker dan liet J. Bovenzijde donker blauwgroen nl' 

 zwartblanw, het halsscliild hetzij donkerder dan de dekschilden of bronzig-groen. Kleine 

 exemplaren van 3 mm. lengte vormen P. Allardi Bach (rufilabris Allard, nee 

 Kocb) i). Bij var. a:i^lica F. (uip^ricullis Mrsb.) 2), welke overigens als bet type 



1) \),- besohrijving ï;m, I' Alh.i.l; lliirl, |,;,.i i„ll„„„„ „,1 ,,•„ ,Anii|.l;Kir 1,1] .li'ii H.Liï i;.-v;uis.-i, II.' V -Luurii^hi IR-ri 



lussilien de uoscil rli ,iv M,.,rl .I,l.u.l.-il /iji, .-x,,, „.„liiidtlijk ailllsi-du"! :ils \n\ lul l)|,i-' !),• I,;i,si» di-r vuur- .'Il IlliddHl- 



dijeii IS iels f't'bruind Ouk /.ijii di- Ul»rlieiiruiriiliMi der sli),]»>lrijeri il-Is su-i-ker beslippeld düH {;ewuuiiltjk Iiij liet Ivpi'. 

 hilussdien zrj" ""^ <^'^ gruuli' i'wmiilarfii vim lImj bi)LU|)li a la , zoowel in hel een als in liel ander ü|izirhl, veranderlijk. 



:;) Sleeslul iijii de aelilerdi|en aan de basis „t o|i de aelilerlielfl vm,Af.n-\ sekb'Urd, uok is bovendien veelal hel lialssehild aan 

 de zijden iels ruodjjeel. Volgens llV/se zouden dergelijke exenndareii . bij «elke liel lialsseliild soms meer zwarlaehlig is , dofh 



