LXXII. Chrysomkliuae. ■- 38. PsYLLiouf;s. 475 



Dok lic borst met grocnacluig-lironzigen weerschijn, liij goed iiitgeUleiirde cxciii|il;ircn zijn 

 lie kop, het niet;istcrnum, de huik en eene vlek boven op de ;ichtcrdijen pekbrnin; onnit- 

 geklcnrde exemplaren zijn nagenoeg ccnkleurig stroogecl. Dekschilden met vrij diepe, grot' 

 en dicht bestippcldc langsstrepen, die voor het uiteinde iets zwakker worden, en brcede, 

 dicht en zeer lijn l)estippelde tiisschenruiiuten. I, engte ;^— 3* mm. Gemeen op Cramhe en 

 Cakile inaritima, langs de zeekust (operosa Fondr.) (5. marcida lllig. 



Kop onhestippeld, lijn gcchagrineerd; lialsschild tamelijk fijn, verspreid hestippeld. Sprieten , 

 halsschild en pooten roestrood; dekschilden stroogecl, de naad tot aan de eerste stippelrij, 

 alsmede de kop en de onderzijde zwart. Achterdijen roodbruin tot pekzwart; hoekig ver- 

 breed, doiirdat de buitenkant der schecn-groel' tweemaal vlak uitgerand en daartusschen 

 stomphoekig uitgetrokken is; veelal zijn ook de voordijen donkerder gekleurd, of is de kop 

 roestrood met donkeren schedel; ook is soms de geheele bovenzijde roodgcelachtig en zijn de 

 achterdijen roestrood en slechts aan hec uiteinde zwartachtig. Halsschild bij het ,^ nauwelijks 

 de helft brecdcr, hij het 5 nagenoeg dubbel zoo breed als lang, naar voren slechts weinig 

 versmald. Dekschilden met eenigszins verdiepte, krachtige, naar het uiteinde zwakker wor- 

 dende stippelrijen en meer of minder lijne en eenigszins in rijen bestippelde tusschenriiinnen. 

 Lengte 2 — 2| mm. i). Zeer gemeen 0|) Solanuni dulcamara en nigrum. Bij Grijpskcrk 

 (prov. Groningen) schadelijk aan aardaiipelloof (Rilzcmn Bo.f). Ook is zij soms schadelijk 

 aan verschillende boomen, o. a. aan eiken 7. affinis 1'ayk. 2) 



13 Halsschild grof en lijn dooreen hestippeld. Blauwe , groenachtigc, bij uitzondering koperglanzigc 



soorten 14 



Halsschild gewoon hestippeld. Roestroode , geelachtige, pekzwartc of zwarte soorten , sonis 

 met geringen nietaalachtigen weerschijn 13 



14 De voorhoofdslijnen oppervlakkig aangeduid; tusschen den sprictwortel en het oog zonder 



grocfjes. Halsschild ruim dubbel zoo breed als lang, de zijden aan de voorste haarstip 

 hoekig gebogen, de kantige randzoom van voren tot aan de haarstip verdikt , op het achter- 

 gedeelte in het midden onhestippeld. Lichaam eivormig; glanzig donkerblauw, soms iets violet- 

 achtig, zeldzamer donkergroen met blauwachtigen weerschijn; de eerste 3 sprietlecdjes 

 geelrood; de pooten nagenoeg zwart, de gewrichten en de knieën roodachtig, de achterdijen 

 met blauwachtigen weerschijn; zeldzamer zijn de voor- en middelpooten , benevens de schenen 

 en tarsen der achterpooten roodgeel of roestrood. Dekschilden met lijne stippelrijen en vrij 

 dicht en lijn bestippelde tussclienruinitcn. Het eerste sterniet op de binnenhcU't dwarsrimpelig, 

 niet hestippeld. Lengte 3 — 3* mm. Van juli tot in het najaar vrij gemeen op Solanum 

 dulcamara . . 8. dulcamarae Koch. 



De voorlioofdslijnen diep; hoven den sprietwortel met een groefje, de voorhoofdsbidlen 

 scherper begrensd. Halsschild niet geheel dubbel zoo breed als lang, de zijden minder 

 bochtig, de krachtige randzoom van voren slechts veel korter verdikt. Lichaam langwerpig- 

 cirond; de bovenzijde metallisch-groen , hij ab. c. *c:iproiiitens Forst, geelkoperglanzig, 

 bij ab. c. 'coeruUsceiis Weise (in Helgië bij Pry en VValcourt) grocnachtig-blauw, lichter ol' 

 donkerder blauw. Onderzijde metaalglanzig-zwart. De eerste 3 of 4 sprietleedjes en de pooten, 

 behalve de achterdijen, licht bruingeel of roodgeel, de achtcrschenen en achtertarsen don- 

 kerder. Soms zijn de sprieten zeer licht gekleurd, zelfs bijna eenkleurig roodgeel. Ook 

 kunnen de voor- en middeldijen meer bruinachtig tot pekzwart zijn. Dekscliilden met de 

 grootste breedte achter de schouders of meer naar het midden , met meer of minder krachtige, 

 vrij diepe stippelrijcn en dicht en fijn bestippelde tusschenrnimten ; de schouderbuil iets 

 grooter dan hij dulcamarae. Het eerste sterniet op de binnenhelft hestippeld. — Het ras 

 chalcomera III. is minder verlengd; het halsscinld aan de zijden meer afgerond en van 

 voren sterker samengedrukt, zoodat, van boven bezien, de voorhoeken meer verborgen 

 zijn; de dekschilden zijn aan de zijden iets meer afgerond, de stippelrijen gewoonlijk 

 minder diep en met grootere en iets wijder uiteen staande stippels; ook zijn de tusschen- 

 rnimten iets minder krachtig besti|)peld; bovenzijde eenkleurig donkerblauw, zeldzamer 

 alleen kop en halsschild (ab. c. 'hriiiiiiipcs Dfts.), of de geheele bovenzijde metallisch-groen, 

 met blauwachtigen weerschijn, of wel helder bruin ertsklein'ig (ab.c. 'i'rt;'r/Hi Weise) ; sprieten, 

 behalve de wortel, en de dijen der voor- en middelpooten, behalve het uiteinde, pekzwart; 

 de schenen en tarsen donker roestrood, zeldzamer roodgeel. Lengte 3 — 3§ mm. Het type 

 op Hyoscyamus niger; eenmaal bij Gunde nabij Maastricht, Juli; in de Rijnprov. hij 

 Aken en Crefcid. Het ras chalcomera vooral op Carduus nutans, verbreid doch niet 

 gemeen 9. hyoscyami L. 



15 Voorhoofd tusschen de oogcn grof en lijn dooreen hestippeld. Licht roestrood, glanzig; de 



1) Kxeiiiplan-n iiil Ziird-Kiirui..i ^ijri ilMor^iiaii> yruuhT ru kiMi lili^pi lifsli|.[ii-ld. 



-) Ik VLTiiiufd (l;il (tr uu de uiiisUrkeii van Haniluir}: en van Novdi-ni.-y vcriji.-Ide 1' e i r e ii in (I a t a W. I'.eihit ..|^ uujniïte 

 «jpgaveii tierusl en hei sleelils ieer donkere exeuiplaren van alfinis iijn, e i reu ni (1 a la komt in ^uid-Eurupa vuur. 



