476 LXXII. Chkysomeliiiae. - 38. Psylliodes. — 39. Haltica. 



dcksLliildcn ijewnoiilijk icis meer geelachtig ilan het liulsschild, soms aan den iiaail gchniiiul; 

 het inetasteriuiiii eii de buik pek/.wart. De bovenhp, de sprieten tjaar liet uiteinde, benevens 

 de bovenzijde der achicrdijcn zwartachtig. Ilalsschild nagenoeg dnbhel zoo breed als lang, 

 vrij dicht en lijn bestippeld. Dekscliilden aan de basis iets breeder dan het halsschild, met 

 krachtige schoudcrbnil, eenigszins verdiepte, naar het niteinde zwakker wordende stippel- 

 rijen en met zwak bestippelde tiisschenriiimten. Onintgeklenrde exemplaren zijn meer geel- 

 achtig. Lengte 2i — 2i mm. Op allerlei Solaneccn, ook op aardappelloof. Verbreid en niet 

 zeldzaam in de grensprovinciën (propinqua Redt.) 10. luteola Milll. 



Voorhoofd niet bestippeld, glad en glanzig, slechts iets of wat ingedrnkt. Deze soort is meer 

 gewelfd dan luteola, met meer afgeronde zijden ; glanzig pekzwart, gewooidijk met geringen 

 bronzigcn weerschijn; het voorste gedeelte van den kop, de sprieten, behalve het iets 

 gebruinde uiteinde, en de pootcn roodachtig-geelbruin ; de achterdijen, behalve een gedeelte 

 aan het uiteinde en aan den onderrand, pekzwart; de ab. c. mclaiioplitfinlma Dfts. Qrtifu- 

 p'icca Letzn.) is hetzij roodachtig-pekbruin , met of zonder metallischen weerschijn, óf licht 

 kastanjebruin tot roestrood. Zij onderscheidt zich nog van luteola door de eveneens licht 

 gekleurde onderzijde. Ilalsschild slechts de helft breeder dan lang, vrij dicht en lijn bestip- 

 peld. Dekscliilden aan de basis weinig of niet breeder dan het halsschild; met kleinere 

 schouderbuil, matig sterke, naar het uiteinde zwakker wordende stippelrijen en zwak 

 bestippelde tiisschcnruimten. Lengte 2 - ai mm. Van Juli tot November gemeen op Ci rsi u m 

 palustre, zij zon ook op Lythrum salicaria voorkomen. In de Rijnprov. bij Aken 

 en Crefeld (rulilabris Koch , picca Redtb.) 11. picina Mrsh. 



39. Haltica Geoffroy. 



(Grapt ode ra Chevrolat) 



La)ixcr of korti-r eivormig, matig gewelfd ; altijd metallisch groen of blauwachtig, 

 zeldzamer violetachtig , of bronzig gekleurd; fijn gechagrineerd , meer of minder glanzig. 

 Gevleugeld. Kop klein , met meestal groote , meer of minder gewelfde , gewoonlijk dui- 

 delijk ontgrensde builen; de voorhooflskiel lang en hoog. Bovenlip van voren uitgerand. 

 Voor kaken kort en breed , 3- of .\-tandig. Sprieten draadvormig, iets langer dan het 

 halve lichaam . Halsschild verbreed ; aan de basis zwak afgerond , Jijn gerand en aan 

 ivcerszijden van het schild/e flauw uitgebogen ; aan de zijden breeder gerand ; hetzij 

 rechtlijnig naar voren versmald , of eenigszins afgerond en naar achteren gewoonlijk 

 veel minder dan naar voren versmald ; van achteren met eene rechte of aan zaeerszijden 

 gebogen dwarsgroef , welke ge-woon lijk aan lueerszijden iets zwakker ivordt , in een 

 dieperen indruk overgaat , of zich met de verdieping langs den zij rand verbindt, doch 

 niet door langsplooien begrensd wordt. Schildje driehoekig , met afgeronden top. Dek- 

 scliilden op den. naad, nabij het uiteinde, meestal ingedrukt ; verward bestippeld , soms 

 op de voorhelft met rijen of met onregelmatige dubbelrijen van stippels. De epipleuren 

 zijn langs het metasternum boogsgewijze uitgerand en daarachter geleidelijk versmald. 

 Prosternum tamelijk breed, iets over het, overigens vrije, mesosternum grijpend , aan 

 het uiteinde afgerond-afgeknot ; gewrichtsholten der voorcoxae van achteren open. 

 liet fivgidium vertoont eene breede , diepe middeugroef tot het inleggen van de naad- 

 kanten der dekschilden. Poolen vrij lang, de achterdijen niet bijzonder verdikt ; de 

 schenen aan de zijden met stijve, geel,i;rau7Lie haren bezet; de achtersehenen aan het 

 uiteinde met eene korte spoor. Het derde tarslid tweelobbig , iets breeder dan de voor- 

 afgaande leedjes ; de krachtige klauivcn met eene groote , tandvormige verbreeding aan 

 de basis Bij het S zijn de sprieten in 't oog vallend langer dan bij het %, het eerste lid 

 der voor- en middeltarsen verbreed i)/ het laatste ster niet over het midden met eene 

 gladde, vlak gedrukte of verdiepte langsstreep , het midden van den achterrand afgerond- 

 uitstekend. De penis is, volgens f. Jleise, bij de verschillende soorten zeer verschillend 

 gevormd, waardoor de determinatie , althans voor de mannetjes , tot zekerder uitkomst 

 zou kunnen leiden. 



De larven leven op de bladen van verschillende />lanten : zij vreten het fiarenchym 

 aan de boven- en onderzijde geheel af. .Soiiimii;e soorten kunnen , bi; gunstige ontwikke- 



I) Bi) criiit;!^ fXulisLJH-' suyiluii ii;iyeiiuf(; f\cii Liceii nlh laii^-, aLliijlvuniiiji, 



