47S LXXIl. Chrysomelidak. — 39. Haltica. 



4 VuorliijuUcii v;iii het halsscliild, vóór de voorste liaarstip, verbreed cii verdikt, eenigszins zijwaarts 



iiitstekeiule en daardoor meer van de oogen verwijderd 5 



Voorlioeken van liet lialsscliiid niet de zijden in eeiie tamelijk gelijkmatige hocht versmald, 

 weinig verbreed of verdikt, meer naar de oogcn gericht 6 



5 Voorhoeken van het halsschild verdikt, tamelijk recht naar voren uitstekend , gewoimlijk 



iets uitgetrokken en een weinig toegespitst. Deze soort gelijkt in habitus, kleur" en sciMp- 

 tuiir zeer op que ree tor urn var. !>revicullis, doch zijn bij deze de voorhoeken van het 

 halsschild afgerond. Metallisch-groen, zelden blauw of geelkoperkletirig, glanzig. Voorhoofds- 

 buileu groot, breed-rondachtig of -drielioekig. Halsscliild ongeveer de iielft breeder dan 

 lang, bij het g aan de zijden weinig-, bij liet J meer afgerond, voor de achterhoeken en 

 achter de voorste haarstip Hauw uitgebogen; lijn gechagriueerd, dicht en lijn bestippeld. 

 Deksdiilden duidelijker gcchagrineerd, krachtig bestippeld, met enkele zeer fijne stippeltjes 

 in de tusschenruimten, met eene duidelijke schoiiderbuil. Bij het ^ is het eerste tarslid 

 nagenoeg zoo breed als het 3c; het midden van het laatste stemlet glad, vlak gedrukt en 

 met eene doorloopendc middengroef. Lengte 4Ï— 5 mm. Eenmaal bij Gilze-Rijen, Mei. 

 Volgens &/iilsky bij Hamburg, in den Elzas en in Nassau. In lielgië bij Fleurus. 



(consobrina Koudr.) 2. ampelophaga Gult. i) 

 Voorhoeken van het halsschild, vói'ir de voorste iiaarstip, bultig verdikt, iets naav buiten uit- 

 stekend, van voren afgernud. I.augwerpig-eirond, weinig gewelfd; licht metalliscli-groen , 

 soms met blanwachtigeu weerschijn, glanzig. Voorhoordsbuilen groot, breed-drieïioekig 

 of rond. Halsschild bij het ^ de 'helft breeder dan-, bij het S dubbel zoo breed als lang", 

 vóór het midden het breedst; lijn bestippeld, bijna niet gecliagrineerd , glanzig; de dwar- 

 groef aan de basis matig diep. Deksdiilden in de schouders breeder dan de basis van het 

 lialsschild; met eene verheven langsplooi of langskiel, door eene langsgroef begrensd, even- 

 wijdig aan den zijrand, deze is veelal alleen naar het uiteinde aangeduid; vrij dicht en 

 duidelijk bestippeld, met lijnere stippeltjes in de uiterst lijn gechagrineerde tusschenrnimteu; 

 minder glanzig dan kop en halsschild, veelal met de flauwe aanduiding van eenige langsgrocvcii. 

 liij het ras brericoHh 1'oudr. Qcoryli AUard) zijn de deksdiilden meer gewelfd, ontbreekt 

 de langsplooi langs de zijden en is de langsgroef slechts oppervlakkig aangeduid. — Rij 

 sommige exemplaren (meer nog bij het ras bi-ericollis dan bij het type) vertooneu de kop 

 en het halsschild, of hier en daar de deksdiilden, of wel de geheele bovenzijde een dnide- 

 lijkeu geel- of roodkoperklenrigen weerschijn. Nog komt van het type eene groenachtig-blauwe 

 of donkerblauwe ab. c. nziircscens Weise voor, welke zeer op sommige exemplaren van 

 lythri gelijkt, doch onderscheiden is door de langere voorhoeken, de van den voorrand 

 afstaande voorste haarstippen van het halsscliild en de krachtiger bestippcling der deksdiilden. 

 liij sommige exemplaren dezer soort is het halsschild dicht en lijn-, iets rimpelig bestippeld, 

 duidelijk gechagrincerd en weinig glanzig. Bij bet J is het eerste tarslid weinig verbreed en 

 vertoont het laatste sterniet een indruk of eene gladde, vlakke iniddcugroef", welke voor 

 den aclitcrraiid verbreed en verdiept is. Lengte 4—5' mm. Gemeen oji jonge eiken, soms 

 zeer schadelijk aan eikenhakliont. De ab. c. aziirescciis in massa bij Arnhem, het ras breri- 



collis niet zeldzaam op hazelaars (erucae Oliv.J 3. quercetorum Foudr. 



rt Dekschilden ongeveer op het eerste vierde gedeelte, achter de basis, iets neergedrukt en daarvóór 

 eenigszins bultig gewelfd, lijn bestippeld. Lich.iam zeer plomp, blauwgroen of groen. Deze 

 soort gelijkt op de grootste en meest vlakke exemplaren van quercetorum, doch isnaar 

 voren minder versmald, iets meer gestrekt, met tamelijk parallele zijden. Halsschild, in beide 

 seksen, dubbel zoo breed als lang, de zijden sterker afgenuid , de voorhoeken weinig verdikt 

 en niet naar buiten gericht, vói'ir de haarstip gewoonlijk scheef afgeknot; minder gewelfd, 

 zoodat de iets breeder afgezetten zijrand, van boven bezien, tot vi'iór het midden zichtbaar 

 blijft; dicht en lijn bestippeld, zwak gechagrincerd, iets zijdcglauzig; de dwarsgroef iets 

 minder diep dan bij quercetorum, aan weerszijden in een breedcrcii, diepen indruk eindi- 

 gend. Dekschilden in den regel meer oppervlakkig bestippeld en iluidelijker gcchagri- 

 neerd: de schouderbuil iets langer, aan de binnenzijde door een langen indruk begrensd, 

 welke zich ongeveer tot oji een vierde der lengte voortzet; eene verheven langsplooi of langskiel 

 is slechts zeer llauw aangeduid of ontbreekt, lïij het ^ is het eerste tarslid weinig verbreed, 

 het midden van het laatste sterniet glad en van achteren verdiept. Lengte 5 — 5J mm. Op 

 verschillende |ilaiiten, o. a. op wilgen en eiken. Niet inlandsdi. In de bergstreken van Middel- 

 DiMtschland, naar het schijnt V(joral in het Oostelijk gedeelte .... (saliceii Weise) 2) 



Dekschilden gelijkmatig gewelfd, vrij krachtig bestippeld; de schouderbuil hoog, van binnen 

 slechts door een Icorten, zwakken indruk begrensd. Deze soort gelijkt op de sterkst bestip- 



1) Vuljseiis .;. HVm.' kuiiil J.'i.- SU..1I Ml /ui.l-Kuiuij;. ,.|, ,!,■ I>I:i,I,.m v;iii .ii-ji wi|iTiluk vuur, ik bflwijle: ui diw de WTiiB 



vuedinssplaul ij. Hel rriw^r , :. i Imii;,., ,,il:.iids, I \.i]i|,la;,r d:il ik /ai:, li.auln.iurdl volkomen aan de door 1VW« 



t^ejïeven besilirijvintr. 



^2} Ik verniofd dut den- suol l . '-venals li i e v i lo H i ï , sleelils .'eil al\Mjki-iidi' \..iin is \:iu .| N e m- 1 o iii nt. 



