482 LXXTI. CHRYsoMELinAK. — 41. Phyllotreta. 



gccliicbtig; bij ab. c. rittala Sic|ih. zijn ilc sclicncn zw.nrtachtig. Halssdiild cii dckscliildeii 

 (liclit en lijn bcstippcUl. Bij liet j' is het 41; sprictlid zwak verdiki en iets langer dan, liij 

 liet $ ongeveer zoo lang als het 5e. Lengte 3 mm. Op Cotlilcaria armoracia. In de 

 Rijnprov. bij Aken en Elberl'eld, ook in Westl'alen en naar het schijnt ook in België. 



(nemoruin F.) (armoraciac Koch) 



De zwarte randzoom der dekseliilden verbreedt zicli aan de basis zoodanig, dat de scboiider- 

 Iniil geheel of grootendeels op een zwarten grond staat i) 3 



3 Lichaam gestrekt, vlak. Dekschilden met nagenoeg parallele zijden; lijn, uiterst dicht bestip- 



peld, zonder eenige aanduiding van langsrijen. Deze soort herinnert in grootte, vorm en 

 kleur het meest aan vittula, doch is gemakkelijk te onderscheiden door de lijn en diclit, 

 niet in rijen bestippelde dekschilden. Zwart; de eerste 4 ((J) ol' 5 (J) sprietlcedjes, liet 

 uiteinde der voor- en middeldijen, alsook de schenen en de tarsen roodgeel; de acliterscbenen 

 en veelal ook de topheU't der middelschenen zwartachtig. Kop en lialsscliild donker metaal- 

 of blauwgroen. Dekschilden lichtgeel; een gemeenschappelijke naadzooin, welke vóór het 

 midden in een zwakken boog tot op de lielft versmald is, bovendien een zijrand-zoom, 

 welke zich nabij den schouder versmalt en zich daarop hoekig verbreed , alsook een lijnc 

 basaalzoom zwart of blauwzwart; soitis neemt de donkere kleur op de dekschilden zoodanig 

 toe, dat de gele langsband iets ingesnoerd of in twee afzonderlijke, ovale vlekken (ab. c. 

 giiUtita Weise) verdeeld wordt. Het 5e Sjirietlid is verlengd, bij bet J niet verdiki en niet 

 volkomen zoo lang als-, bij het $ verdikt en iets langer dan het 4e en fie lid te zanien. 

 Lengte 1* — 2^ mm. Op Diplotaxis tcnuifolia en miiralis. Niet inlaiidsch. Deze bij 

 Straatsburg, tot nog toe als meest noordelijk bekende plaats, voorkomende soort werd in 

 België bij Luik en Jcnieppe, in Jinii, gevangen; ik zag twee ex. uit het Brusselsch Museum. 



(v a ri i pe n n is Boield.) 



Lichaam ovaal of langwerpig-ovaal , gewelfd; zelden gestrekt, vlak en de dekschilden met 

 tamelijk parallele zijden, doch alsdan in duidelijke rijen bestippeld 4 



4 De gele kleur der dekschilden bepaalt zich tot een tamelijk smallen, nagenoeg parallelcu langs- 



band, welke aan de buitenzijde niet-, of slechts met eene zeer lange, llaiiwe bocht uitgcraiul 



is; deze band is nimmer in vlekken verdeeld 5 



De gele kleur der dekschilden bepaalt zich tot een meer of minder brecden langsband, welke 

 aan de buitenzijde diep uitgerand of in twee vlekken verdeeld is 7 



5 De schedel alleen op eene dwarsstrook lijn en dicht bestippeld. Glanzig zwart, met uiterst 



geringen groen-bronzigen weerschijn ; de eerste sprietlcedjes en de basis der schenen roest- 

 rood. llalsschild dicht en krachtig bestippeld, met glanzige tusschenruiinten. Dekschilden 

 met stippelrijen; elk over het iniddcn met een geelachtigen langsband, welker buitenrand aan 

 den schouder gewoonlijk uitgerand of hoekig uitgesneden, in het midden in eene zeer lange 

 llauwe bocht uitgerand is; de tamelijk rechte binnenrand buigt zich van voren en van 

 achteren geleidelijk tot den naad. Bij pas uitgekomen exemplaren zijn de schenen geheel licht 

 roestrood en de tarsen roodachtig. Bij ab. c. 'bUiiicala Weise breidt zich de zwarte kleur 

 lier dekschilden zoodanig uit, dat de gele langsband tot eene smalle, parallele, eenigszins 

 lijnvormige streep gereduceerd is. Lengte 2 — 2.} mm. Zeer gemeen op allerlei C rn ei Ie re n 

 en 's winters onder dorre bladen. De ab. c. bilineala Weisc in België bij Braine. 



(neniorum Panz., Ilcxiiosa Foiulr.) 7. undulata Kinsch. 

 De schedel gelijkmatig bestippeld 6 



6 De binnenzijde van den aclen band is evenals de buitenzijde recht, zoodat de gele band over 



de gehcelc lengte dezelfde breedte behoudt, doch slechts aan het uiteinde iets tot den naad 

 gericht is. De kleinste der in ons gebied voorkomende soorten, gestrekt, tamelijk smal en vlak, 

 zwart, llalsschild met groenen of blauwachtig-groenen glans, dichter en sterker bestippeld dan 

 de schedel, in de tusschenruiTnten gechagrineerd. Dekschilden matig dicht in rijen bestippeld, 

 behalve de gele langsband glanzig zwart. De eerste 4 s|)rietleedjes roodgeel, de basis der 

 schenen roodbruin. De sprieten in beide seksen gelijk, de laatste 5 leedjes bij het <? iets 

 meer verbreed dan bij het J. Lengte i'i — 2 mm. Op allerlei Crncifcren, o. a. op Nas- 



tiirtiuin amphibium; verbreid, doch niet gemeen 6. vittula Rcilib. 



De binnenzijde van den gelen langsband is tweemaal Hauw tiitgebogen en daardoor van voren 

 en van achteren meer of minder tot den naad gericht. Eene der grootste soorten van het 

 genus, doch veel vlakker en slanker dan de eveneens groote armoraciae en tetrastigma. 

 Vooral onderscheiden van de aanverwante undulata door den gelijkmatig bestippelden 

 schedel, de lichter gekleurde schenen, alsook door den bochtigen gelen langsband o|) de dek- 

 schilden. Langwerpig-eirond, zwart; kop en llalsschild inct metallisch blauwgroenen, groenen 

 of bronzigen weerschijn; de eerste 3 sprietlcedjes, het uiteinde der voordijen, alle schenen 

 en tarsen roodgeel; soms zijn de schenen en tarsen meer of minder donker, ook wel 



1) Vau liet l'as ilitutatti \iill i'. l r ( raM i 1; nu ^rtnlii 

 ScliüUcJerlniil ijilj^^eliifid l^ 



