484 LXXII. Chrysomelidae. — 41. Phyllotreta. 



gemeenscliappelijke brccde naailzooni, welUe zicli aan ile basis en aan liet uiteinde iets 

 versmalt, benevens een smalle randzoom, welke aan de basis hoekig- en in 't midden 

 bochtig verbreed en gewoonlijk naast den schouder tot den zijkant beperkt blijft, zwart. 

 Voorliool'd zeer lijn, het halsschild vooral naar achteren vrij sterk bestippeld. liekschilden 

 op de voorhelft vrij sterk en in onduidelijke rijen, aan liet uiteinde en langs de zijden 

 fijner en meer verward bestippeld. Het 5e sprietlid dubbel zoo lang als het 4e, altijd don- 

 kerder gekleurd dan de overige leedjes en bij het $ verbreed. Niet zelden zijn de laatste 

 5 of ö sprietleedjes rocstrood, elk met zwartacbtig uiteinde; of wel zijn de sprieten geheel 

 licht roestrood, in welk geval het 5e lid, veelal ook het 4e en 6e, iets donkerder of pek- 

 bruin zijn. Bij de lichtst gekleurde exemplaren blijft slechts een veeg boven op de achterdijen, 

 nabij liet uiteinde, zwartachiig; bij exemplaren met donkere sprieten zijn de middeldijen op 

 de basaalhelft, of ook de voordijen en zelfs de schenen en tarsen donkerder, zoodat de pooten 

 ten slotte pekzwart zijn, met iets lichtere knieën. Bij ab. c. cruciata Weise (den Haag) zet 

 zich de verbrecding van den zwarten randzoom naar binnen tot aan den naadzooni voort, 

 waardoor op elk der dckschilden twee groote gele vlekken overblijven. Bij een exemplaar 

 uit Eysden (Liinbnrg) is de gele langsband slechts weinig uitgerand. Lengte 2 — 1% mm. 

 Niet zeldzaam langs slooten en in moerassen, vooral op Cardamiiie amara en Nastur- 

 tium amphi biu in (excisa Redt.) 2. ochripes Cnriis. 



De gele langsband is in twee, zelden sainenhangende, vlekken opgelost en staat ver van den 

 zijrand verwijderd. Het J zonder eigroef op het laatste sierniet. Het 5c sprietlid verlengd, 

 bij het $ sterk verbreed. Lichaam eivormig, gewelfd, zwart, glanzig; de eerste 4 spriet- 

 leedjes roodgeelachtig; aan de voor- en middelpootcn de geledingen, aan de acbterpooten 

 het grootste gedeelte der schenen roestrood. Voorhoofd verspreid en uiterst lijn-, het hals- 

 schild iets sterker bestippeld. Soms zijn de sprieten roestrood, met lichteren wortel, bij het 

 (? blijft echter het 5e lid altijd donker gekleurd; ook zijn soms de schenen en tarsen, zelfs 

 het uiteinde der voordijen of wel de geheele pooten, behalve het zwartachtige uiteinde der 

 achterdijen , roodgeel. Ook vereenigen zich soms de beide gele vlekken op de dekschilden 

 tot een langsband, welke aan de basis en aan het uiteinde iets naar deii naad toegebogeii, 

 op den schouder hoekig en in het midden van den buitenrand diep bochtig uitgerand is 

 (ab. c. vihex Weise). Dekschilden van voren dicht en vrij sterk-, achter het midden en naar 

 buiten zwakker bestip|ield. Soms zijn de dekschilden op de binnenhelft in duidelijke rijen 

 bestippeld. Lengte \\~i mm. Gemeen op Nastiirtium en andere in water groeiende 

 Crucifercii. 's Winters onder mos en in groot aantal in aanspoelsel. 



(brassicae Illig., quadripustulata Payk.) i. exclamationls Tliunb. 



11 De achterste haarstip staat in eeiie zeer kleine iiitranding van den zijrand, dicht voor den 



achterhoek van het halsschild. Prosteriuim cusschen de coxae sterk versmald, van voren 

 driehoekig, van achteren lijnvormig. Mesosternum dubbel zoo lang als breed i; 



De achterste haarstip staat geheel in i\zn achterhoek van het halsschild. Prosternum tusschen 

 de coxae slechts wjeinig versmald, lintvormig, duidelijk zichtbaar. Mesosternnm weinig langer 

 dan breed ' ,4 



12 Voorhoofd tusschen de oogen verspreid, doch gelijkmatig, lijn bestippeld, de stippels gewoonlijk 



iets ol wat in rijen gerangschikt. Lichaam tamelijk gestrekt en vlak, de bovenzijde lichter of 

 donkerder groenachtig, meestal meer blauwachtig, bij ab. c. "lens Tliiinb. donkerblauw of 

 violet; ook zijn kop en halsschild soms eenigszins geelkoperkleurig. De knieën en tarsen, bij 

 uitzondering ook het 2e en 3e sprietlid pekbruin. ( tiuiitgekleiirde exemplaren zijn geheel 

 roodachtig-gcelbruin of roodbruin, op de bovenzijde met geringen metallisch groe'nachtigen 

 weerschijn. Halsschild de helft breeder dan lang, naar voren versmald; evenals de dek- 

 schilden dicht en zeer lijn bestippeld. De sprieten zijn in beide seksen gelijk. Lengte 

 i—i\ mm. Gemeen op allerlei Crucifcren en Reseda-soorten. 



(lepidii ICoch) 15. nigripes F. 



Voorhoold slechts met weinige stippels nabij de haarstip naast elk oog, in het midden niet 

 bestippeld 



13 Sprieten slank, in beide seksen nagenoeg gelijk, slechts bij het $ iets krachtiger ontwikkeld 



dan bij het $; het 2e en 3c lid kort, elk echter langer dan breed ; het 5e lid bij krachtig ont- 

 wikkelde mannetjes duidelijk, bij zwakkeren nauwelijks verdikt. Voorhoofd tusschen de 

 oogen smaller dan de dwarsdoorsnede van liet oog, aan weerszijden met eene zwak aange- 

 duide of onduidelijke lijn, alsmede met enkele onduidelijke stippels nabij de oogen. Qay^it 

 soort is iets smaller en vlakker dan n odicorn i s, iets fijner bestippeld, duidelijker gecliagrineerd 

 en daardoor doller zijdeglanzig; vuil bruin- of iets groeuachtig bronskleurig, ook wel 

 mat geelkoper-kleurig of kopeikleurig-bruin , zeldzamer metalliscli-grocn, groenachtig-blauw of 

 zelfs blauw. Halsschild breeder dan lang, naar voren versmald, evenals de dekschilden uiterst 

 dicht en lijn bestippeld. Sprieten geheel zwart, soms het uiteinde van het eerste lid eii 

 de volgende 3 leedjes meer of minder tluidelijk roodachtig, ook zijn alsdan de knieën en 



13 



