LXXII. Chkysomelidae. — 41. Phvllotreta. 485 



lic rarscn cciiigszins niotiiicluig. Lengte 2^—25 mm. Op Reseda-soorten. Niet inlinulstli 1). 

 In Wcsi-Duitschland en in lïelgië bii Donrlie '(Namen) (coll. de Mofartx). 



Cmelaena Steplu) (|irocera Redtli.) 



Sprieten lang en vrij Urachtig ontwikkeld; liet 2C en 3e lid zeer kort, nauwelijks zoo lang 

 als lirecd; bij het <? liet 3e lid naar onderen driehoekig verbreed en ongeveer dubbel zoo 

 breed als lang, het 4c lid zeer groot, eenigszins bijlv(n-niig met uitgeholde binnenzijde, 

 het 5e lid brcedcr dan de overige leedjes, eveneens vlak, doch veel smaller dan het 4e; bij 

 het "2 is het 4e lid alleen langer dan de volgende leedjes. Voorhoofd tnssehcn de oogen 

 breeder dan de dcjorsncde van het oog, uiterst lijn gechagrincerd; aan weerszijden met een 

 diep grocl'je, hetwelk van achteren, naast de oogen, verbreed en met cenige stijipels bezet 

 is, zich naar voren versmalt en tegen den sprictwortel wederom verbreed en verdiept is. 

 Gestrekt, vlak, koperkleurig-zwart, de bovenzijde bronskleurig; het halsscliild veelal iets lichter, 

 meer gcclkoperkleurig, de 'dekschilden soms meer zwartachtig-, zeldzamer iets blaiiwachtig- 

 bronskleurig, zijdeglanzig. Sprieten pekzwart, het uiteinde van het eerste lid en de vol- 

 "endc twee leedjes roestrood. Halsscliild bijna vierkant, dicht en zeer fijn bcstippeld. Dek- 

 schilden aan het uiteinde algerond-afgeknot met al'geronde naadhoeken, het uiteinde van het 

 pygidium onbedekt latend; dicht, verspreid en weinig sterker dan het halsschild bestippeld. 

 li'ii het t? is het laatste sterniet op de korte, lobvormige voortzetting, in het midden van 

 den achterrand, zeer flauw ingedrukt. Lengte 2^—3 mm. Op Reseda lutea en luteola, 

 alsook op de gekweekte R. odorata in tuinen. Vooral op akkers en zonnige heuvelranden. 

 Gemeen in de omstreken van Maastricht, juni tot Scpt.; ook bij Breda, Venlo, Velp en 

 liruinmen. In de Rijnprov. bij Aken en Ore leid . . (anteiniata Hofm.) 16. nodicornis Marsh. 



14 Sprieten geheel zwart, slechts bij onuitgekleurde exemplaren de eerste 3 leedjes pekbrnin. 



Deze soort gelijkt zeer op aerea en n igri p es, doch zij is dieper en iets krachtiger bestippeld, 

 van aerea bovendien door de geheel zwarte sprieten en den overal gelijkmatig bestippeldeu 

 kop, van nigripes door het breeder prosternum en de plaatsing van de haarstip in de achter- 

 hoeken van het halsschild onderscheiden. Meer of' minder gestrekt, eenigszins vlak; zwart, 

 gewoonlijk meer of minder bronzig, groen- of blauwachtig, weinig glanzig. Pooten zwart, 

 de kniecii en tarsen soms iets lichter gekleurd. Halsschild nagenoeg dubbel zoo breed als lang, 

 iets sterker dan de kop bestippeld. Dekschilden met tamelijk parallcle zijden, van achteren 

 breed afgercmd-aCgeknot; uiterst dicht, diej) en hier en daar rimpelig bestippeld. Bij het ^ 

 vormen het 3e, 4e en 5e sprietlid eene meer of minder samenhangende verbreeding, welke 

 op de onderzijde korrelig bestippeld is. het 3e lid is kegelvormig, nauwelijks langer dan 

 het 2e, het 4e langer dan het 3e, het 5e langer dan het 4e; bij het S zijn het 2e, 3e, 

 4e en 6e sprietlid ongeveer even lang, daarentegen het 5e aanmerkelijk langer. Lengte 

 ii_2i tnm. Op Cruci'^fereu. Zeer zeldzaam; den Haag, Arnhem, Domburg, Oud-Vroen- 



hoven'en ICerkrade (melaena 111. pars, Foudras, AUard) 14. consobrina Curtis. 



Sprieten met roodgele, roestroode of donker roodbruine wortelleedjes, of ook het ie lid grooten- 

 deels zwart '5 



15 De schedel slechts vóóraan op eene verdiepte dwarsstrook bestippeld. Deze soort is doorgaans iets 



kleiner en breeder dan atra, de dekschilden fijner en minder duidelijk in rijen bestippeld; 

 diep zwart, eenigszins vetglanzig; het uiteinde van het ie sprietlid, het 2e en 3e, alsook de 

 basis van het 4e donker roestrood. De knieën en tarsen pekbruin. Halsschild de helft breetier 

 dan lang zeer dicht en tamelijk lijn-, eenigszins rimpelig bestippeld. Dekschilden elk afzonderlijk 

 aan het iiiteiude afgerond, i'cts minder dicht, doch sterker bestippeld dan het halsschild. Sprieten 

 in beide seksen gelijk, het 5e en het 6e lid even lang. doch iets langer dan het 3e, het 5e 

 langer dan het 4e. Bij het g vertoont het laatste sterniet eene gladde middenstrook met 

 eene fijne middengroef en is de lobvormige voortzetting in het midden van den achterrand 

 groot, nagenoeg even lang als de rest van het sterniet en van een zeer grooten indruk 

 voorzien. Lengte i*— 2 mm. Verbreid en niet zeldzaam 13- diademata Foiidr. 



De schedel over de geheele oppervlakte of slechts in het midden bestippeld 16 



16 De eerste 4 of 5 sprietleedjes eenkleurig roodgeel. De kop verspreid en zeer lijn bestijipeld. 



Zwart, tamelijk glanzig, soms met bronzigen of geringen blauwachtigen weerschijn. Het 

 uiteinde der voor- en middeldijen, benevens de schenen en tarsen licht roestrood, of wel 

 de tophelft der schenen gebruind. Langwerpig-eirond , iets minder vlak dan a e rea, het 

 halsschild iets lireeder, nagenoeg dubbel zoo breed als lang, aan de zijden iets minder alge- 

 rond, naar voren versmald, dicht en zeer lijn bestippeld. Dekschilden met stompen naadhoek, 

 iets minder dicht, doch iets krachtiger en dieper bestippeld dan het halsschild, nabij den 

 naad soms met aanduiding van rijen. De bestippeling is veel fijner en meer verward 



1) Kpü uil .M.i;.>lriclil uiJgL-gevi-u fwiiii.l.iar wa» uujuisl gedetiTiuiueuni eu lilijkl een wijlje \aii ut.dicuruis Ie nju. 



