48S LXXII. Chrvsümelidae. — 42. Aphthüna. 



c y p;i r issias, voural in juli; Arnlicm, l'iriiiii;iicn , Wagcningcn, Zicrikzcc, den Haag en 

 in lic omstreken van Maastricht 2. cyparissiae Kotli. 



De VDOrhooldslcicl smal en hoog. Deze soort is in 't oog vallend door den zwartachtigcn 

 kop, de smalle schouders, de weinig uitpuilende kleine schoudcrbiiil en de aan het uiteinde 

 elk afzonderlijk al'geronde dekscliildcn. Eircjud, het J iets slanker; bleek roodachtig-geel- 

 bruin, de dekschildcn ecnigszins liaUdoorschijnend, meestal licht stroogcel , bij ah. c. gcraiiii 

 Weise met in het midden verbieeden en van achteren algekorten, zwarten iiaadzooni. De 

 sprieten naar het uiteinde pek- ol roodbruin; de onderzijde, behalve het prosterniim, zwart. 

 Bij niet volkomen iiitgckleiirdc exemplaren is de kop meer roodgeelachtig en de onderzijde 

 groütendeels pekbruin ; bij pas uitgekomen exemplaren is het gcheele lichaam lichtgekleurd, 

 het voorhoofd en de onderzijde slechts een weinig donkerder. Ilalsschild nagenoeg glad, soms 

 zeer lijn, doch duidelijk bestippeld. Dekschildcn dicht, zeer lijn en oppervlakkig bestippcld. 

 De gioef van het pygidiiun is kort en smal, scherp gerand. Onderzijde dicht bestippeld en 

 witachtig behaard. Gevleugeld. Bij het ^ is het laatste stcrniet over eene breede langsstrook in 

 het midden ingedrukt en van eene langsgroef voorzien ; aan den achterrand in eene zeer korte, 

 breede boogvormige middcnslip verlengd. Lengte i.] — [imm. Op Geranium pratcnsci). 

 Niet inlandsch. In Middel-Duitschland en in den Elzas . . (placida Kutsch) (pallida Bacli) 



4 Voorhoofdskiel breed en vlak 5 



VoorhüofdskicI smal, hoog en scherp aangeduid 6 



5 De voorhoofdslijnen zijn van achteren, naast de oogen, uitgewischt, zoodat de achterland van 



dezen onmiddellijk in den hals overgaat; de tamelijk gewelfde voorhoofdsbuilen zijn slecht 

 begrensd. Lichaam eivormig; op de bovenzijde donker-, zeldzamer violetblauw, ook wel (ab. c. 

 aevcsceiis Weise, liyiiscyanii Panz.) metallisch-groen of bronzig met geelkoperkleurigen weer- 

 schijn; de onderzijde zwartachtig, de sprietwortel en de pooten roodgeel, het laatste tarslid 

 en de tophclft der achterdijen zwart. Halsschild de helft breeder dan, tot dubbel zoo breed 

 als lang, vrij dicht en fijn bestippeld; veelal met llaiiwe aanduiding van eene verhevene, 

 gladde middellijn, althans vóór het schildje. Dekschilden zeer dicht rimpelig bestip|icld, met 

 veel fijner bestippelde tusschenruimten; de stippels in de basaalhcift veelal iets in rijen 

 ge|)laatst; de schouderlniil klein. De groef op het pygidium is breed en hoog gerand, naar 

 het uiteinde uitgewischt. Gevleugeld 2). Bij het $ is het laatste stemlet vóór de kleine 

 middcnslip ingedrukt. Lengte 2^—3 mm., (zelden komen uiterst kleine exemplaren (2 ram.) 

 voor). Gemeen op Iris pscudacorus. Mei tot Juli; 's winters in aanspoelsel van over- 

 stroomingen. De ab. c. acnescnis bij den Haag. Soms schadelijk aan gekweekte Irissen. 



(y nonstriata Goeze) 3. coerulea Fourcr 

 De die|ie voorhoofdslijnen loopen tot achter de oogen en vormen aan hunnen achterrand 

 een verheven gladden zo(nn, de voorhoofdsbuilen meestal onduidelijk van de voorhoofdskiel 

 gescheiden. Lichaam breed-eivormig, eenigszins buikig; donker- of zwartblauw, glanzig. 

 Sprieten pekbruin of zwart, de eerste drie leedjes roestrood of roodgeel. Pooten liclitrood, 

 slechts de tarsen gebruind. Halsschild de helft breeder dan, tot dubbel zoo breed als lang, 

 glad of bijna onmerkbaar gechagrineerd; de zijden hetzij rechtlijnig, of afgerond. Dek- 

 schilden in de schouders veel breeder dan het halsschild, met weinig begrensde schoiiderbuil, 

 lijn en onduidelijk bestippeld. Van deze soort komt eene aberratie voor met smal halsschild 

 en sterk uitpuilende, van binnen duidelijk begrensde schouderbuiicn. De groef op het pygi- 

 dium is diep, doch zeer kort. Gevleugeld. Bij het g is het laatste stcrniet over het midden 

 niet bestip|ield, van achteren ingedrukt cii in eene gebogen slip verlengd. Lengte 

 I ? — 2i inm. Op dr.assige hooge venen, waar de uit S p h a g n u m en V a c c i 11 i u ni o N y c o c c u s 

 gevormde scliollen moeielijk begaanbaar zijn. Nog niet in Nederland waargenomen, lii 

 Noord-Duitscliland verbreid (ciirvifrous Bach) (Erichsonii Zetterst.) 



6 De schouders hoekig uitstekend, met duidelijke buil , veel breeder dan de basis van het halsschild. 



Gevleugeld 7 



Schouders volkomen afgerond, zonder buil. Ongevleugeld of met rudimentaire vleugels . . .11 



7 De voorhoofdslijnen als diepe groeven van af de oogen tot aan de sprietbasis, zij zijn echter 



achter en tusschcn de onduidelijke builen geheel of nagenoeg uitgewischt. Bovenzijde bronzig 

 groen- of blauwachtig zwart, zelden met geelkoperkleurigen glans of (ab. c. «fvrtwf.tcfH.ï Weise) 

 donkerblauw. Onuitgekleurde exemplaren zijn bruinachtig, inct groenachtigen weerschijn. 

 Sprieten geelachtig; de laatste vijf leedjes verbreed, roestrood tot zwart. Pooten geelachtig, 

 de achterdijeii bij goed uitgekicnrde exemplaren zwart. Halsschild nagenoeg dubbetzoo breed 

 als lang, bij het S iets smaller; dicht en zeer lijn bestippeld, gewoonlijk zeer lijn langs- 

 rimpelig, vooral op de achterhelft; soms spiegelglad, zonder stippels of langsrimpels. Dek- 



1) Dpic |iliuil is vrrLiii'id iii ■['■ ^^l*ll^|l|■uvilR■irll, 



i) hl OusliTlnjk (Kram) kuiul vm \urui \mn- I ru.iim.ijUiiiv vIbubi-I.s, uf i.n dcu' ulljii-vleuti-lil. 



