LXXII. CuRYSOMELinAE. — 43. LONCITARSUS. 493 



met A ))li til oii.i atroviruns. lii Bclgiü bij Ik'cire en l'Miiialle-HaLitc; ouk in de Rijnprov. 

 en in Westt'alen (consoci:uns Filrsc. , |uilc\ Fotulr.) 1. obliteratus Rosenli. 



De voorliüofdslijnen zijn geliogen, ondniclelijk of niet aaiigeiiiiid 5 



5 Deliseliilden langs de zijden, van af den niesii- cd' mctatliorax tot aan het uiteinde, sanienge- 



druUt en nagenoeg verticaal afvallend; met eenc zeer (ijne randlijn en cenc randlijst, welke 

 ver voor het niteinde verdwijnt 6 



Dekschilden in eenc geleidelijke huclit naar de zijden afvallend, met cenc dnidelijk aaiigednidc, 

 meer of minder diepe randlijn en eenc randlijsi, welke niet ver van bet niteinde verdwijnt 7 



6 Bovenzijde bronzig-brnin , soms met donker geel- ol' roodkoperklenrigcn weersebijn, glanzig. 



De eerste viif leedies der pekzwarte sprieten zeer donker rocstrood; de pooien roodbrnin, 

 de aciuerdijén bronzig-zwart; de voordijen en -schenen bij goed uitgckicnrde exemplaren 

 "rootendeels zwartachtig. Voorhoofdsbnilcn smal en lang, van achteren ondnidelijk of door 

 eenc lijne lijn begrensd; de voorlinofd-^kiel vrij scherp aangednid. Halsscliild ongeveer l 

 breeder dan lang, diclit en dtndclijk bestippeld, met gcchagrincerdc tusschenruimtcn. ück- 

 scliilden bij gevleugelde exemplaren ia tic schouders veel breeder dan de basis van het 

 halsschild, met uitpuilende schondcrbinlen; bij ongevleugelden de schouders afgerond; uiterst 

 dicht, rimpelig bestippeld. Het $ zou op het laatste sterniet eeu vrij diepen langsindruU 

 vertoonen. Lengte 2 mm. In bet voorjaar op imbebouwde, grazige plaatsen opLithosper- 

 muni, wellicht ook op Ecbium. Van deze soort zag ik twee ongevleugelde i)exemplaren 

 uit Meerssen (Limburg), April. Ook in België, Oldenburg en in de Rijnprov. bij Diisseldorf. 



1, fuscoaeneus Redtb. 



Bovenziidc diep zwart, glanzig. De eerste 4 sprietleedjes, de basis en het uiteinde der voor- 

 en middeldijen, alle schenen en tarsen roestrood of roodgcelachtig; het eerste sprietlid 

 veelal aan de basis, zeldzamer ook de schenen meer of minder berookt, soms pekzwart. 

 Voorhoofdsbuilen slechts door eene langwerpige, gladde verhevenheid aangedtdd, de voor- 

 hoofdskiel tamelijk breed en stomp. Halsschild bij het ,J ', bij het J de helft breeder dan 

 lang; meer of minder duidelijk gecliagrineerd, diudelijk glanzig (vooral bij het <?), zijde- 

 glanzig of zelfs mat, matig dicht en lijn bestippeld. Dekschilden vrij diclit, tamelijk lijn en 

 diep bestippeld, de schouderbuil bijna niet aangeduid. Achterschenen met korte eindspoor. 

 Vleugels rudimentair, zeer kort en smal. Bij het J" is het eerste voortarsen-lid verbreed; het 

 laatste sterniet met eene breede gladde langsstreep, voor den achterrand in de breedte inge- 

 dridtt, de achterrand in het midden zonder randlijst en in eene afbellende, afgeronde slip 

 verlengd. \\ — 2;^ mm. Gemeen op allerlei Boragineeen, als: Symphytum, Echiuni 

 en Anchusa, Mei tot Juli (V pnlex Schrank) 3. anchusae 1'ayk. 



7 Bovenzijde uiterst dicht en fijn gechagrincerd en zeer lijn, oppervlakkig en meestal onduidelijk 



bestippeld. Deze soort herinnert in voorkomen zeer aan eene kleine Aphthona, zij is 

 naverwant aan obliteratus en absinthii; van eerstgenoemde onderscheidt zij zich door 

 het ontbreken der voorhoofdslijnen en door de korte eindspoor der achterschenen; van 

 de tweede soort door de slankere sprieten, het breedere halssciiild en de onduidelijke bestip- 

 peling der dekschilden. Langwerpig-eirond, het g aan de zijden weinig, het J meer afgerond; 

 vrij sterk gewelfd, eenigszins vetglanzig, soms glanziger; pekzwart, sous met uiterst ge- 

 ringen metallischen weerschijn; oniiitgekleurde exemplaren zijn roodachtig pekbruin, niet 

 metallischen weerschijn. De eerste 4 tot 6 sprietleedjes en de pooten roodachtig of licht 

 geelbruin; de achterdijen roestrood, op de bovenzijde, evenals het midden van de voor- en 

 middeldijen, iets gebruind. Halsschild lijn en gewoonlijk zeer onduidelijk langsrimpelig bestippeld. 

 Heksciiilden in de schouders merkelijk breeder dan het lialsschild. De vleugels volkomen 

 ontv.-ikkeld 2). Bij het ^ is het eerste voortarsen-lid matig verbreed; het laatste sterniet met 

 eene gladde, soms verdiepte middellijn en eene naar verhouding groote, afgeronde midden- 

 slip, welke in den hemicyclus afvalt. Lengte 1' — 1| mm. t'.eineen langs vvegen , in tuinen, 

 velden en langs bosschen; in massa op liloeiend vlas; van Juli tot in den herfst. 's Winters 

 onder dorre bladen (V ater F., Leesberg) 4. parvulus Payk. 



Dekschilden zeer duidelijk en diep bestippeld K 



K Dekschilden met afgeronde schouders, zonder eenige aanduiding van builen. Deze soort gelijkt 

 zeer op kleine exemplaren van anchusae, doch is iets slanker, minder diep zwart, doch 

 veelal met eene zeer geringe, bijna onmerkbare bijmenging van groen of blauw, minder 

 glanzig; de dekschilden aan het uiteinde smaller afgerond. Ook komt zij in habitus zeer met 

 obliteratus overeen; zonder in 't oog vallende voorhoofdslijnen, slechts aan weerszijden 

 met eene ooggroef; de dekschilden dieper, doch fijner en veel dichter bestippeld. Sprieten 



WeifiC schijiil v:ltl dl'ie soort f^feiie <jiiL;fvli'il;;;('l(k' i'\fiil|>l;ircri ^;ckfiid If lirhlu'ii. Ik ln-/,il ecii cxfiiii-l;!:!!- Juor di- viifiijplijk- 



li<-id vnil dPll Heer K. Kfilitn-rs. 



In tlusleiinjk kiiiiil eeu ulifievleiiyeld.' \uMii Ui'niiiiniis \\'eise) VtMir. 



