494 I.XXII. Chrysomelidae. — 43^ T.onoitarsitk. 



cii poiiK-n liriiiiirooil; óc spriciuii van ;ir licc su of ric lid, nhiiicilc lX'II «niütcr oi kleiner 

 gcileeUe der dijen donkerder, de aeliterdijcn veehil iiekbriiin, doeli akijd licluer dan bij 

 ü lil i ie nu II s. Voiirhoordslniilcn geheel (iiubrckcnd, zelden duor ecne hiiigwerpige , gladde 

 verhevenheid aangeduid; de voorlmordskiel tamelijk smal. Ilalsseliild korrelig en lijn, niet diep 

 bestippcid, mat zijdeglanzig. Deksehilden dicht en diep, doch lijn bestippeld, de tiisschen- 

 niinucn tot zwak aangeduide langsrimpels vereeiiigd en duidelijk gechagriiicerd. Vleugels rudi- 

 mentair. Soins is het halsschild pckbrnin, aan den voorrand smal roodaelitig gezoomd; ook 

 si'hijnt soms de achterrai'd der dekschildeii roodbruinachtig door; nog kunnen so;iis de sprieten 

 en pootcn licht roodacluig geelbruin, de sprieten naar het uiteinde en de achterdijen op de 

 bovenzijde roodbruin zijn. Hij het ^ is het eerste voortarsen-lid aanmerkelijk verbreed; het 

 laatste sternict in het midden van den achterrand in eeiie kleine, afgeronde, diep uitgeholde slip 

 verlengd, welke in den hemicyclus ingelegd wordt. Lengte i? — i^ mm. In de bergstreken 

 van Duitschland op Artemisia absinthiiim, o. a. in de Rijnprov. bij Uoppard. Niet 



inlandsch. Ik zag een es. uit Thiiringen . (niger Bach) (^ ''si" tl'i ' Kuisch.) 



Dekschilden met uitstekende schouders en sterk uitpuilende, gladde builen. Langer ol' korter 

 eivormig, diep zwart, glanzig; de sprieten, behalve het donkere uiteinde, benevens de pooten 

 licht bruingeel, de achterdijen zwart ot'pekbruin; de achterscbcnen op de basaalhcift berookt. 

 \M\ niet volkomen uitgekleurde esemplaren zijn de aciuersclienen lichtgeel , de e|iipleuren der 

 dekschilden roodbruin en soms nog de zijden van het halsschild pekbruin. Bij zeer donkere exem- 

 plaren zijn de pooten grootendecls rocstrood en gedeeltelijk gebruind. De voorhoordslijnen en 

 voorhoordsbuilen zijn niet aangeduid, de voorhoofdskiel smal. Halsschild de helft breeder 

 dan of dubbel zoo breed als lang, fijn bestippeld; de tusschenruimten nagenoeg glad en 

 glanzig, ofwel gechagrineerd, meer of minder duidelijk langsrimpelig en zijdeglanzig. Dek- 

 schilden dicht, in onregelmatige rijen, bestipi^eld; de tusschenruimten duidelijk gechagrineerd. 

 Cevleugeld. Bij het <ƒ is het eerste voortarsen-lid zeer sterk-, het eerste middeltarsen-lid 

 zwakker verbreed; het laatste sterniet niet gladde niiddellijn en kantig opgerichten achter- 

 rand, welke voor de gegroefde iniddenslip driehoekig uitgesneden is. Lengte 2| — 2J iiim. 

 Vooral in bergstreken, op vochtige grasplaatseu , doch ook in het vlakke land. .St. Pieier bij 

 Maastricht, luni; ook bij den Haag, Monster en aan den Hoek van Holland. Ook in België 

 (Rodenbof)" en Westfalen. Het $ legt, volgens BuiliiL-btTir, hare eieren in Juni aan den 

 wortel van Lchiuin vnigarc of in de nabijheid daarvan . (elongatus Bach) 5. niger ICoch. 



9 I^ichaam zwart (onuitgckleurd kastanjebruin), al of niet met geringeii bruin- of olijfgroen- 

 achtigen weerschijn; de dekschilden elk hetzij aan het uiteinde licht roestrood of bruingeel 

 (apicalis), of met eeiie grootere of kleinere roodgele vlek nabij het uiteinde, welke zich 

 soms tot aan den voorrantl uitbreidt Ch olsa ticus), of bovendien met eene roodgele schouder- 

 vlek, welke beiden soms ineenvloeien (q u ad ri gu t ta t us): bij hooge uitzondering is alleen 

 ecne schoiidervlcU voorhanden i), of zijn de dekschilden eenkleurig zwart 2). Soms vertoonen 

 alleen de kop en het halsschild eenigen uiterst geringen bronzigen weerschijn. Bij onuitge- 

 kletirde exemplaren zijn veelal de zijden van halsschild en dekschilden donker roodbruin 

 fh ol sa t ie u s, q iia d r i gu t ta t u s en a p i c a I i s) lo 



f.ichaam zwart, pekzwart of pekbruin, hoogst zelden eenkleurig;,); het halsschild in den regel 

 lichter gekleurd, het uiteinde der dekscibilden soms licht gevlekt, of bovendien met eene 

 lichte scboudervlek. Veelal donkerbruin, roodbruin, roodachiig-gcelbruin , stroogeel of gcel- 

 witachtig; de dekschilden eenkleurig of met d inkeren naadzooni of bovendien met donkeren 

 randzooin, bij uitzondering gevlekt; bij uitzondering de dekschilden zwart, met scherp 

 begrensden gelen randzoom. Kop en halsschild veelal donker gekleurd, zelden mctaalglanzig. 12 



10 Lichaam kort en breed, gewelfd, zwart (onuitgekleurd kastanjeliruin). glanzig; de sprietwortel 

 benevens de voor- en middelpooten en de achtertarsen roestrood. De dekschilden elk met 

 eene groote, roodgele topvlck, welke hij ab. c. /mlicariiis L. zeer klein is, doch zich bij 

 ab. c. Jiscuiilstis VVeise tot aan den voorrand uitbreidt. Soms zijn de pooten pekbruin, liet 

 uiteinde der dijen en een gedeelte der schenen en tarsen der voorpooten roodachtig, of zijn 

 zi) roodgeelachtig en alleen de achterdijen pekzwart. Halsschild vrij dicht en lijn bestippeld, 

 nabij de basis soms langsrimpelig en in den regel met gladde tusschenruimten ; soms dicht 

 en iets rimpelig bestippeld, met gechagrineerde tusschenruimten. Dekschilden in de schouders 

 merkelijk breeder dan het halsschild, dicht en vrij krachtig bestippeld, de stippels op de 

 voorhefft hier en daar in rijen geplaatst. Metatarsus langer dan de halve sciieen, met smalle 

 zool. Vleugels volkomen ontwikkeld. Bij het g is het eerste voortarsen-lid weinig verbreed; 

 de achterrand van het laatste sterniet lijn gerand en zeer breed en vlak , driehoekig uitge- 

 sneden, de middenslip gegroefd. Lengte i*~2; mm. In drassige grasvelden, vooral in aan- 



