LXXII. CHRYSOMKLinAE. — 43. I.ONGITARSUS. 495 



spoclscl gciliirciulc den winter en in liet eersic vi)oria:ir; zij zon oii l' e d i c n 1 a i' i s p ;i 1 11 s t r i s 

 leven. He ;ü). c. lüsciiiilais liij lïred;!. In België o. n. hij Tongeren .... 6. hoUaticiis I,. 



[,iclia;ini hinguerpig-eirond , sletlils matig gewelld 11 



Dekschilden lijn hestippeld, zwart, glanzig; elk niet twee, niet -.elierp begrensde, langwerpige, 

 roode vlekken, de kleinere aan den selioiider, de grootere achter liet midden; liij ali. c. 

 bhiotciliis VV'eise (vooral liij liet i') verdwijnt de schouder- ol' de topvlek alleen, hij ah. c. 

 immaciildtus Weise verdwijnen de beide vlekken (vooral bij liet J); bij ah. c. v/V/rt/Kj- W'eise 

 vloeien beide vlekken ineen. Lichaam zwart, op kop en lialsscliild gewoonlijk met uiterst 

 seringen bronzigcn weerschijn; de wortelhellt der sprieten en de pooteii, behalve de zwarte 

 achtcrdijeii , roodgeel. Voorhoordshiiilcn driehoekig ol' langwcrpig-ovnal, de voorhüot'dskicl 

 tiisschen de sprieten verbreed en algeplat. Ilalsschild slechts weinig of de hell't breeder dan 

 lang, matig dicht en zeer lijn-, naar den achterrand iets dichter en sterker hestippeld; niet 

 gladde, glanzige lusschciirnimten ; zeldzamer eenigszins rimpelig hestippeld en niet zeer lijn 

 gechagrineerde tiisschenruimten. Dekschilden vrij dicht, lijn en niet diep hestippeld; met 

 tamelijk kleine sclnuiderbiiil. Achterpooten lang. Gevleugeld, liet kleinere, slankere j? onder- 

 scheidt zich door den rechten achterrand van het laatste sterniet, achter welker randlijst de 

 kleine, algeronde middeiislip in den hemicyclus aTvalt. Lengte 2^—.^ mm. Op Cynoglos- 

 -sniii oTficinale en wellicht ook op Salvia pratensis; juni, Jtili. Niet inlandsch. 

 In Oldenbtirg, Hannover en in Noord-Frankrijk hij Rijssel. De kleur-ahcrraties (vO(U-al 

 immacnliiius') schijnen uiterst zeldzaam te zijn. 



(qiiadripnstidatns 1".) (q na d r i gii t ta 1 11 s Pomopp.) 



Dekschilden van voren krachtig-, al ol' niet in rijen hestippeld. Bovenzijde zwart, met gcringen 

 bruin- of iets olijl'groenachtig-bronzigen weerschijn; het uiteinde der dekschilden ofwel eene 

 smalle topvlek helder roestrood of bruingeel. De wortelhell't der sprieten en de pooten 

 roodgeelachtig, de achterdijen roodbruin, bovenop zwaï tachtig. Bij pas uitgekomen cxcin- 

 plareii zijn veelal de zijden van halsscliild en dekschilden, benevens de onderzijde donker 

 loodbniin, ook ontbreekt alsdan meestal de zwartachtige veeg bovenop de aciuerdijen; bij 

 ab. c. ^-inaciilatus Weise vertoont zich soms, behalve de minder scherp begrensde, den 

 naad niet bereikende topvlek, nog eene kleinere roodgele schoudervlek. 'Voorhoordsbuilen 

 geheel ontbrekend of door eene langwerpige, gladde verhevenheid aangeduid ; de voorhoofds- 

 kiel matig scherp aangeduid. Ilalsschild tamelijk fijn en ojipervlakkig-, soms rimpelig hestip- 

 peld; de tiisschcnruimteii hetzij nagenoeg glad en glanzig, of lijn gecliagrineerd en zijdeglanzig. 

 Dekschilden bij het $ tot aan het midden weinig-, bij het J aanmerkelijk verbreed, met 

 weinig uitpuilende schondcrbuil. Achterpooten iets korter dan bij t] u a d ri gu t ta t tis. De 

 vleugcdrudimenten zeer klein i). Hij het <? is het eerste voortarsen-lid matig verbreed; het 

 laatste sterniet met eene gladde, verheven of verdiepte, soms gegroeide middellijn, aan den 

 achterrand afgcrond-afgeknot en achter de randlijn nog in eene breede, doch korte slip 

 uitgetrokken, welke iu den hemicyclus afvalt. Lengte o.\—z\ mm. In den zomer en herfst, 

 op vochtige, grazige plaatsen langs bergbeken; naar het schijnt op Ch aero p h y 1 1 u m. 

 Niet inlandsch. 'in de Rijnprov. bij Aken (analis Dfts.) (a picalis Beek) 



Lichaam zwart, pekzwart of pekbruin (hoogst zelden eenkleiirig, het halsschild in den regel 

 roodbruin of roodachtig, het uiteinde der dekschilden soms rood- of bruingeel gevlekt, 

 soms bovendien eene meer of minder duidelijke, lichte schoudervlek^, of roodbruin (met 

 donkerder onderzijde), of donkerbruin (met zwarte onderzijde). Ook zijn de dekschilden 

 soms roodachtig (veelal de naad en zijrand, gewoonlijk ook het voorhoofd, het schiUljc, 

 benevens het halsschild over het midden of langs de zijden gedeeltelijk donkerder). Oiuiit- 

 geklenrde e^;emplaren zijn licht roestrood, bruingeel of bleek roodachiig-geclbruin , kop, 

 halsschild (geheel of gedeeltelijk) en meestal ook de naadkant der dekschilden of wel het 

 stermim donkerder. Sprieten krachtig ontwikkeld (^hrunncus, fulgens en luridus) . . 1,; 



Lichaam geheel roodachtig-geelbruin , geelbruin, stroogeel of gedeeltelijk geelwitachtig; de 

 dekschilden eenkleurig of met roodliruineii of zwartachtigen naadzoom of naadkant, soms 

 bovendien met een donkeren randzooin; bij uitzondering inct eene zwarte langsvlek achter 

 het midden of nog met eene zwarte schouderstip; bij L. d o rsal is de dekschilden zwart, met 

 een breeden, scherp begrensden, gelen randzoom. Ivop en halsschild bij sommige soorten pek- 

 zwart, bij intzonderiiig meiaalglanzig ^fi 



De toprand der dekschilden in 't oogvallend lang, witachtig bewimperd, de wimpers nabij 

 den naadhoeU het langst. Eivormig, roodliruin, eenigszins vetglanzig ; de onderzijde donkerder 

 dan de bovenzijde; sprieten, behalve de eindleedjes, het uiteinde der dekschilden en de 

 pooten roodaclitig-geel; het uiteinde der aciuerdijen op de bovenzijde zwartachtig. Bij ab. c. 

 liiciiuis Weise is\te bovenzijde pekzwart, hetzij eenkleurig of wel het halsschild roodbruin 



hl Ncjunl-f:iit.i|,:i k.jiiil .-.•i] v..lk..m.'ii (;ri lc.is;.-M.- v„™i >.i„r, \\,-\\.r iii ili- ..IjuiidiTv iiii^l in 'I .iupvülli-iiil lim-il.T i-, J:m in 



