joo LXXn. Chrysomelidae. — 43. Longitarsus. 



22 Belialvc ilc-n naailzoom vcrtooneii de ilekscliilden nog bovendien een donkeren randzoom i) . 23 

 DeUsclülden sleclits met een donker gekleurden naadzoom 2) 24 



23 De zwarte naudzoora der dckscliilden zet zich om het uiteinde als een donkere randzoom voort. 



Eene kleine soort, welke in 't oog valt door liet zwarte voorlijf en de grootendeels stroogele 

 dekschilden. Onderzijde zwart, de sprietwortel en de jjooten roodgeel ot' roestrood; de 

 achterdijen zwart. De naadzoom verbreedt zich veelal van voren , nabij het schildje, tot eene 

 driehoekige vlek; ook zijn de epipleiiren zwart of bruin; soms is de kleur der dekschilden 

 meer roodachtig-geelbniin ; ook is soms door uitbreiding van den donkeren naad- en randzoom, 

 de gele kleur tot een middeuband versmald. Nog kinineu de voor- en niiddelpooten, benevens 

 de achterschenen gebruind zijn. Soms vertoonen kop en halsschild eeuigen geringen bronzigen 

 weerschijn, of is het halsschild pekbruin; ook is soms de donkere zoom aau den zij- en 

 toprandder dekschilden weinig ontwikkeld. Voorhoofdsbuilen onduidelijk. Halsschild gecha- 

 grincerd; meer of minder dicht, niet diep, soms zeer lijn en onduidelijk bcstippcld. Dek- 

 schilden in de schouders iets brceder dan het lialsschild, met eene kleine, duidelijke schou- 

 derbuil, dicht en tamelijk lijn bcstippeld. Achterpooten vrij kort. Volkomen gevleugeld. Bij 

 den onvolkomen gevleugelden vorm "iiuctuiinialis VVeise zijn de dekschilden eenigszins 

 doorschijnend, gewoonlijk meer gewelfd, zonder scliouderbuilen of slechts niet een laag, 

 vlak, onduidelijk bidtje. Bij het $ is het eerste voortarsen-lid iets verbreed en de onderrand 

 der acliterscliencu gebogen; het laatste steriiiet achter het midden met eene grootc, gladde 

 dwarsgroef, welke door een bidtje of eene niiddeiikiel middendoor gedeeld is. Lengte 

 i\ — 2 mm. Gemeen, vooral in het najaar op brakke velden, langs wegen en boscliranden, 

 op Echium; zij zou ook op Nas t u r ti n m (?) voorkomen. Ik zag uit Nederland alleen 

 gevleugelde exemplaren 3) (circumscriptus Bacil) 15. nasturtii F. 



De bronzig-glanzige, zwarte naadzoom der licht stroogele dekschilden is naar achteren ver- 

 smald en eindigt voor het uiteinde; de epipleuren en een weinig duidelijke randzoom, 

 ongeveer in het midden, zwartachtig. Deze soort is naverwant aan nasturtii. Kop en 

 halsschild in den regel sterk bronsglanzig, soms iets groenachtig-broiizig, ook wel eens pekzwart 

 of bruin; het lichaam overigens zwart, de sprietwortel en de pootcn roodgeel of roestrood; 

 de achterdijcii pekzwart, aan de binnenzijde meer roodbruin. De dekschilden sterker en 

 minder diciit-, op de binnenhelft eenigszins in rijen bestippeld. Halsschild zeer lijn gecha- 

 grineerd en meer of minder dicht bestippeld, zelden rimpelig bcstippeld en eenigszins mat. 

 Dekschilden iu de schouders veel breeder dan het halsschild, met sterk uitpuilende schouder- 

 builen. Achterpooten vrij lang. Volkomen gevleugeld. Bij het J' is het eerste voortarsen-lid 

 verbreed; het laatste steriiiet dicht bestippeld, met eene lijne, onduidelijke, veelal verdiepte, 

 gladde middellijn, doch zonder groef of bultje, de acliterrand met eene lijst, welke voor 

 het grocfje, op de middenslip, kort driehoekig uitgerand is. Lengte 2 — 2^ mm. Van het 

 laatst van juni tot Aug. op akkers en langs wegen. Volgens H'cise op Adonis-soorten. 

 Uitsluitend iu de omstreken van Maastricht gevangen. In België bij Utrange. 



fnigricollis Foudr., senecionis Bach) 16. suturalis Mrsh. 



24 Kop en halsschild roodbruin, duidelijk metaalglanzig. Deze soort is naverwant aan s n t u ralis, 



doch iets breeder, meer gewelfd; het halsschild gewoonlijk lichter gekleurd, de dekschilden 

 in den regel meer verward bestip|)cld, met zeer smallen, minder duidelijken naadzoom en zeer 

 weinig ontwikkelde schouderbuil. Sprieten donkerbruin, de sprietwortel en de pooten rood- 

 geel, de bovenzijde der achterdijen pekzwart. FLilsschild minstens de helft breeder dan lang, 

 gechagrineerd en dicht rimpelig bcstippeld, zeldzamer lijn bestippeld en met spiegelgUiddc 

 tusschenniimten. Dekschilden in de schouders slechts weinig breeder dan het halsschild, vrij 

 dicht-, zelden op de voorste binnenhelft iets in rijen bestippeld. Bij den onvolkomen ge- 

 vleugelden vorm Qih-cliris VVeise, fiiscicoUis Foudr.), bij welke de dekschilden aan de basis 

 nauwelijks breeder zijn dan het halsschild en daarmede een langwerpig-ovaal vormen, zijn 

 de dekschilden doorgaans donkerder dan bij den gevleugelden vorm, aangezien het zwarte 

 achterlijf eenigszins doorschemert; bij oude e>;emplarcn is het midden der dekschilden soms 

 gebruind en zijn slechts de basis en het uiteinde licht gekleurd. Bij pas uitgekomen exemplaren 

 ontbreekt soms de naadzoom der dekschilden en is de onderzijde ook meestal lichter gekleurd. 

 De donkerste ah. c. shitilis VVeise {atricilliis Stepli.) gelijkt op suturalis, daar kop en 

 halsschild metallisch-glanzig zwart en op de dekschilden, behalve de naadzoom, nog boven- 

 dien de epipleuren benevens een randzoom donker gekleurd zijn; deze ab. onderscheidt 



1) Naar df kleur ïuii nien ook liicr luot'leil plaatsen expiiijilarcn van 1,, Ivfopi, wnlke in kli'nr aan na.slurlii In'iiiineren 



t^LH' 1)1) 111'); ook i-i'ne aberralir van jiiniirola {zii* In) Hi'J , van lalrralis i'n ccni' /eer tiiniki-i'c ab. van v e !■ li a s i' i (/O' 



bij 11>') y,i-.' ook (ie hieronder volgende noot 3). 

 'J) Verpeiijk de ab. e. ttimilis van L. alricillus niet bUlnralis, soniinige e\eniiilaren van mi I ure 1 1 n s, bij welke een donkere 



randzoom voorbanden is, en de ab. e. funiiiintifs van r ubi^i iiusii s. 

 3) Volj^ens M'cise konil in Noord-Dnilsebland vooral de oni^evleiinelde voiin voor, in Middel- en /uid-UiiiKeliland de ^.vleu- 



yelde. Ik be/il een ongevlengeld exem|ilaai nit Cnl iiiifien. 



