502 LXXII. Chrysomelidae. — 43. Longitarsus. 



exemplaren voor, bij welke de kop doiikcrliriiiii, het lialsschild gcclrood fsonvs met twee 

 tot vier donkere vlekken) en de dekscliilden stroogeel (ecnklcurig of met donker gezoonulen 

 naad) zijn; deze herinneren dan eenigszins aan pellucidns. Vleugels rudimentair, zelden 

 geheel ontwikkeld, in welk laatste geval echter de schouders der dekscliilden slechts weinig 

 breeder zijn en de huilen slechts weinig meer intpnilen; daardoor kan de aanwezigheid der 

 vleugels slechts aangetoond worden, door de dekscliilden o|) te ligten. — Bij het ^ is het 

 eerste voortarscn-lid verbreed en het laatste stemlet ingedrukt. Lengte \i~2i tnm. Het ras 

 paludosiis gemeen in vochtige weilanden en langs rivieroevers op Senecio paludosus; 

 ook op Angelica sylvestris en S cro ph iil aria v er n al is; in het voorjaar in aan- 

 spoelsel. Het bergras, in Jnli op Senecio nem oren sis voorkomende, zou wellicht in 

 Zuid-I.imhurg ktniuen worden aangetrollen. 



(melanocephahis Kiesw., thoracicus Allard, Kutsch.) ly, suturellus Dtts. 



i) Dekscliilden duidelijk bcstippcld, stroogeel, slechts met een roodbruinen naadzoom of 

 naadkaiit; vrij dicht, grof, doch niet diep hestippeld. Deze soort is in 't oog vallend door 

 de breede, korte, gewelfde dekscliilden en het kleine, smalle voorlijf; zij herinnert aan de 

 licht gekleurde exemplaren van luridus, welke echter langere , minder gewelfde dekscliilden 

 en een roestrooden, nimmer zwarten kop bezitten. Bij slecht uitgeklcurde exemplaren is de 

 kop roodbruin, de naadkant der dekscliilden roestrood of met de dekscliilden gelijk gekleurd, 

 de onderzijde meer of minder roestkleurig; ook is soms het halsscliild aan den voorrand of 

 op het uiitlden iets donkerder. Lichaam pekzwart, de eerste s of 5 sprietleedjes en de pooteu 

 roodgeelachtig, de achterdijeu zwartachtig, het lialsschild roodgeel of roestrood. Voorhoofd 

 uiterst lijn gechagrineerd. Sprieten, vooral hij het <?, merkelijk langer dan het halve licliaani. 

 Halsschild de helft breeder dan lang, dicht en fijn, meestal iets rimpelig bestippeld. Dek- 

 scliilden in de schouders veel breeder dan het halsschild, met groote, vrij sterk uitpuilende 

 schouderhuilen, daarachter met eenigszins parallele zijden; matig dicht, in den regel ver- 

 ward, tamelijk grof, doch niet diep-, achter het midden veel lijncr bestippeld; de tusschcn- 

 ruimteu iijn gechagrineerd. Gevleugeld. Bij den ougcvlengelden vorm aioiiticnta Kutsch. 

 verbrecden zich de dekscliilden uit eene smalle basis tot in of achter het midden, zonder 

 schouderbuilen. Bij het ^ is het laatste sterniet in liet midden afgeplat, of voor den achter- 

 rand ingedrukt; het 4c voortarseu-lid verbreed. Lengte li — 2 mm. Op Ecliiuni vulgare. 

 De gevleugelde vorm komt meer in bergstreken dan in het vlakke land voor; zij werd in 

 Zuid-Limburg bij Honthem en Valkenberg, doch ook hij Breda gevangen; Juli, Sept. De 

 ongevleugelde vorm mnnlicula terzelfder plaatse .... (jiratensis All.) ao. curtus All. 2) 



28 Acliterdijen grootendeels ol' alleen bovenop zwart. Dekschilden zeer lijn, doch nog duidelijk 

 bestippeld. Deze soort, welke op slanke exemplaren van suturellus met roodachtig hals- 

 schild gelijkt, is meer gestrekt en minder gewelfd, de dekscliilden met bijna parallele zijden 

 en dieper hestippeld. De kop en de onderzijde zwart, het halsschild roodachtig-geelbruin, 

 de sprietworiel en de pooten (behalve grootendeels de acliterdijen) roodgeel; de dekscliilden 

 stroogeel, een smalle, aan het uiteinde gewoonlijk afgekorte, naatlzoom zwart. Zelden zijn 

 de basis der voordijen en der aciitersclienen gebruind. ILilsscliild uiterst fijn bestippeld, 

 ongeveer 1 breeder dan lang, zeldzamer even breed als lang, in welk geval de sprieten en 

 achterpooten iets langer zijn; ook is soms het halsschild de helft breeder dan lang en over- 

 schrijden de sprieten slechts weinig de helft van het lichaam. Dekscliilden in de schouders 

 veel breeder dan het halsschild, met weinig uitpuilende schouderbuilen. Gevleugeld, Bij het 

 (? vertoont het laatste sterniet eene doorgaande, van achteren veelal verdiepte middengroef. 

 Lengte 2 — 25 mm. Op Sen ec io-soorten en luula britannica, ook in drassige weilanden. 

 Door liet geiieele land verbreid, doch vrij zeldzaam. 



(atricapillus Redtb., picipes All., scnccionis Bris.) 21. piciceps Stejili. 



Pooten geheel roodachtig-geelbruin. Dekschilden onduidelijk bestippeld. Deze onderscheidt zich 

 van de aanverwante soorten door de zeer oppervlakkige, nauwelijks zichtbare bcstippelingder 

 dekschilden; van de in dit opzicht overeenkomende pratensis, door de veel langere 

 sprieten. Het J is langwerpig eirond, het ,} niet nagenoeg parallele zijden, weinig gewelfd, 

 glanzig, bruingeel; de siirieten, veelal reeds van af het 5e of 6e lid, de kop en de onder- 

 zijde zwartbruin ; de dekschilden witgeel. Bij ontiitgekleurde exemplaren zijn de kop en de 

 onderzijde licht roodbruin, de sprieten veelal slechts naar het uiteinde iets donkerder, de 

 dekschilden witgeel, doorschijnend. Goed ontwikkelde exemplaren vertoonen hetzij eenkleurig 

 witgele dekschilden, of met een zwartaclitigen naadzoom, welke achter het midden smaller 

 wordt en ver voor het uiteinde eindigt; de onderzijde is dan veelal diep zwart (ah. c, 

 Poweri AU.). De voorhooldsbiiilen vrij groot, maar nnduidelijk. Sprieten iets korter dan 



1) Bij hel determim't'reii zou men liiir :illiilil kuiiifii uj. L'Xeiii|.l;iicii \uii ru hi ^ i iiusus. I.ij Wflkt- i'uliter di' spri'-li-ii nm l.iiip 



als hrl lithaain eii de dekseliildeii i;n»t tii'NU|i[jrld zijn. 

 -) l>e uil Nederland vermelde e),eiii|daiiii van L, lidiiij- All. Idekeii inij yiijuisl ^;ede(eriiiineeid Ie zijii . zi] btliuurin lot 



r u li i g i II o s u s Foudr. 



