LXXII. Chrysomüijdae. — 44. Dibolia. 507 



scippcld cii in de gladde tusschenruimteii mee enkele lijne stippcltjes; ol' wel (var. «Kr/cZ/a/cffl 

 Fiirsr.) zijn de stippcN in langsrijcn geplaatst, waartussclien men bij liet 5 zelfs enkele iets 

 verheven tusschcnruinitcn liemerkt. Vonrliout'd al oC niet dicht licstippeld, de voorhoolds- 

 kicl smal, dakvormig. Sprieten, behalve het donkere niteindc, henevens de pooten, up de 

 metallisch zwarte achtcrtiijen na, licht roestrood; veelal zijn de voordijen in het midden 

 gebruind, zeldzamer tot nabij liet uiteinde zwartachtig. Bij het ^ is het eerste voortarsen-lid 

 matig verbreed, weinig hreeder dan het 3e lid. Lengte 3 — 4 mm. In hergstreken, op ver- 

 schillende Sa I v ia-soorten. Niet inlandsch. De var. aiirichalcea bij Aken; hij Boppard op 

 Sal V ia p ra te n sis (femoralis Redt.) 



De binnenkant der achtcrschenen vormt aan liet uiteinde een plotseling opstijgenden, scherpen 

 tand. De metatarsus der achterpooten van uit eene matig breede basis naar het uiteinde 

 weinig en geleidelijk verbreed; de viltig behaarde zool ontbreekt alleen dicht aan de basis. 1 



2 Sprietgroel' lang, door eene lange, weinig gebogen, scherpkantige randlijst begrensd, welke van 



den bovenrand der sprietgroel' uitgaat en in eene diepe, tegen den onderrand der oogen 

 zich bevindende sleuf afvalt 3 



Sprietgroef kort, door een korten, bijna niet kantig opgerichten , gebogen rand begrensd . . 6 



3 Lichaam opvallend smal, elliptisch. De voorhoords-stippen door eene rechte, verdiepte dvvarslijn 



verbonden, waarop eene verdiepte langslijn, tnsschen de builen, loodrecht staat. Halsschild 

 lijn besti|ipeld, niet spitse voorhoeken. Dekscliildcn bij het 5 dicht en zeer lijn gechagrincerd. 

 Bovenzijde bruinachtig-bronskleurig, soms eenigszins koperkleurig of metallisch-groen; de eerste 

 4 of 5 sprictleedjes, de knieën, het uiteinde der schenen en de tarsen donkerrood; het 

 eerste sprietlid, veelal ook de volgende lecdjes, op de bovenzijde, gebruind. Voorhoofd zeer 

 fijn en onduidelijk bestippeld en rimpelig. Dekschilden hetzij even sterk als- of Hjner dan 

 het halsschild bestippeld; de stippels van ongelijke grootte, de grootere stippels in iets 

 onregelmatige langsrijcn geplaatst, de fijnere in de tusschenruimten. Prostcrnum vóór de coxae 

 langer en veel vlakker dan bij de overige soorten. Dekschilden bij het $ glanzig, uiterst 

 lijn, doch wijd uiteen, netsgewijze gerimpeld; bij het J uiterst dicht en lijn gecliagrineerd, 

 eenigszins mat, zijdeglaiizig. Lengte ai—ji mm. Op Ery n gi n m cam|iestre in hergstreken. 

 Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Boppard (eryngii Bach) (timida 111.) 



Lichaam ovaal of eenigszins eivormig, aan de zijden meer afgerond. De voorhoofds-stippen niet 

 of slechts onduidelijk door eene gebogen, verdiepte, du^arslijii verbonden; de voorlioofds- 

 builen door een langsgroefje of eene fijne langslijn minder scherp gescheiden 4 



4 De voorhoofds-stippen staan vlak tegen den oogrand aan. Tusschenruimten der stippelrijen op de 



diep zwarte dekschilden uiterst dicht en lijn bestippeld, bovendien van een aantal stippels 

 voorzien , welke nauwelijks half zoo sterk zijn als die der rijen en ook eene zeer onregel- 

 matige rij vormen. Eenigszins eivormig, aan de zijden gelijkmatig afgerond en in het midden 

 het breedst (meestal bij de wijfjes), of dicht achter de schouders het breedst en van liicr 

 tot aan het laatste vierde gedeelte slechts zeer weinig versmald, met tamelijk parallele zijden 

 (meestal hij de mannetjes); diep zwart, glanzig, kop en halsschild soms met zeer gcringcn 

 geelkoperklenrigen weerschijn {'■ Foudrasü Rey). Sprieten en pooten roodachtig-geelbrnin, 

 zelden de laatste 3 of 4 sprietleedjes gebruind; de voor- en niiddeldijen , behalve de 

 trochanters en het uiteinde, alsmede de achterdijen geheel zwart; de achterschciien donker- 

 roodbruin of pekbruin. Bij pas uitgekomen exemplaren is het midden der voordijen slechts 

 iets gebruind. Voorhoofd verspreid en zeer lijn bestip|ield, de builen onduidelijk begrensd. 

 Halsschild kort, vrij dicht-, aan de zijden sterker dan in het midden bestippeld ; de tusschen- 

 r^iiniten der stippels bij bet <? glanzig, bij het $ met uiterst fijne, dicht staande stippeltjcs. 

 Dekschilden met 9 duidelijke, naar het uiteinde zwakkere of bijna geheel verdwijnende stip- 

 pclrijen , van welke de huitensten twee aan twee bijeenstaan. Bij het $ is het eerste voor- 

 larsen-lid nagenoeg zoo breed als het derde. Lengte af— 2* mm. Deze soort leeft op Be t o n ica 

 o f fici iial is, zij doorvreet de bladen geheel. Niet inïandscli. In België bij Silenrieux, in 

 de Rijnprov. bij Aken en in het .'\hrdal (Försteri Bach) i) 



De voorhoofds-stippen staan niet vlak tegen den oogrand aan, doch zijn daarvan, minstens op 

 een afstand gelijk aan de doorsnede dezer stippen, verwijderd. ïnsschenruimten der brons- 

 kleurige dekschilden bestippeld en netsgewijze gerimpeld 5 



5 Voorlioofdskiel breed, stomp. Penis op de onderzijde, aan weerszijden, met eene zeer 



groote, diepe groef Langwerpig-eirond, meer of minder gewelld; donker bronskleurig, 

 veelal iets of wat groenachtig; de sprieten, behalve de gebruinde eindleedjes, het uiteinde 

 der voor- en middeldijen, de schenen en tarsen roodachtig-geelbrnin of loestrood; de 



I) D. depicssiuscula Lctiiai kuuit Vülgfus ./. HV/sc in scIiltI üiiil»i;lil;uid vuur, ik viTiuued dal lulks mm- dgcll 0|i 

 Oostelijk Duilsclihiiid. 



