LXXII. Chrysomelidae. — 45. Apteropeda. 509 



45. Apteropeda Ghevrolat. 



Lkhitam ecnii^szins half-ko.i;clrond of eivormig, ongevleugeld, meer of minder 

 metallisch gekleurd, sterlz glanzig, op de onderzijde verspreid behaard. Gogen grof 

 i^-cfacetteerd. De groote , gladde, hreede voorhoofdsbuilen zijn door eene middengroej 

 '\esc heiden en van achteren door eene rechte groef begrensd. Bovenlip breed, van voren 

 ' afgerond-af geknot of Jlauiv uitgebogen. Sprieten krachtig ontwikkeld, de laatste leedjes 

 naar buiten iets verdikt. Halsschild kort , naar voren versmald. Deksc lulden met regel- 

 matige stippellijnen of stippelrijen. Prosternum breed, van voren geivclfd , met eene 

 verbrecde kin-voortzetting , waarin de mond kan worden teruggetrokken ; de voortzetting, 

 lusschen de voorco.xae , aan den top af geknot of uitgebogen , de voorste co.xaalholten van 

 achteren open. Metasternum kort, met eene breede voortzetting tusschen de middelco.xac, 

 welke tegen het proster7ium aanstoot en alsdan het mesosternum bedekt. Be buik cenigs- 

 sins dakvormig geiuelfd. Poolen krachtig ontwikkeld, de achterdijen sterk verdikt; de 

 'achterschenen met eene krachtige cindspoor ; de tarsen aan het uiteinde der schenen 

 ingeplant, het eerste lid zoo lang als de volgende leedjes te zamen ; klainven geivoon. 

 Bij het S is het eerste voortarsen-lid verbreed en de achter rand van het laatste stcrniet 

 in het midden afgeknot. 



De soorten van dit genus zijn tamelijk traag; zij leven op planten ^ in vochtige 

 grasvelden, vooral in schaduwrijke bosschen der heidestreken. Zij zijn in Juli ontwikkeld. 

 Van de 4 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



De voorlioeUcn van het h;\lsscliild lireed en stomp, eenigszins afgerond en zeer weinig uit- 

 stekende. Bovenzijde zeer donlier metaliisch-groen of zwartbhnw, het lialsscliild soms iets 

 meer bronzig; de sprieten en pooten, belialve de achterdijen, roestrood. Lichaam eenigszins 

 lialf-ltogclrond, doch naar voren en naar achteren geleidelijk sierl; versmald en iets toegespitst. 

 De voorhoofdsbuilen door eene groef gescheiden, welke fijner of hoogstens zoo sterk is als 

 de dwarsgroef daarachter. Het vijfde sprietlid in 't oog vallend langer dan de aangrenzende 

 leedjes. Halsschild naar voren versmald en saniengedrukt, hetzij matig dicht en lijn bestippeld, 

 of wel dicht en krachtig bestippeld en alsdan minder glanzig; in de tusscheiirnimten meer 

 of minder duidelijk gechagrineerd. Dekschilden met meer of minder sterke, naar het uiteinde 

 verwarde stippelliinen of stip|iclrijen, de tussclienruinuen zeer lijn en verspreid bestippeld. 

 Achterschenen aan den buitenrand iu den regel krachtig getand. Bij het <? is de onderrand der 

 achterschenen in het midden hoekig gebogen'en in een tand uitgetrokken, daarachter bevindt 

 zich, tot aan het uiteinde, eene rij zeer kleine dubbeltandjes; het midden van het laatste steruiet 

 is vlak gedrukt, glanzig en met enkele stippeltjcs bezet. Lengte 2*— 3| ram. Op beschaduwde, 

 vochtige grasvelden, vooral in bergstreken; ook op Medicago sativa. Een paar exem- 

 plaren^bij Nijmegen, [n de Rijnprov. bij Elberfeld. . (conglomerata UI.) i. globosa lUig. 1) 



De voorhoeken van het halsschild spits uitgetrokken. Deze soort is dt)orgaans kleiner en slanker, 

 meer eivormig, naar voren en naar achteren minder versmald, altijd levendiger gekleurd dan 

 ■rlobosa. Fraai metallisch-groen, bij ab. c. aiirUhakea Weise eenigszins geel- of rood- 

 koperkleurig tot nietallisch-bruin, bij ab. c. coerulans Weise helder blauw of violet; de 

 sprieten en pooten roodaclitig-geelbruin tot roodbruin, het uiteinde der sprieten en de 

 voor- en middeldijen veelal gebruind, de achterdijen als de bovenzijde van het lichaam ge- 

 kleurd. De voorhoofdsbuilen door eene groef gescheiden, welke breeder en dieper is dan de 

 dwarsgroef daarachter. Het 5e sprietlid weinig of niet langer dan de aangrenzende leedjes. 

 Halsschild naar voren afgerond-versmald , verspreid en lijn of dicht en krachtig bestippeld, 

 in de tusschenruimten meestal gechagrineerd. Dekschilden met krachtige stippeldjen, de 

 tusschenruiuiten gewoonlijk duidelijker bestippeld dan bij globosa. Er komen ook exem- 

 plaren voor bij welke de stippelrijen op de dekschilden zeer lijn zijn en weinig tusschen 

 de bestippeling der tusschenruimten uitkomen, .\chtersclicncn aan den buitenrand lijn getand, 

 zelden nagenoeg glad. Bij het $ zijn de achterschenen in de tophelft iets verbreed en aan 

 den onderrand sterker gebogen dan bij het J. Lengte a^-bijna 3 mm. Op beschaduwde, 

 vochtige grasplekken in bosschen der heidestrckeii en in Ziiid-Limburg, ook op Medicago 

 sativa; zeer verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam. De larven mineeren, vol- 

 gens KaltenbacU, in de bladen van Plantago-, Digital is- en Te uc ri um-soorten. Mr. 

 A. B/aiils vond ze te Laag-Soeren, in de bladen van Arnica montana mineerend. 



(graminis Ivoch, ciliata Oliv.) 2. orbiculatn Mrsli. 



Il Bij Hamburg luu A. ïpl.iidiJa All. p'vaTip'n zijii. w.'lke 



