LXXII. CHRYSOMF.LinAE. — Argopus. — 47. Sphaf.roderma. 511 



hei uiteinde recht of zeer famv uitgerand is. Pooten krachtig ontjcikkeld, de achter- 

 dijen slechts matig verdikt; alle dijen met eene groef tot opneming der schenen ; de schenen 

 aan de basis gekromd, bij de meeste soorten op de rugzij de tot het inleggen der tarsen 

 gegroefd; het uiteinde der achterschcnen met eene gewone eindspoor, waarboven de tarsen 

 ingeplant zijn; klamuen wijd nitcenstaande , aan de basis in een groot, gemeenschappelijk, 

 hoekig aanhangsel verbreed. Bij het i steekt de achterrand van het laatste stemlet, in 

 het midden, als eene afgeronde, verdiepte lob, te.^en het pygidium uit; de sprieten zijn 

 iets langer en het eerste tarslid van alle poolen is duidelijk verbreed, ongeveer zoo 

 breed als het T,e lid. 



De ont-ii'ikkeling van A. Ahrensi i is door Hatninerschmidt en Hecger, de larve 

 door V. Frauenfeld beschreven. 



Van de 5 ' Europecsche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Licliaani eeiiigszins halt'-kogelvorniig, ruestroort ol" rooiigcclacluig, glanzig, llalsscliild cinic dek- 

 schilden vrij diclit en fijn licstippeld, de bestipiieling uit grootere en kleinere stippckjes 

 bestaande; de grootere stippels op de dekschilden min ol' meer tot weinig duidelijke rijen 

 gerangschikt, welke twee aan twee bijeen staan. Lengte 3J-4i n"ii- Volgens //f^ifc;- komen 

 de kevers in bet einde van April of in bet begin van Mei te voorschijn; zij knagen aan 

 de bnvenziiJe van de bladen van verschillende C 1 e ma t i s-soorten; volgens v. Prauenfeld 

 alleen op C. recta i> De larven verpoppen in den grond. De kever heelt weinig springver- 

 niogen. Niei inlandscli. In de Rijnprov. bij Aken en Düsseldorf. 



(hcmispliaericus DIts.) (Ah ren si i Gcrm.) 



47. Sphaeroderiua Steph. 



Dit genus onderscheidt zich van Argopus door de slankere kaaklaslers, welker 

 eindlid lang, scherp toegespitst en nauwelijks korter is dan het voorlaatste lid; den -'an 

 voren niet uitgerande?i of nitgehohlcn clypeus en het kortere vierde sprietlid , hetwelk 

 even groot als het derde, doch veel korter dan het 5c //// is. Prosternum van achteren 

 boogsgewijze uitgerand.— De larve van S. testaceum is door Kaltenbach en Perris 

 beschreven; zij mineer t in de bladen van verschillende Cirsium-, Cynara- en Car- 

 d uu s soorten; het verpoppen geschiedt in den grond. 



De 2 Europecsche soorten komen ook in Nederland voor. 



Licliaam kort-eivormig, roestrood , glanzig. Halsschild de helft breeder dan lang, naar voren 

 tamelijk versmald en samengedrukt; met weinig afgeronde zijden, welke van boven bezien, 

 duidelijk ziclitbaar zijn; lijn, docli vooral naar de basis duidelijk bcstii)|ield; de voorhoeken 

 naar buiten gericht en tamelijk spits. Dekschilden aan de zijden zwak afgerond, lijn, minder 

 dicht en hier en daar in rijen bestijipeld. Bij sommige exemplaren is de bcstiiipeling van 

 balssdiild en dekscliilden uiterst lijn. Voorhoofdskiel ruitvormig, van acliteren door weinig 

 diepe of zeer zwakke lijnen van de builen afgescheiden. Bij liet i is liet eerste tarslid 

 groot, even lang als de volgende twee leedjes te zamen en zoo breed als bet 3e lid. 

 Lengte 3—4 mm. Op weilanden, brakke velden, langs wegen en in de duinen, gemeen op 

 Cirsium lanceolatum en oleraceum en op Card n ns-soorten. 



(cardui Gylh.) i. testaceum F. 



Lichaam half-kogelrond, aan de zijden meer afgerond, in den regel fijner bestippcid, veelal 

 iets donkerder roodachtig. Halsscli'ild tweemaal zoo breed als lang; naar voren sterk versmald 

 en samengedrukt, zoodat de meer afgeronde zijden, van boven bezien, niet zichtbaar zijn; 

 de voorhoeken kort en afgerond, Voorlioofdskiel naar onderen verbreed, driehoekig, van 

 achteren door diepe lijnen van de builen afgescheiden. Bij het <? is hei eerste tarslid korter 

 dan de volgende twee leedjes te zamen, doch nagenoeg zoo breed als het 3e. Overigens zeer 

 op testaceum gelijkend, doch doorgaans kleiner. Lengte 23—3^ "i"'- Öp distels, doch 

 zeldzamer dan testaceum; o. a. meermalen gevangen in Noord-Brabant en vooral in Zuid- 

 Limburg; ook bij Utrecht, Nijmegen en Velsen. 



(tesraceuin Cylh. et auct.) 2. rubidum Graells 2) 



\) Bij ons oK sierplant ^ekwei'kl. 



d) Van deze süüil kiiiiieti in /nid-Emt<l'a t;i-üuti'rr. minder verknrtH, (lunkiTrijod-* ui ka^tanjeliruim- fM-mjilaren vi.ui-. \ ulj^ens 

 IVii-r is S, t.-.la.eum der auleur. -vnünieni aan i ii Ij i d n ni (;ia.-ll^, duili S. lesla.eu.n I'. >vnunipni aan ra ld n i (i)lli. 



