LXXII. Chrysomelidae. — 49. Cassida. 513 



Kaaklasters i^-lcdi^q; , Uplaslers yledig. Hahschihi verlnred, bij de mannetjes jfCWOoiiHjk 

 hreeder dan hij de wijfjes , aan den Toorrand in den regel veel meer gebojfen dan aan 

 den achterrand ; de voorlioeken on/bre/ien s/eeds , docli zijn twee basaaliioelien voorhanden, 

 welke slee/lts bij -aieini,i^'e soorten (0. a. fastiiosa, iniirraea, seladon ia en denti- 

 eollis) den naam Tan aehterhoeben verdienen: in alle andere gevallen vindt men de 

 eigenlijke aeli/erlioeken , in overeenstemming met de overige Chrysomelidae, vóiir de 

 schouders der deksehilden , /;/ het achterste vereenigingspunt van het boven- en ondervlak ; 

 zij zijn hetzij volkomen afgerond, of door een tandje aangeduid , wat U'eise „basaal- 

 tandje" noemt; dit tandje is onder den voorkant der deksehilden verbolgen en wordt 

 eerst zichtbaar, wanneer het halsschild opwaarts gericht is, bij C. d e nti colli s daar- 

 entegen blijft het eenigszins onbedekt : de plaats waar het basaaltandje gelegen is, is 

 bij alle soorten te vinden , doordat de basaal ra nd van halsschild en deksehilden tusschen 

 de beide tandjes zwarfachtig , gezoomd en op de deksehilden nog bovendien meer of minder 

 duidelijk gekarteld is. Deksehilden tegen het halsschild aansluitend en aan de basis 

 nagenoeg even breed, evenals het halsschild met vlakken randzoom, welke van de verivard- 

 of meer of minder in rijen bestippelde, gewelfde schijf, door cene duidelijke rij van 

 grove stippels wordt afgescheiden, welke de eigenlijke grens der deksehilden aangeeft, 

 daar zij volkomen op dezelfde plaats voorkomt, waar zich bij andere kevers de randlijn 

 bevindt. De stippels der bovenzijde zijn elk 'voorzien van een, veelal onduidelijk , doch bij 

 versche exemplaren [bij sterke vergrooting gezien) duidelijk herkenbaar , schubachtig , 

 glinsterend , stoffijn haartje. Ten einde den prothorax met den romp stevig te verbinden, 

 dient niet alleen de ruitvormige voortzetting van. het prosternum , doch ook een tand- 

 vormig uitsteeksel aan weerszijden aan de basis van den prothorax , hetwelk overgrijpt 

 op den mesothorax , vlak naast de epimcren. De soorten vliegen langzaam en zeer 

 rustig. 



De ontiiiikkeling heeft plaats op de voedingsplanl. De eieren worden in kleine 

 hoopjes aan de bladen gekleefd en met uit7(ierpsele/i bedekt, o/n niet te veel uit te 

 drogen ; om dezelfde reden bedekt zich ook de larve met eene dikke laag uitwerpselen , 

 welke tiiet , als bij de C r i oce r in en-larvcn , onmiddellijk op den rug ligt, doch door 

 eene lange, tweetan dige vork gedragen wordt, jvelke gewoonlijk omgebogen op den 

 rug ligt, doch heen en weer bewogen en zelfs naar achteren gericht kan worden. 

 Deze vork bevindt zich aan deti ïaatsten achterlijfsring, welke door de larve zoo 

 ver opwaarts gericht kan worden , dat de beide vorktanden horizontaal naar voren 

 staan. De anus is zoodoende eveneens naar voren gericht; de mestballen 7i'orden nu 

 op naar voren gerichte doorntjes , aan de basis der tanden , geschoven , 'waar zij 

 vastgehouden en door de nieuw aangn<oerdc mestballen verder geschoven, tvorden , om 

 eindelijk, met de afgeworpen larven-huiden samengeklecfd , een uit 4 deelen samen- 

 gesteld, geit'oonlijk zwartachtig dak i<an veranderlijke gedaante te doen ontstaan, waar- 

 onder de larve , als onder een zonnescherm , geheel verborgen zit. De larve van C. m u r- 

 raea daarentegen maakt, volgens Weisc , niet zulk een dak, doch vormt uit de uit- 

 werpselen , aan weerszijden , ongeveer een b-tal lange , dunne , glanzig zwarte , stijve 

 draden , die tot de y vervelling langer dan , na de 36' en 4e vcrvelling even lang als of 

 korter dan het lichaam zijn en ten slotte een , uit 4 zeer losse bundels bestaanden , door 

 de oude larvcnhuiden verbonden grooteren bundel vormen, te vergelijken met de 'wortelvezels 

 eener plant. Deze draden komen overeen met de smalle, priemvorntige omwindselbladen aan 

 de bloemknoppen o.a. van fuula salicina i) , van daar dat men de larven zoo spoedig 

 niet bemerkt. — De larven zijn groen, tegen, het verpoppen bruin of zwartachtig ; 

 tamelijk vlak, langs de zijden met een krans van vele, horizontaal uitstaande doorn- 

 aehtige aanhangsels , 'welke elk wederom i>an talrijke doorntjes iworzien zijn. Ook de 

 pop, welke met het uiteinde i?i de aan het blad vastgekleefde larvenhuid bevestigd bl ij ft , 

 heeft een eigenaardigen vorm en is aan de zijden van het achterlijf van verschillend 

 gei'ormde , ingesneden lobben voorzien. Reeds na eene 'week, meestal in Juli , kruipen de 

 kevers uit. Eerst zijn deze 'week, eenkleurig vuilwit of bleekgeel ; na eenige dagen verharden 



\) Iiiilla Mili.iij;. f., kuiiil iii.-t Hl N,',li.|l.iiul v.jni-, w.l I, li i i t, ;i ii ii i .•:. T. in c.iiiy/.;. 1). C. (Ciiiiy/.a MiuaiiMjsa I..). 



33 



