LXXII. Chrysomeliüae. — 49. Cassida. 517 



9 Ponten geheel zwart (^bij pas uitgeUoincii exemplaren soms de schenen min oF meer rooilaclitig). 

 Langwerpig-ovaal, hij het $ langs de zijden matig-, hij liet $ weinig afgerond ol' nagenoeg 

 parallel, zwart; de hovenzijde steenrood, vetglanzig, de del;schilden zwart, eenigszins 

 spikkelig, gevle!;t. lialsschild half-cirkelvormig, de vlakke randzoom iets verdiept en aan den 

 rand opgehogeii; dicht en uiterst lijn gechagrincerd en verspreid en weinig duidelijk bestip- 

 peld. Schildje zwanachiig. Dckschilden met regelmatige stippelrijcn; de tusschcnruimten lijn 

 rimpelig, breed, vlak, zelden gewelfd. De vlekjes op de dckschilden kunnen geheel ont- 

 breken (ab. c. *vnmaculata Desbr.), of zich uitbreiden, ineenvlocien en de dekschilden tot 

 aan de 9e stippelrij zoodanig overtrekken, dat hoogstens cenige kleine vlekken rood blijven 

 (ab. c. 'dorsalis VVeise). Het ae tot 6e sprietlid roodachtig. Pas uitgekomen exemplaren zijn 

 op de bovenzijde lichtgroen, na den dood vuil geel i) {niaculata L.); allengs worden zij 

 bruinachtig-groen (na den dood bruingeel) en eindelijk steenrood (na den dood bruinrood) 

 (Pse u d ocassid a Desbr.). Lengte 6Ó -8J mm. Op Innla- en M e n th a-soortcn ; ook op 

 Pulicaria dy senterica en Seuecio aquatica; vooral langs beken. Zij zou ook op 

 Verba scum tliapsus en distelsoorten zijn waargenomen. Verbreid door het gcheeleland; 

 zeer gemeen op de kalkgronden in de omstreken van Maastricht, ook enkele malen langs 

 de stranden aangespoeld 5. murraea L. 2) 



Pooten groen, na den dood geel 10 



10 Dekschilden weinig gewelfd, meer of minder dicht, verward, doch niet grof hestippeld; slechts 

 de tiende stippelrij regelmatig en enkele tiisschenruimten als gladde langslijnen aangeduid; 

 aan weerszijden van de basis, nabij den schouder, diep uitgerand en grof gekarteld ; de 

 schouderhocken iets uitstekende en volkomen afgerond. Halsschild vóór de basis, in eene 

 breede ronding, verbreed; dicht hestippeld, op den vlakken randzoom sterker dan op de 

 schijf, deze veelal met een indruk voor liet schildje. Bovenzijde groen (na den dood 

 gewoonlijk geelbruinachtig); de kop en de onderzijde zwart, de mesothorax en het achterlijf 

 licht gezoomd of ten minste met eene lichte vlek aan de zijden der afzonderlijke sternitcn. 

 Bij goed uitgekleurdc exemplaren zijn de dekschilden aan de basis licht bloedrood, smal, 

 doch niet scherp, gezoomd, veelal hier en daar onderbroken of in vlekjes opgelost. Bij 

 ab. c. jilaginis Perris is de onderzijde, behalve de kop, geheel licht grocnachtig of eenigszins 

 roestrood, hoogstens met enkele zwartachtige vlekjes op het sternum. Lengte 5 mm. In 

 zandstreken op Fi lago-soorten , o. a. op F. arvensis. Niet inlandsch. Volgens U'cise 



vermoedelijk in geheel Duitschland (rotundicollis Bris.) (seladon ia Gylh.) 



Dekschilden tamelijk gewelfd, met krachtige stippelrijen en duidelijke tusschcnruimten, van 

 welke vooral de tweede en vierde;;;) breed en iets gewelfd zijn; de basaalrand regelmatig 

 gekarteld, aan weerszijden flauw uitgerand. Lichaam eivormig, matig gewelfd, groen, tamelijk 

 dof; een meer of minder onderbroken basaalzoom der dckschilden, welke zich soms om 

 het schildje uitbreidt, bloedrood; de onderzijde zwart; de sprietwortel, de pooten en de 

 zijden van het achterlijf groenachtig (na den dood geel). Halsschild hetzij gelijkmatig-, hetzij 

 slechts op de schijf gewelfd en de vlakke randzoom alsdan neergedrukt, deze grover da\i de 

 schijf hestippeld en veelal rimpelig. Dekschilden aan de zijden iets uitgerand, met breed 

 afgeronde en zeer weinig uitstekende schouderhoeken. Bij onuitgekleurde exemplaren zijn de 

 dekschilden geheel groen (na den dood geelbruin); bij goed uitgekleurden vertoont zich bij 

 het leven, op de bovenzijde, behalve op den vlakken randzoom, een mat metaalgroene, eenigs- 

 zins doorschemerende, hier en daar met koperglanzige stipjes vermengde weerschijn; ook 

 zijn de iets verdikte, gladde acbterrand van het halsschild, het breede gedeelte van de 

 tweede tusschenruimte en soms ook de schouderbuil levendig ineiaalgroen of goudkleurig. 

 Bij ab. c. fiiscicoUis Weise zijn de dekschilden levendig groen , het halsschild roestrood. 

 Beide seksen zijn door den bouw van het halsschild onderscheiden; bij het ,} is het hals- 

 schild breed, eenigszins half-cirkelvormig, voor de basis plotseling rechtlijnig verbreed, 

 zoodat de zijden aldaar een duidelijken , stompen , doch afgeronden hoek vormen ; bij het j 

 is het halsschild iets smaller en vormen de zijden een veel kleineren hoek, welke nauwelijks 

 voorbij de schouderhoeken uitsteekt en dicht daarvóór ligt; hierdoor verkrijgt het halsschild 

 nagenoeg den vorm, welke zij in de volgende serie (onder ii) heeft, daar men de hoeken 

 van den zijrand allicht voor de achterhoeken zou honden. Lengte 5—6 mm. Op grazige 

 randen van wegen, velden en bosschen, op Achillea millefolium en Tanacetum 

 vnlgare. Utrecht, Valkenberg (Limburg). In Westfalcn, in de Rijnprov. en in Oldenbnrg; 

 in België bij Fleurus, Strée, St. Gilles en Botassart 6. denticollis SuflV. 



1) Ik vpnilufd iliil ioüwei vaii deu fil-ucilL'li üU van den bleeiirijodpli kl.-urvuriil yoi'd üiilwikkeldt; exemplaren voyrkuuieil en 

 niet alle gi-üenen als uiiuilyekieurden Ie hescliouwen iijii. Wextliolf aclil hel niel onwaarschijnlijk dat in druge zomers 

 vooral ruode, in nalle zomers meer .groene exemplaren voorkomen. M. i. is zulks wel mogelijk . daar ik gedurende eene 

 regenperiode te Valkenherg (Limburg) zijnde, onnoemelijk veel groene, doeh slechts enkele vuil-roodhruine exemplaren 

 aantrol'. Hel zeilde nam ik ouk waar in hel 'Salzkamiuergul (Isehl). waar, zooals bekend is, de zomers veelal zeer regen- 

 achtig zijn. 



'2) Ik betwijlel hel voorkomen van C, liueola Creulz. bij Hamburg. 



3) De strook langs den naad is niel als tusschenruimte medegerekend. 



