LXXII. ('hrysomelidae. — 49. Cassida. 5^9 



een bruinen zoom, veelmeer tot aan het uiteinde bruin gevlelit, bovendien veelal nog met 

 eeiie bruine stip in het midden; ook is eene, al of niet gevlekte, donkerbruine, driclioekigc 

 scutellairvlek voorhanden; overigens na den dood vuil geelgroen, geel- ot" geelbruinacluig, 

 bij het leven fraai blauwachtig-groen of helder bladgroen, of wel het halsschild en soms ook 

 de dekscliilden met uiterst geriugcn goudachtig-koperrooden weerschijn; de onderzijde zwart, 

 de wortellielft der sprieten, het uiteinde der dijen, de schenen en tarsen lichtgroen (naden 

 doiid bruingeel). Lichaam eivormig, matig gewelfd, naar achteren meer gewelfd dan naar 

 voren. Halsschild dicht, meer of minder grof, lijn rimpelig bestippeld; de achterhoeken 

 stomp, matig scherp aangeduid, bij uitzondering tamelijk breed afgerond, üekschildcn bij het 

 ^ iets smaller dan, bij het S zoo breed als het halsschild ; aan de basis flauw uitgerand en meer 

 of minder duidelijk gekarteld, de vlakke randzoom tamelijk breed; de gewelfde schijf met stip- 

 pelrijen, welke voor een groot deel verward dooreen loopen; de eerste twee rijen zijn grover 

 en dieper dan de overigen, de daarop volgende tusschenruiinte is kielvormig gewelfd. Zeer 

 zelden ontbreekt de donkere naadteekening achter de scutellairvlek. Bij var. 'pannonka 

 Suffr. zijn de pooten geheel geel, ofwel de dijen alleen tegen de trochanters zwart; bij de 

 zeer zeldzame ab. c. *tliscoidea Weise is het halsschild, de vlakke randzoom der dekscliilden, 

 benevens de scutellair-indruk en een , niet door liclite plekken onderbroken, naadzoom, welke 

 tot aan de 3e stippelrij reikt, licht roestrood; de schijf der dekschilden overigens belder 

 groen. Ook zijn exemplaren bekend bij welke de bovenzijde, behalve de donkerbruine 

 teekening op de dekschilden, geheel roestrood is. Lengte 52 — 7» mm. Verbreid, doch niet 

 gemeen; op Cirsium arvense en palustre, soms ook op Tanacetum vulgarc en 

 Achillea millefolium. He vut. pannonica leeft in zandstreken op Centaurea pani- 

 culata (liriophora Kirby) 9. vibex L. 



Dekschilden langs den naad, aciiter het midden, als de rest der dekschilden gekleurd, soms met 

 zeer fijnen, geel- ol roodachtigen naadkant 14 



14 Voorhoofd smal, tusschen de oogen duidelijk langer dan breed, als een naar de inplanting 



der sprieten iets versmalden rechthoek, daardoor eenigszins lang-frapeziumvormig. Lichaam 

 weinig gewelfd, de bovenzijde groen (n^ t)*^" dood geel of geelbruin). Dekschilden zonder 

 scherp aangeduide langsribben. De dijen grootendeels zwart (rubiginosa) of lichtgroen 

 (na den dood bruingeel) (thoracica) 15 



Voorhoofd breed, tusschen de oogen als een, naar de inplanting der sprieten, iets versmald 

 vierkant, daardoor eenigszins kort-tra]>eziumvormig. Lichaam meer of minder gewelfd. De 

 dijen bij de meeste soorten geel, soms over het midden der dijen een donkeren ring 

 (exemplaren van rufovirens); of wel de dijen aan de basis, of de basaalhelft pekbruin of 

 zwart (sanguinosa ab. c. langiiida Corn.) 16 



15 Halsschild eenkleurig. Lichaam breed-eivormig, van achteren breed afgerond; op de bovenzijde 



groen, na den dood geelgroen of vuilgeel, eenig'izins dol ; op de onderzijde zwart; de sprieten, 

 liet uiteinde der dijen, de schenen, tarsen en een smalle zoom aan de zijden van het achterlijf 

 licht gekleurd. De laatste sprietlcedjcs op de bovenzijde donkerbruin, [halsschild kort, eenigs- 

 zins halve-maanvormig, dicht en veelal rimpelig bestippeld, met spitse achterhoeken. Dek- 

 schilden weinig of niet breeder dan het halsschild, aan de weinig gebogen basis zwak en 

 onduidelijk gekarteld, met weinig uitstekende schouders, de vlakke randzoom breed en geleidelijk 

 afvallend; dicht bestippeld, een paar tusschenruimten iets opgeheven, doch nagenoeg vlak, 

 zeldzamer iets meer gewelfd. Deze soort is vooral nog te herkennen aan de kleurteekening aan 

 den voortand der dekschilden; tusschen de beide schouders is een roestroode, zelden kersroode 

 zoom voorhanden, welke aan de basis eenige donkere stippen vertoont, zich achter het schildje 

 langs den naad eenigszins verlengt en in eene pekbruine of zwartachtige vlek eindigt; deze 

 vlek is aan het achtereinde van den basaal-driehoek gelegen , steeds donkerder gekleurd dan 

 het overige gedeelte en veelal reeds bij pas uitgekomen exemplaren zichtbaar. De zeer zeld- 

 zame var. 'fuiiginnsa Weise (,!iigra SufTr.) is geheel zwart, slechts de vlakke randzoom rood- 

 bruin doorschemerend, de schenen en tarsen soms roodachtig. Zelden komen meer langwerpig- 

 uvale exemplaren voor, met van den schouder tot aan het midden parallele en daarachter 

 geleidelijk versmalde en iets uitgetrokken dekscliilden, met smalleren vlakken randzoom. Lengte 

 6 — 75 mm. Gemeen o|) Ca rd u u s n u tan s, O n o pordon, Ci r si u m-, So 11 chus-, en L a p pa- 

 soorten; ook op Tanacetum. (viridis F., vibex Gemm. & v. Harold) 10. rubiginosa Müll. 



Halsschild met een breeden , donker bloedroodcn (na den dood roodbruinen) dwarsband aan 

 de basis. Deze soort is naverwant aan rubiginosa en heeft den habitus van de korte, 

 breed-eivormige exemplaren; in vorm en kleur van het halsschild en van de basaalvlek op 

 de dekschilden wijkt zij intusschcn zeer af. Dekschilden achter het schildje meer gewelfd 

 dan bij rubiginosa; de vlakke randzoom, vooral nabij het uiteinde breeder dan bij de aanver- 

 wante soorten. Halsschild kort en zeer breed, met sterker afgeronden achterrand en stom))- 

 afgeronde , meer naar voren geplaatste achterhoeken ; licht roestrood, doorschijnend; de breede 

 bloedroode dwarsband aan de basis niet doorschijnend. Dekschilden aan de basis onduidelijk 

 gekarteld en in een wijden boog uitgerand; groen, tamelijk mat; dicht, verward bestippeld. 



