LXXIII. Bruchidae. - I. Brcchus. 525 



Halsscliiia aan de zijden ongetand en van achteren niet of nagenoeg niet nitgerand; naar 

 voren afgerond-versmald; diclit rimpelig bestippeld. Zwart, gelijkmatig grauw behaard. De 

 eerste 4 sprietleedjes en de voorpooten roodgeel, middel- en achterpooten geheel zwart. 

 Achterdijen met een krachtigen tand. Lengte 2i— 2.i mm. Op Lathyriis pratcnsis. Niet 

 inlandsch. In de Rijnprov. bij Elbcrl'eld, in Wcsttalen bij Dortmund . . . . (loti Payk.) 



-, Halsschild sterk verbreed, minstens tweemaal zoo breed als lang; de zijden van voren sterk 

 afgerond, achter liet tandje bijna recht en tamelijk parallel aan elkaar 4 



Halsschild minder verbreed, hoogstens li maal zoo breed als lang; de zijden van voren afgerond- 

 versmald, achter het tandje meer of minder nitgerand en eenigszins divergccrend .... 10 



4 De zijden van het halsschild vlak vóór- of nagenoeg in het midden met een dnidclijken, spitsen 



tand. Zwart, vrij diclit bruin- en witgraiiw vlekkig behaard; eenc vlek op het halsschild 

 vóór het schildje" en een sclieeve, uit gedeeltelijk samenhangende vlekjes bestaande, band 

 op de dekschilden wit behaard. Pygidium diclit wit behaard; met twee groote, eironde, 

 zwarte vlekken. De eerste 4 sprietleedjes, de schenen en tarsen der voorpooten, de tarsen en 

 meestal ook het uiteinde der middelschenen roodgeel. Achterdijen met een langen tand. 

 Middelschencn bij het ^ inet een gewonen eindtand. Lengte 4— 4e mm. De „lirwtenkever",zeer 

 schadelijk aan erwten. In het voorjaar vreten de imagines zich door een cirkclrond gat uit de 

 erwten naar buiten, vliegen weg en zoeken bloeiende erwienplanten op, waar de wijfjes hare 

 eieren leggen, in den regel telkens één, aan de zeer jonge peiden. Na weinige dagen vreten de 

 uitgekropen larven door, zich voedende met den inhoud der erwten. Bij krachtige ontwikke- 

 ling der plant is de eerste erwt voldoende voor de ontwikkeling der larve, in het tegenge- 

 stelde geval verlaat de larve de eerste erwt en tast de tweede binnen dezelfde peul aan, 

 doch gaat nimmer naar een tweede peul (pisi L.) i. pisorum L. (Fig. 112) 



De zijden van het halsschild in of achter het midden met een klein, veelal onduidelijk tandje. 5 



5 Voorpooten bij het <? geheel geel, de voordijen bij het J aan de basis zwart. Middelpooten 



geheel zwart, of wel hare schenen hetzij geheel- of alleen aan het uiteinde-, benevens de 



tarsen rood ' 



Voor- en middelpooten geheel geel , hoogstens de basis der middeldijcn of ook die der vuoi- 

 dijen zwart 



6 Middelpooten geheel zwart. Voorpooten bij het t? verdikt. Zwart, halsschild en dekschilden 



met witgrauw behaarde vlekjes, welke op de dekschilden hier en daar smalle dwarsbanden 

 vormen. °Deze soort gelukt in habitus en kleur nog het meest op atomarius. Pygidimn 

 naaenoe» eenkleurig witaclitig. Sprieten krachtig ontwikkeld; bij het ^ geheel geelrood; bij 

 het ? zwart, behalve de eerste 4 of 5 leedjes en het eindlid, soms de twee eindlcedjcs, 

 welke oeelrood zipi. Lengte 2^—3 mm. Niet inlandsch. In Duitschland. 



((frulicornis All., <? S pallidicornis Muls.) (brachialis Fahr.) 



Middelpooten zwart, hare schenen hetzij geheel- of alleen aan het uiteinde-, benevens de tarsen rood. 7 



7 Middelpooten zwart, hare schenen en tarsen geheel rood. Voorpooten in beide seksen gewoon. 



Zwart met bruingrauwe, hier en daar wit gevlekte haarbekleeding. Spieten zwart, de eerste 

 5 leedjes geelrood. Pvgidium dun grijs behaard; van achteren dichter grijs behaard, met 

 twee donkere langsvlékken. Aciiterdijen scherp getand. Bij het ^ de middelschenen llauw 

 gebogen. Overigens op brachialis gelijkend. Lengte 2|— 3 mm. In linzen. Niet inlandsch. 



In Wcstfalen uit ingevoerde linzen (lentis Bohcui.) 



Middelpooten zwart, hare schenen slechts aan het uiteinde, benevens de tarsen rood. Voor- 

 pooten bij het <? verdikt. Deze soort gelijkt op brachialis, het lichaam is echter iets meer 

 nestrekt en is het pygidium voorzien van twee groote, donkere vlekken, welke in het midden 

 zwart, aan den omtrek bruin zijn. Zwart, lijn grijs behaard; dekschilden met witte stip- 

 vlekjes en twee meer of minder duidelijke , uit witte vlekjes bestaande dwarsbanden. Sprieten 

 bii het i geelrood, iets minder krachtig ontwikkeld en minder verbreed dan bij brach ia lis; bij 

 he't $ de eerste 5 leedjes en het eindlid geelrood, de overigen zwart, bij ab. c. sigiiaticonns Gylli. 

 de eerste 6 leedjes en de laatste twee geelrood. Lengte 3 mm. In linzen. Niet inlandsch. In 

 de Rijnprov. bij Elberfeld (sertatus Mis.) Cpa 1 1 idi cornis Bohem.) 



8 Sprieten in beide seksen zwart, de eerste 5 leedjes geelrood. Grootere soorten C^f— 3 mm-)- 9 

 Sprieten bij het 3 geheel geelrood, bij het ï de laatste 6 leedjes zwart. Zwart, fijn gratiw 



behaard; eene vlek op het halsschild vóór het schildje, eene gemeenschappelijke scutellair- 

 vlek en twee meer of minder regelmatige, veelal in verspreide stipvickjes opgeloste banden 

 in het midden der dekschilden, benevens de borst dicht wit behaard. Pygidium dicht witgrijs 

 behaard, in den regel met twee minder dicht behaarde donkere vlekken. Voor- en middel- 

 pooten bij het i geheel of nagenoeg geheel roodgeel, bij liet S de basis der voordijen en 

 de basale iielft of | der middeldijen zwart. Bij het i de middelschenen Hauw gebogen, met 



