526 



LXXIII. Bruchidae. — I. Bruchus. 



iiitgciaiuif hiniiciizijdc; aan dcii liiniieii-toplioelc met een scherpen, iluliliclen tand. I. engte 

 2 — 2.', mm. Verbreid op Vicia en I, atliyrns, tnsschen gras. In de Rijnprov. bij Aken. 



(,? luteicornis lil.) 2. rufipes Herlist. 



9 Pygidiinn grijs behaard, met twee breede bruine vlclcl;en. Deze soort gelijkt op riil'ipes, 

 doch is iets meer gestrekt en meer gewelfd. Dekschilden iets langer behaard, anders getee- 

 kend en gekleurd; de beharing is aan de basis en van voren langs de zijden lichtgrijs, over 

 den naad, tot op j der lengte, licht bruinachtig met wit doormeugd; met een wit vlekje op 

 het midden tegen den uaadband, enkele verspreide witte vlekjes aan de zijden en een 

 sclierpen, gebogen, uit witte vlekjes bestaanden, dwarsband op het achterste derde gedeelte. 

 Ilalsschild met een duidelijk wit vlekje aan de basis vi'iór het scliildje, alsmede eenige ver- 

 spreide witte vlekjes op de voorhelTt. Het J' onderscheidt zich nog van dat van rut'ipes 

 en nnbilus door den gewonen eindtand der middelschenen. Lengte 3 mm. In linzen. Niet 

 inlandse!]. Bij Hamburg gevangen (sertatus lil.) 



l'ygidiuin grijs behaard, nagenoeg ongevlekt. Deze socu't vertoont den habitus en de kleur van 

 bracliialis en rnfipes. Zij is in 't oog vallend grooter dan rufi|)es en onderscheidt 

 zich van brachialis door de grootendeels roodgele middelpooten. Zwart; halsschild en 

 dekschilden wit bcspikkeld; halsschild met een geelwit vlekje vu('ir liet schildje, dekschilden 

 met een wit scntellair-vlekje. Voor- en middelpooten geelrood; hare dijen aan de basis zwart 

 geringd, gewoonlijk w'einig aan de voordijen, iets meer aan de middeldijen. Achterdijen met 

 een matig krachtigen, scherpen tand. Rij hei ^ de middelschenen flauw gebogen, met een 

 krachtigen, dubbelen eindtand. Lengte 2* — 3 mm. Op verschillende Pa pil i on a ceeen, 

 tnsschen gras. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Aken. 



(rulipes I3audi, nee Hcrbst) (nnbilus lioheni.) 



10 Het matig grootc zijtandje van het halsschild staat iets vi'iór het midden ii 



Het zijtandje van het lialsschild staat in het midden 12 



11 Voorpooten geelrood, middel- en achterpooten zwart. Deze soort gelijkt zeer op r ufi ma n u s, 



doch is kleiner en vooral onderscheiden doordat het duidelijke spitse zijtandje van het halsscliild 

 in het eerste derde gedeelte, doch niet in het midden staat; van de zeer verwante a to m a- 

 rius onderscheidt zij zich doordat de zijtand van het halsschild iets krachtiger ontwikkeld 

 is. Zwart, het halsschild dicht witgranw behaard. Dekschilden zwart, door vele witgrauwc 

 of geelgrauwe haarvlekies gemarmerd; op het uiteinde bevinden zich slechts enkele lichte 

 haarvlekjes; de eerste 4 sprietleedjes roodgeel. Pygidium met twee groote, zwartachtige 

 zijvlekken in het midden. Achterdijen met een matig grooten, spitsen tand. Lengte 3 — 3! mm. 

 Niet inlandsch. In VVest-Duitschland (flavimanus Rohem.) (af f in is Fröhl.) 



Alle pooten zwart. Deze soort gelijkt in habitus en kleur op atomarius. Zwart, vrij dicht, 

 witgranw, vlekkig behaard; de eerste 3 of 4 sprietleedjes roestklenrig. Het 2e sprietlid 

 duidelijk korter dan het 3e. Lengte 2j mm. Niet inlandsch. Zij zou in Wcst-Diiitschland en 

 in lielgië bij Flenrus i) gevangen zijn (nigripes Gylh.) (viciae Oliv.) 



12 Het zijtandje van het halsschild breed en duidelijk. Deze soort heeft den habitus van pisoru m, 



doch is vooral onderscheiden door de kleur der voorpooten, welke, op den dijwortel na, 

 geheel roodgeel zijn; door den veel kleineren tand der achterdijen, alsook door het een- 

 klenrig witgrijs behaarde pygidium, waarop hoogstens twee onduidelijke, donkere stipjes 

 zichtbaar zijn. Zwart, dicht grauw of geelgrauw behaard; met een meer of minder duidelijke 

 geelachtige scntellairvlek, een licht vlekje aan de basis van het halsschild vóór het schildje 

 en een kleiner of grooter aantal verspreide, lichter gekleurde of witte vlekjes op de dek- 

 schilden; meestal ontbreekt de beharing gedeeltelijk, zoodat de bovenzijde zwart en wit- 

 achtig gevlekt is; bij ah. c. Ytlntiniis Muls. is de dichte beharing meer eenkleurig grauw, 

 de vlekjes weinig duidelijk. Dekschilden met tamelijk parallele zijden. De eerste 4 spriet- 

 leedjes en veelal ook het uiteinde der middeldijen roodgeel. Rij het $ de raiddeldijen naar 

 onderen sterk verbreed, de middelschenen met scherpen achterkant en een eindhaak. Lengte 

 Zh — 4a "'11'- De „Roonenkevcr". Gemeen, schadelijk aan tuinboonen (Vicia fa ba). 



3. rufimanus Rohem. 



Het zijtandje van het halsschild matig groot of klein. Deze soort is gemiddeld veel kleiner 

 dan rufimanus; korter, met iets afgeronde zijden der dekschilden. Kort-ovaal, zwart, de 

 onderzijde vrij dicht-, de bovenzijde spaarzaam witgrauw behaard; de eerste 4 sprietleedjes 

 en de voorpooten, gewoonlijk op de dijbasis na, roodgeel (bij var. 'Faliraci Gylh. de 

 sprieten en pooten bijna geheel zwart); twee stippen op het midden van het halsschild en 



1) Epji Belgi3i;li e\t!iii|ila:ir uit f.:iiiil)i'i->;irl (<ull llinut) was vcikeerii gcdt.'teriiliiu'ei'(i fii lifliuurt tut atuiiiariils (hpel. 

 Volpeiis tjhdinpioH zuu B. v i c i a ,• Oliv. ft-tie /uid-Euroiiee-sclie suorl /ijn, Iciwijl alle als /uudaiii^ uit Nwoid-l-raiikitjk 

 en Engeland gedetermineerde e\eju[ilaien tul B, atumalius \.. var. Fiilirati Gyllj. lieliuun-n. Bij vieiae Zljil de pooten 

 geheel zwarl, liet halsscliild korler dan bij atuinarius en ineef liapo/oidaal dan bij ititi|,es, de tniddeUeheiieii lu] liet 

 mannetje aan den top van een duliheleli eindtand voordien. 



