536 LXXIV. Platyrkhinidae. — 6. Akakocerus — 7. Chdragus. — 



LXXV. Nemonychidae. 



Mtcrmiikn in kufficbuoiiuii , wulke op de wijze der lirucliidac naiigctasi worden; soms 

 zeer schadelijk. Ook wel in cacao, cassia, gember en Ale 11 ri tes-zaden. De larve is door 

 Lucas bcsclircvcn. Dat deze soort zou kunnen oiispringen, zooals Lacordiurc bericht, is 

 mij nimmer gebleken (colTeae F.) i. fasciculatus de C. 



7. Clioragus Kirby. 



Licliaaiii koyt-iylindervormif^ , aan soinmige C i s-soorten Iicrinnercnd. Sprieten op 

 het hiwenvliik van den zeer korten, viDi voren verl>reeden en reeht afgeknotten snuit, 

 vlak 'i'óór de oogen , ingeplant; nauwelijks zoo lang als het halssehild ; het inplantings- 

 piint van Iwveti zichtbaar ; de funicnlus met slanke leedjes ; de drie grootere cindleedjes 

 los samenhangend. Oogeti op de zijden van den kop , ivijd uiteenstaandc. Voor kaken 

 kegelvormig toegespitst , de binnenrand met een onduidelijk /niddentandje , de basis tand- 

 -i'ormig verbreed. Achterkaken met twee, aan het uiteinde gebaarde , lobben ; de buitenlob 

 iets langer dan de binnenlob. Kaaktasters dik , 7oeinig langer dan de kaaklobben ; 

 i,-ledig ; het eindlid het langst, kegelvor?ni,i;-toegespitst. Tong perkamentachtig, van voren 

 afgerond en bewinperd. Liptasters met eivoi'mig. toegespitst eindlid. Halssehild geicel/d, 

 broeder dan lang, naar voren sterk versmald; dicht voor den achter rand met eene 

 nagenoeg rechte, kiclvormige dwarslijn. Schildje zeer klein. Dckschilden nauwelijks 

 brecder dan het halssehild , ongeveer de helft langer dan breed. Pygidiuni onbedekt. 

 Voorco.xne aaneenstaande. Poolen vrij kort; de achter dijen verdikt, tot springen geschikt. 

 Tarsen vrij dik. Klauwen met een basaal-tand. 



De eenige Europccsche soort komt ook in Nederland voor. 



Pekzwart ol' pckbniin, onuitgeklciirde exemplaren kastanjebruin ; uiterst lijn, nauwelijks bcliaard. 

 De eerste twee, verdikte, sprietleedjes roodachtig, de overige leedjes gebruind. Dijbasis, 

 schenen en tarsen roestklem'ig. De bcstippeling van het dofle halsscliild als een uiterst diclii 

 netwerk van ronde, scherpe mazen. Dekscliilden ecnigszins glanzig, met grove stippellijnen. 

 Lengte ij — 2 mm. In dood ol' vermolmd liont van den meidoorn, ook in de takken van 

 jonge, doodc beuken. Zeldzaam; Loosduinen, Nijkerk en Valkenberg, Juli, Aug. In België 

 bij Chenéc nabij Luik; ook in Wcstlalen De larve en pop zijn door Diifour en 1'ccris 

 beschreven. 



(bostrychoidcs Müll., pygmaciis Robert, V pitcus Tlionis. nee Schaum) i. Sheppardi Kirby. 



LXXV. Familie NEMONYCHIDAE (Fig. 114). 



Eenc kleine, liet naast aan de C u re u li o n i d ae (Sub-lam. Attelabinae) verwante lamilie, 

 vvelkc daarvan vooral onderscheiden is, door de gewone, buigzame tasters en de, ol'schoon in een 

 enkel geval zeer kleine, steeds duidelijke bovenlip. Het genus Ncmonyx vormt den samenhang met 

 de Py th i dae (M yc te r us). — Sprieten recht, 1 1 -ledig; bij D ned y c or r h y n ch us schijnbaar 12-ledig, 

 daar het laatste lid aan den top ingesnoerd is; vóór, in of' achter het midden, aan de zijden, van den 

 snuit ingeplant; met drie grootere cindleedjes (Fig. 1 14 O ol' nagenoeg naar het uiteinde geleidelijk 

 verdikt; bij sommige uitheenisclie genera ook wel draadvormig. — Snuitvorniige voortzetting van den 

 kop veel smaller dan de ko|), meer of minder lang, hetzij nagenoeg recht of cenigszins gebogen; 

 cylindcrvormig of dorso-ventraal gecomprimeerd en aan het inteinde verbreed; niet tegen het sierninii 

 aanlegbaar; de kop overigens gewoonlijk kort en breed. - Oogen ri>nd, meestal sterk uitpuilend. — 

 Vüüikaken sikkelvormig, aan de binnenzijde al of niet getand. — Dckschilden zonder epipleuren ol 

 deze zijn smal gootvormig uitgeliold, her |iygidinm bedekkend. — Voorcoxae vrij groot, kegelvormig. 

 Pooten gewoon, het :5e tarslid tweelobbig (Fig. 114 11), bij Nemonyx het klanwlid aan de basis 

 met een duidelijk, lidvormig aanhangsel. Klauwen gewoon of gespleten. — Wat de aclnervleugels 

 aangaat is de eindcel van de vena scapularis, evenals bij vele Cu re nl i on idae, voorhanden, doch 

 klein; de vena cubitalis is gevorkt, de vena analis tweedeelig en de voorste tak door eene dwarsader 

 met de vena iiuerno-mcdia verbonden. De som'tcn leven op bloeiende planten, vooral op dennen. 



I Tarsklauwen ges]>leien. Voorkaken aan de binnenzijde ongetand. Snuitvorniige voortzetting 

 van den kop matig lang, onell'en, van voren in het midilen meer of tuinder gekield. Dek- 

 - schilden zonder epipleuren (Nemonyx ) 



Tarsklauwen gewoon. Voorkaken aan de binnenzijde met een tand 2 



