LXXVI. CURCULrONlDAE. 



Overzicht der Sub-F.-vm i li ën en Ti-ibu.s 



545 



I De dijen stooten oiimidcicllijk tcgcii de coxac a;in, zoodac de korte, sclicet'staaiulc trcichniiters 



alleen aan den liinnen-liasaallKi'eU dur dijen als ingcsclioven zijn (Kig. 115 II) 2 



De dijen zijn door de tiMclianters duidelijk van de coxae acsclieidcn CFie. iioV). IV. Siili- 

 Fam. APIONINAI- XM. Apionm!. 



2 Middelcoxac sclinin staande, 

 daar zij naar voren eenigs- 

 zins divcrgecren. liet tegen 

 liet nietasternnni aanstoo- 

 tende middengedeelte van 

 liet eerste sterniet spits. 

 Het 5e sterniet sterk geredu- 

 ceerd. Sprieten niet geknikt, 

 de scapns vrij kort (Fig. 

 i2oI> I. Sub-Fam.ATTE- 

 LABINAE 3 



Middelcoxac eenigszins kogel- 

 rond. Het, tegen liet 

 raetastenuim aanstootende, 



middengedeelte van het 

 eerste sterniet afgerond , 

 algeknot of stomp (slechts 

 bij enkele Li x us-soorten 

 spits). Sprieten in den regel 

 tussclien den scapus en den 

 rnniculus geknikt (Fig. 115 

 1, !i6Ill);bijChloropha- 

 11 11 s , vele L i X i n i, R h a m- 

 p 11 ns en M a gdalis slechts 

 onvolkomen of niet geknikt 

 (Fig. 116 VI, VII) ... 4 



3 Epiineren van den mesothorax 

 niet tot aan de niiddelcoxae 

 reikend, doch daarvan dui- 

 delijk gescheiden. Voorka- 

 ken zonder tanden aan den 

 buitenrand. Het 2e tot 4e 

 sterniet vergroeid, de naden toch nog duidelijk. Alle schenen aan den binnenrand met zaag- 

 landjes en aan den top met 1 (<?) of 2 (J) klniiwvormige eindsporen. Tarsklanwen aan de 

 basis dicht aaneenstaande, als het ware aaneengegroeid; niet getand of gespleten. I. Attelabini. 



Epimeren van den mesothorax bijna tot aan de middelcoxac reikend. Voorkaken aan den 

 buitenrand diep ingesneden, daardoor van groote , driehoekige tanden voorzien (Fig. 120 11). 

 Alle sierniten vrij. Schenen aan den top met of zonder, zeer kleine klauwvormige eind- 

 sporen. Tarsklanwen vrij, getand of als 't ware gespleten (behalve bij het niet in ons gebied 

 vertegenwoordigde genus Au let es Scliönh.) 11. Rbynchitini. 



Voorkaken (Fig. 115 Hl) elk aan de voorzijde, op het oogcnblik dat het imago uit den pop 

 kruipt, met een aanhangsel dat veelal ook op een kaak gelijkt; deze twee „valsche" kaken 

 zijn hoornachtig, glanzig en van verschillende gedaante, meestal lang en slank, sonissikkel- 

 vormig en spits, of kort-kegelvorinig, ook wel aan den binnenrand getand; het zijn overge- 

 bleven larvenorganen. Wanneer de kever uit den grond kruipt, vallen of breken deze twee 

 kaakaaiihangels in den regel af, waardoor op de voorzijde, veelal op den top van ccnig 

 langer of korter uitsteeksel, een dof littceken i) overblijft; 'bij uitzondering echter blijven deze 

 valsche kaken nog langen tijd zitten, bij P sa lid i n in" zelfs 'schijnen zij zelden te ontbreken. 

 De vorm der voorkaken verraadt reeds eenigcrniatc het bestaan dezer aanhangsels, daar zij 

 alsdan eene breede oppervlakte hebben en meer geschikt zijn tot vermalen dan tot af bijten 2). 

 Snuit dik, veelal zeer kort, in beide seksen even lang. Sprietgroeven op de bovenzijde 

 of langs de zijden van den snuit (Fi^. 1 15 1, Hl en 1 irt I, if). Oogen veranderlijk, doch meestal 



rit', ll'.i, I— IV, Siiiiii lii| Api..iiiiii. 



r. n^.^^lu[lla |. u nu, ii ;i .• V. rj ; 1,/, iJ. J. (Jrij;. 



II. .\|,M.ii rulirnstr,. I'. (? , Il,r id, J, Onii. 



III. A],;i.ii Vüiai Hfrl.^l J" ; III,,. ld. J. Oiii;. 



IV. .\()ion dillurm,' Genii. ^. Orig. 



.\piun. .Nant' /{,■,/,-/. (1. U'ucliiiiilcr). 



,V. 1',„>1 



1) Hel lincfkiMi val! duij.'lijk itj 'l 



laiiilcT men de vüinkakcn van d,' 



-) Wanneer di' viiurkakeii van een spitsen lup voorzien £i)n en 

 kant, dan oiilhrcekl dil aunllangsel, zuit ouk Itet lilteeken. 



vuor/.ijde 

 de andi'i 



beziet. 

 ■ Kn.|pl, 



35 



