LXXVI. CURCULIONIDAE. 549 



25 Tarsklniiwcn a;in de basis aaiiccngcii;rociil. Aclitcrcoxac tamelijk ver van den zijraiid der dekschiiden 



verwijderd. Sprieten niet of slechts zwak geknikt, liet 7e lid van den i'iMiiculiis tot de knots 

 bclioorende. Ilalsschild aan de basis met ccne plooi, waartegen de iiitgelioldc voorrand der 

 dekschiiden volkomen aansluit. I)c meeste soorten scheiden een geel-, rood- of witaclitig, 

 poedervormig exsudaat af, hetwelk de chitineluiid, met scniptnur en hcliaring, geheel of 

 grootendeels overdekt en na verwijdering, bij het leven, na eenigen tijd terugkomt. 



XV. LixiDi. 



Tarsklanwcn vrij, alleen hij Sm i c ro n y x aantcngcgrocid, in welk geval de snuit door eene dwars- 

 groef van het voorhoofd gescheiden is, de oogen op de onderzijde elkaar bijna raken en de 

 loe stippellijn veel korter dan de t)e is 26 



26 Oogen naar buiten nitpnilend. Tarsklauwen gewoonlijk aan de binnenzijde van een tandvormig 



aanhangsel voorzien, bij Anthonomns varians Payk. en lirachonyx pineti Payk. 

 de klauwen gewoon. Voorco.xae dicht bij den voorrand van den prothorax slaande. Schildje 

 ovaal en gewelfd XXIV. Anthonomini. 



Oog meer of minder vlak, soms iets gewelfd (Th ryogen es), tegen de zijden van den kop 

 als 't ware aangedrukt. Tarsklauwen gewoon, bij de Ellesc li in i met een haakvormigen tand. 27 



27 Halsschild oneffen, met eenige uithollingen. Oogen in vertikale richting verlengd. Voorrand 



van het halsschild aan de zijden, tegen de oogen, sterk lobvormig verbreed. Achtercoxac 

 ver uiteenstaande. Lichaam bescluibd XIII. Gronopioi. 



Halsschild zonder bijzondere uithollingen (bij Minyops door rondachtige indrukken dicht 

 netsgewijze geaderd) 28 



28 Klauwen gewoon 29 



Klauwen met een haakvormigen tand aan de basis XX. Elleschini. 



29 Dekschiiden elk afzonderlijk aan het uiteinde breed afgerond, het pygidium onbedekt latend. 



Voorcoxae door eene zeer smalle tusschenruimte gescheiden. Alle schenen zonder nagel aan 

 het uiteinde XNI. Acalyptini. 



Dekschiiden aan het uiteinde te zauien afgerond, of elk afzonderlijk toegespitst. Voorcoxae vol- 

 komen aaneenstüotend 30 



30 Derde tarslid diep tweelobbig of op de bovenzijde hartvormig uitgcrand, daardoor liet gedeelte 



achter de basis van het klauwlid zeer kort 31 



Derde tarslid vrij lang, afgeknot of slechts aan het uiteinde uitgerand. Inmiculus der sprieten 

 glad en kaal. Voorrand van het lialsschild aan de zijden, tegen de oogen, lobvormig ver- 

 breed. Anale sterniet met twee opgerichte haarvlokjes. Oppervlakte van het lichaam water- 

 afstootend XVIII. Hydronomini. 



31 Achterschenen cyliiidervormig, zonder haakvormigen doorn aan den binneu-tophoek; het korfje 



geheel aan den top, vrij wel om de inplanting van den tars ontwikkeld. Trochanters zonder 

 opgerichte haren XIV. Hyperini. 



Achterschenen eenigzins zijdelings gecoinprimeerd , met een (naar binnen gerichten grooteren 

 of kleineren) haak aan den binnen-tophoek (Fig. 117 VI); het korfje smal en schuin afge- 

 snedeH. Trochanters slechts bij uitzondering zonder lange, opgerichte haren 32 



32 Klauwlid de lobben van het 3e lid overschrijdend 33 



Klauwlid zeer kort, tot aan de klauwen tusschen de lobben van het 3e lid ingesloten. Het 7e 

 lid van den funiculus tot de knots behoorende. De haakvormige doorn aan den binnen- 

 tophoek der schenen klauwvormig XVII. Tanysphyrini. 



33 De uitholling der sprietgroeven op het voorste gedeelte van den snuit, van boven gezien, zichtbaar. 



XVI. Curculionini. 



De uitholling der sprietgroeven op het voorste gedeelte van den dunnen snuit, van boven 

 gezien , (zelfs geheel naar voren) onzichtbaar XIX. Erirrhinioi. 



34 Ruimte tusschen de oogen smaller dan de snuit. Voorcoxae aaneenstootende, zonder snuitgroef. 



Schenen zijdelings gecomprimeerd; met eene krachtige, haakvormige eindspoor. Klauwen 

 gewoon, vrij; sterniten, van terzijde gezien, naar achteren opgaande, niet in een zelfde niveau 

 gelegen XXXVI. Coryssomerini. 



Ruinue tusschen de oogen minstens zoo breed als de snuit. Voorcoxae meestal uiteenstaande 

 (bij Am al lis en enkele Ph y to bi u s-soorten dicht aaneenstaaiide), de tusschenruimte meestal 

 met, zeldzamer zonder groef tot opneming van den snuit. Sterniten (van terzijde gezien) 

 nagenoeg in een zelfde niveau gelegen 35 



