55° 



l.XXVI. CURCULIONIDAE. 



35 üc aclitur-lniitciihoul; v;iii licc nictastcrnuin , ^lls^cllc■n ilc ;iclucrco.\ac en liet cpistcnuim van den 



inctathorax, onmiddellijk het ic stcrnict bereikend. Vodrvelicnen (met uitzondering bij het J van 

 ecnige C e ii t h o r r h y n c h u s-soorten) zonder haakvorniige eindspoor aan den hinnen-tophoek. 

 Tarsklauvven veelal met een basaaltand ot' een aanhanijscl aan de binnenzijde. 



XXXIII. Ceuthorrhynchini. 



De achtcr-buitcniioek van het metasterninn niet tot aan het eerste sterniet reikend. Schenen 

 met cene haakvormigc eindspoor aan den binnen-iophoek. Dekschilden aan den schouder door 

 de epiniercn van den mesothorax schtiin afgesneden. Klauwen gewoon. . . XXXiV, Barini. 



36 Het 3c en 4e sterniet van achteren reclit of gelijkmatig gebogen .... XXIX. Gymnetrini. 



Het 3e en 4e sterniet aan de zijden plotseling naar achteren gericht, de achterrand daardoor 

 aan de zijden sterk gebogen. Epimeren van den metatliorax groot. Achtcrcoxae ver van den 

 zijrand der dcUschildcii verwijderd XXXII. Cionini. 



37 Sprieten tusschen den scaptis en den funiciilns sterk geknikt. Voorcoxae iiiteenstaande, op de 



aciiterhelft van het prosternnm door eene smalle plaat gescheiden, of wel met eene diepe 



prosternale sniiitgroef. Klauwen gewoon, vrij 2''i 



Sprieten niet of slechts onvolkomen geknikt, de scapns sterk gebogen (Fig. 1 16 VII). Voorcoxae 

 aaneenstüotend. Achterhoeken van het halsschild duidelijk, veelal spits. Dekschilden elk afzon- 

 derlijk aan de basis tneer of minder afgerond en lobvormig tegen het halsschild gericht, 

 zeldzamer recht of nagenoeg recht afgesneden. Klanwen gewoon of aan de basis getand. 



XXV. Magdalidini. 



38 Prosterntnn tusschen de voorcoxae diep uitgehold tot opneming van den snuit in de rust 



CFig. 12 [ Hl) " XXVIH. Cryptorrhynchini. 



Prosterntnn zonder uitholling tiisschcn de voorcoxae 39 



39 Dijen op de onderzijde getand. Oppervlakte van het lichaam beschubd en bovendien met 



knotsvormige, opgerichte schubjes bezet. Sprieten ongeveer in het achterste derde gedeelte 

 van den snuit ingeplant XXVII. Trachodini. 



Dijen ongetand 4° 



40 Onderzijde beschubd, bovenziide door schubjes gevlekt of met banden. Derde tarslid tweelobbig. 



XXVI. Pissodini. 



Onderzijde kaal of slechts iets behaard. Snuitzeerveranderlijk in vormen afmeiing,soms rudimentair. 



XL. Gossonini. 



I. Sub-Familie ATTELABINAE. 

 1. Tribus Attelabini. 



Kop van achteren sterk ingcsnoerd en met een halsvormigen steel aan het halsschild verbonden. 

 Sprieten 12-ledig; de 1'uniculus 7-, de knots 4-lcdig; het 2e sprietlid de helft korter dan de 

 scapus (Fig. 120 I). Middelcoxae door eene brecdc voortzetting van het metasterncnii ge- 

 scheiden. Epimeren van den mctathorax duidelijk, lang; liehaard. Schildje brecdcr dan lang, 

 afgerond of cenigszins trapeziumvormig i- Apoderus. 



Kop van achteren niet ingesnoerd, zonder halsvormigen steel aan het halsscliild verbonden. 

 Sprieten ii-ledig, daar de knots slechts 3-ledig is; de eerste twee sprietlcedjes nagenoeg aan 

 elkaar gelijk. Middelcoxae elkaar bijna aanrakende, slechts gescheiden dooreene smalle tusschen- 

 ruimte, gevormd door het samenkomen van ineso- en metasternum. Epimeren vanden 

 mctathorax door de dekschilden bedekt, rudimentair en onbehaard. Scinidje ongeveer zoo 

 lang als breed, cenigszins vierhoekig, aan het uiteinde afgerond 2. Attelabus. 



II. Tribus Rhynchitini. 



1 Achtcrcoxae, in de breedte-as, kort, cenigszins ovaal, naar buiten niet tot aan de episternen 



van den mctathorax reikend, aangezien het eerste sterniet aan weerszijden, tusschen de 

 achtcrcoxae en de duidelijke, breede episternen van den nietathornx, gelobd is (Fig. 120 III). 



Epipleuren der dekschilden zeer duidelijk 3- Byctiscus- 



Achtcrcoxae, in de breedte-as, lang, tot aan de meer of minder smalle episternen van den 

 metatliorax reikend en het eerste sterniet, dat aan den voorrand geleidelijk uitgebogen is, 

 aan de zijden volkomen van het metasternum scheidend (Fig. 120 IV). Epi|ileurcn der dek- 

 schilden zeer smal en onduidelijk, of ontbrekend 2 



2 Pygidium alleen hoornachtig en onbedekt, propygiditnii vliezig. Buitenrand der dekschilden 



scherpkantig. Kop van achteren zonder duidelijke insnoering 4. Rhynchites. 



Pygidimn en propygidiinn hoornachtig en onbedekt. Epipleuren der dekschilden zeer smal en 

 gootvorniig uitgehold. Kop met opgeblazen slapen, welke van den vertex door eene dwars- 

 groef of insnoering gescheiden zijn 5. Deporaus. 



